wat zij allemaal al kan

San maakte vorige week een overzichtje van wat haar jongste dochter, Anna, al kan.

Lena is – op een paar dagen na - even oud als Anna en ik vond het echt leuk om te lezen wat die kleine Anna al kan en hoe dat nogal verschilt van Lena (Anna staat verbaal verder en Lena staat motorisch verder) 

Dus, hier het overzichtje van Lena.

Korte woorden en betekenisvolle klanken.
Niet veel - ze komt wel steeds dichter in de buurt van ‘mama’ (nana of mèmè) en ‘papa’ (dada of tata) en als je vraagt ‘Wat zegt de koe?’ dan zegt ze soms beuh en als je vraagt ‘Wil je een koek?’ dan zegt ze soms beuh.

Lichaamsdelen aanduiden bij zichzelf.
Heel soms, als ze goesting heeft: ‘voetjes’ en ‘buik’.

Alleen lopen.
Doet ze al sinds de paasvakantie (dus op haar 13 maand). En zeer vlot ondertussen, het liefst rennen. Sinds deze week experimenteert ze met zijdelings en achteruit stappen, zonder vallen. Vorige week in Duitsland deden we wandelingen van een halve dag waarvan ze slechts de helft van de tijd in de buggy zat. Bergop ging het stappen zeer traag maar bergaf was ze niet te houden.

Dansen.
Vandaag heeft ze de hele cd van Amy Winehouse volgedanst (lees: tientallen keren rond haar as draaien en net vóór ze valt van zattigheid doet ze enkele ongewilde bijtrekpasjes, al dan niet op het ritme van de muziek, dan weer opstaan en weer rondjes draaien enzovoort). Als de muziek stiller staat of de radio speelt op de achtergrond, dan staat of zit ze soms zachtjes te wiegen. 

Klimmen.
Momenteel haar favoriete hobby. Op alles wat klimbaar is. Ook op de grote trap of het trapje van de glijbaan, zonder begeleiding. Ze heeft een eigen zetel waar ze, vooral ’s avonds, voortdurend in- en uitklimt.

Bouwen.
Sinds kort bouwt ze torens. Tot vorige week enkel met mega-blocks (cf. baby-duplo), vandaag een toren (hoger dan zichzelf) met de nep-duplo voor 2 tot 5 jaar. Als wij het even vergeten, geeft ze zichzelf hiervoor applaus.

Zelfstandig eten en drinken.
Koek of boterham geen enkel probleem. Eten met een lepel lukt vrij aardig, al heeft ze nog vaak de neiging om de lepel in haar mond om te draaien maar het lukt, op haar manier. Drinken uit een tuitbeker is geen probleem. Uit een gewone beker begint te lukken maar een slabbetje is een must.

Luisteren.
Hout vasthouden. Maar Lena luistert echt goed. Als ze iets doet wat niet mag en we zeggen ‘nee’ en vertellen er ook nog bij waarom het niet mag, dan lijkt ze echt goed te luisteren. Meestal herhaalt ze de handeling dan nog één of twee keer om zich er van te vergewissen dat het wel zeker om deze handeling gaat en als ze dan opnieuw ‘nee’ hoort, dan staakt ze de strijd, meestal zonder neuten. Heel soms is ze geschrokken en begint ze te wenen, niet omdat ze niet mag wat ze doet maar eerder omdat ze het niet leuk vindt dat we boos kijken. Een korte knuffel en de hemel klaart op.

Slapen.
Een ramp (vooral in vergelijking met Anna). Lena doet niet elke dag een middagdutje, en met meer dan een uur mogen we content zijn. ’s Nachts moeten we gemiddeld zo’n 3 à 4 keer opstaan (met uitzondering van de periode tussen haar 3e en 7e maand, toen sliep ze door). Langer dan 10 uren duurt haar nacht zelden of nooit. Meestal wordt ze ’s ochtends om 6u definitief wakker (dus niet ‘wakker’ zoals om 23u, om 2u en om 4u bijvoorbeeld want dan kunnen we haar nog overhalen om opnieuw de slaap te zoeken).

San schrijft dat ze geniet van haar laatste baby. Ik ben blij dat te lezen want op dit moment kan ik me nauwelijks voorstellen dat we ook nog zó kunnen genieten (en zó kunnen afzien ’s nachts) van ons volgende kind, dat zo ongeveer tegen de jaarwisseling in zijn of haar wiegje moet liggen. (Nele is nu bijna 20 weken ver). Ik ben benieuwd.

Uiteraard: wordt vervolgd op deze blog.