ivan deboom

Deze blog is vandaag één maand oud.
En ik ben het nog steeds niet beu.

Enkele cijfers:

• posts: 38
• page views: 3063 (met een piek van 377 bezoekers op de avond van 9 juli, want toen had ik een linkje achtergelaten op gentblogt)
• comments: 23

De meeste mensen hebben een maatschappelijk aanvaard bio-ritme. Ze liggen op dit moment (1u AM) vredig te slapen en morgenvroeg worden ze vredig wakker. Ze zullen opstaan en ze zullen meerdere enkelvoudige en samengestelde zinnen uitspreken. Met het werkwoord op de juiste plaats. En dan is het tijd voor het ontbijt. “Want dat is de belangrijkste maaltijd van de dag!”

Deze mensen beseffen niet hoe gelukkig ze zijn. De samenleving is op hun leest geschoeid: het openbare leven past zich volledig aan hun ritme aan.

Er zijn ook mensen met minder geluk, zoals ik.
Morgenvroeg zal het pijn doen. Opnieuw zal ik dromen dat ik wakker word en opsta. Opnieuw zal er iets of iemand mij er op wijzen dat ik eigenlijk nog steeds in bed lig en dat dat om één of andere reden niet tot de opties van de dag behoort. Mijn maag zal protesteren als ik het woord ‘ontbijt’ hoor en als ik beneden kom zal ik de lokroep van de zetel horen: “Allez kom, leg’d u nog vijve neer.”

Maar ’s avonds laat!
Dan is het feest! Dan ben ik wakker. Dan weet ik niet wat eerst doen. Plotseling blijken er nu tóch goeie programma’s te zijn op televisie. Comedy waar je wél om kan lachen (dit bedoel ik dus niet), films zonder happy end, journaals zonder uitsmijter, enz.
En je wordt met rust gelaten. En je mag geen lawaai meer maken, dus de afwas kan je helaas niet meer doen. En er is het internet.

Ja, het internet!

En dat internet moet het een weekje zonder mij stellen. En de weerkaarten tonen ginder donkere wolken met dikke regendruppels. En dus …

… is het tijd voor wat vakantielectuur!

Weg met het internet!

The Symptom Checker 

Waarom?

• u wil niet naar de dokter
• u wil wél naar de dokter maar liefst goed voorbereid
• u bent een hypochonder

Die circonflexe op deze foto, daar zullen we slapen.

Het kriebelt.

Op enkele piekmomenten op onmogelijke uren kwamen er meerdere mails per minuut binnen. Dat vond ik niet zo fijn.

Achteraf bekeken was DIT toch eerder thuis te brengen in de categorie ‘om van achterover te vallen’.

En dan ben ik eigenlijk wel trots dat ik de voorbije week een klein radertje ben geweest in de michelmachine.

(update 28 juli)
foto-collage van de gb-gf-ploeg

Zou dat geen goeie krantenkop zijn voor morgen?

Nee, toch niet.
Ik doe niet mee aan de Leterme-bashing van onze Waalse vrienden. Leuk voor YouTube maar meer ook niet. Ik wil het over iets anders hebben.

Leterme wil het bevallingsverlof verlengen van 15 naar 20 weken. Ook het ouderschapsverlof zou worden uitgebreid. Althans, zo staat het in zijn formatienota.

Applaus!! Want dat is inderdaad één van zijn triljoen verkiezingsbeloften die hij dan zou nakomen. Maar… ik vrees dat wij er naast zullen vissen want ik heb zo’n vermoeden dat het binnen de 5 maanden nog niet in de sacoche zal zijn. Je hebt daar bijvoorbeeld parlementariërs voor nodig en die zijn er nog niet.

En over 5 maanden zal ik dan zurig zeggen dat dat toch wel heel eigenaardig is voor iemand die de verkiezingen heeft gewonnen door te zeggen dat er “5 minuten politieke moed” nodig is om B-H-V te splitsen. Net zoals bijvoorbeeld die uitspraak in een debat “dat de gevangenisdeuren eerder open dan gesloten waren onder paars” (en alweer scoren, alweer applaus, zo goed gevonden), terwijl uit alle cijfers blijkt dat onder paars minder gevangenen ontsnapt zijn op jaarbasis dan onder de vorige regeringen.

Dat zijn geen boutades, zoals hij zelf vergoelijkt. Nee Yves, dat zijn platitudes.

Hij heeft mij door zijn vuile verkiezingscampagne zodanig op de zenuwen gewerkt dat er hééél veel weken ouderschapsverlof nodig zullen zijn om hem opnieuw een hééél klein beetje sympathiek te vinden.

En ik onthoud u alvast van één gevatte reactie op deze tekst want ja, ik weet het, ik ben een slecht verliezer.

De parking van Carrefour oprijden en denken: “Hé, hier is nog niemand en ‘t is nochtans al 8.30.u”

Uitstappen, een kar nemen en denken: “Záálig! Nu heb ik de Carrefour voor mij alleen en ben ik hier rap buiten.”

Beseffen: “21 juli? 21 juli.”

Kijken: “Heeft iemand dit gezien? Kar wegzetten en wegwezen.”

Tot zover mijn beleving van onze nationale feestdag.
Voor een keer ben ik eens niet naar het te deum geweest

Het internationaal straattheaterfestival is begonnen.
Meer dan 100 voorstellingen (ca. 50 verschillende acts).
Acrobatie, clownerie, toneel, zang, muziek, rariteiten, enz.

Gisteren hebben we al vier performances gezien.
Voor de verandering hebben we een verslag gemaakt en het staat  HIER  (gentblogt.be)

Vandaag met Juul en Lena naar De Campagne geweest.
En dat het een succes was, is een understatement.

Ik had meer dan 60 foto’s genomen omdat ik volgens de planning een verslagje zou maken. Maar bij thuiskomst bleek dat het verslagje al geschreven was.

Dit zijn slechts een tiental foto’s. Enkele met Juul en Lena.

Blue note gisteren.

Nat gearriveerd. Niet gestopt met regenen. Nat naar huis. Brrr.

Ik moet toegeven dat ik even ben ingedommeld maar dat was absoluut NIET de verdienste van Archie Shepp want die was echt verbluffend goed.
(Roel is het trouwens met mij eens)

Nee, ik was gewoon heel erg moe. Dat overkomt mij soms.

Bijgeleerd:
- neem best ook een regenpak mee als je naar de feesten fietst
- de Bijloke ligt aan de verkeerde kant van Gent
- of Oostakker ligt aan de verkeerde kant van Gent - daar ben ik nog niet uit.

Liefde in het Baudelopark