Nederlands-Nederlands versus Belgisch-Nederlands

Als ik naar sportprogramma’s kijk, dan is dat op de Nederlandse televisie.
Ze hebben daar de gewoonte om veel archiefmateriaal te gebruiken. Bijvoorbeeld een voetbalwedstrijd ‘Ajax-Feyenoord’ wordt vast en zeker voorafgegaan door wedstrijdverslagen uit de jaren stillekes mét origineel commentaar. En telkens opnieuw valt het mij op: “Hé, dat commentaar lijkt wel Vlaams.” Toch niet. 50 jaar geleden sprak men in Nederland iets wat men standaard-Nederlands noemde.

Ondertussen is de Nederlandse standaardtaal geëvolueerd naar een noordelijke variant in Nederland en is het Vlaams op een heel andere manier geëvolueerd naar een uitgesproken zuidelijke variant, het Belgisch-Nederlands. Die laatste variant wordt steeds minder als een afwijking, als een ziekte beschouwd. En in België wordt het Nederlands-Nederlands steeds minder als standaardtaal en steeds meer als Ollands beschouwd.

Ik ben een Hollandofiel en dus doet dat zeer. Ik vind het heel jammer dat er zich 2 verschillende talen aan het vormen zijn. Ik denk trouwens dat de komst van de commerciële televisie, 20 jaar geleden, dat proces enorm bespoedigd heeft. Niet alleen omdat we niet meer naar onze buren kijken, ook omdat de voertaal op VTM nooit standaard-Nederlands is geweest. Van in de beginperiode wordt er Vlaams (lees: Antwerps of Brabants) gesproken op VTM. De andere zenders zijn gevolgd. In Nederland een gelijkaardig scenario (ik daag u uit om een recent tv-fragment te vinden van een Nederlandse commerciële zender waar de beginletter “w” nog als “w” wordt uitgesproken en niet als “v”).

Ik vind het ook jammer dat naast de taalverschillen ook de culturele verschillen steeds groter worden. Nederlanders vinden ons nu nog sympathiek maar dat zal niet blijven duren als de anti-Hollandse hetze in Vlaanderen blijft aangewakkerd. Ik heb het niet over moppen, ik spreek over ongegronde antipathie. Als ik zo’n bitsige anti-Nederlandse opmerking hoor (in de trant van “dienen arroganten Ollander”) dan vraag ik meestal om dat argument hard te maken. Als dat dan niet blijkt te lukken, kom ik met tientallen voorbeelden van Nederlanders die vaak veel sympathieker voor de dag komen dan de doorsnee Vlaming. Ik heb een tijdje in Amsterdam gestudeerd en gewoond, ik kan me niet één negatief voorval herinneren. Integendeel, dat iedereen in Nederland gedag zegt in de lift is een detail dat je dag opvrolijkt.

Ik schrijf dit stukje omdat ik vandaag een link naar taalschrift.org ontving. Daar is al een tijdje een zeer interessante discussie bezig. Echt de moeite om door te klikken en alle commentaren te lezen. Boeiend!