ivan deboom

Hoe dat gaat?
Ge wordt ’s nachts wakker.
Er staat een kodak op het nachtkastje.
Ge legt u terug neer.

[nog snelsnel op de valreep -- een streep gedichtendag]

Hoe dat gaat? Heel simpel eigenlijk. Stel, je hebt geen talent (zoals ik). Zeg dan wat. Niet te kort en niet te lang. Neem je gom en doe de leestekens weg. De hoofdletters opnieuw klein. Zet je zinnen onder elkaar. Verzet je zinnen (eventueel alles door elkaar). Met hier en daar een zin die te ver doorloopt of een zin in stukken gehakt. Dan nog wat prutsen (doe maar iets). Schrappen mag altijd. Kruiden met witregels en klaar.

hoe dat gaat

heel simpel
je hebt geen talent
zeg dan wat niet te kort
niet te lang

neem je gom
doe leestekens weg
hoofdletters opnieuw klein

zet je zinnen onder elkaar
verzet je zinnen hier en daar een zin die te ver doorloopt of een zin
in stukken gehakt

nog wat prutsen doe maar iets

kruiden met witregels

klaar

Maar dat is zever natuurlijk. Bovenstaande trekt op niets, zegt ook niets. Een gedicht moet iets vertellen maar dan gedicht (vrij vertaald: in ‘t kort). Voor een gedicht neem je best de tijd. Het meest recente dat ik heb geschreven is onderstaand gedicht (in opdracht) en daar heb ik toch 3 bladzijden klad mee versleten. Op computer gaat dat niet, zo’n dingen.

Gent

“Gent, kop en hart, ge zijt een schoone stad”
ik hoop dat ge mij dat niet ten kwade duidt
een compliment voor u
maar ge weet het
het is van Minne
die toen was wat gij nog altijd zijt
van schoonheid en vrijheid bezopen
maar ook weerbarstig
en bijtig
en tegenkantig

want ik ken u wel
(ah nee zeker)
gij durft misnoegd zijn als ze u vergelijken met Parijs
of als ze u gezelligheid verwijten
of teveel op uw kasseien hebben gedanst

maar hetzelfde moment nog
verlichten uw torens
en met wat ik niet anders dan liefde durf te noemen
omarmt gij
in snepkaai of zeugsteeg
die zatlap
die te veel op uw kasseien heeft gedanst

Wat ik hier nog niet eerder ten berde bracht: in een zeer recent verleden volgde ik zes opeenvolgende jaren avondschool Spaans. Met vrucht, dank u.

Dit hilarisch filmpje — ‘Spanish for your nanny’ — zal u misschien eerder aan Desperate Housewives doen denken maar aangezien ik nog nooit één seconde ‘Desperate Housewives’ heb gezien, doet het mij daar niet aan denken.

Het herinnert mij anders wel aan enkele klasgenotes uit het eerste jaar Spaans. Het type waarvan ik na één les al kon voorspellen dat ze na een half jaar zouden afhaken en wiens vocabulario nooit verder zou reiken dan “dos cervezas por favor”, uitgesproken als was het een bloemlezing uit het Nieuw Gents Idiotikon van Edmond Cocquyt.

[aviso: letra explícita!]

[via appelogen]

[van groot naar klein]

• 40,8° > haar persoonlijk record - deze morgen om 01.30.u
• 40,5° > donderdagnamiddag - het signaal om in actie te schieten
• 31 > moyenne - te lezen op mijn fietsstuur - na dat signaal
• 23 > huisnummer van een aanwezige kinderarts
• 4 > de zoveelste keer al dat Lena foto’s liet nemen van haar longen
• 4 > de evenveelste keer al dat het loos alarm was - geen longontsteking dus
• 4 > aantal uren dat ik nu al heb geslapen sinds woensdagochtend
• 3 > aantal keren per dag antibiotica - en puffers natuurlijk ook
• 2 > aantal dagen dat ik eigenlijk familaal verlof had moeten nemen
• 2 > evenveel dagen dat ik dan tóch ben gaan werken
• 0 > aantal parkeerplaatsen in de wijde omgeving van huisnummer 23
• 0 > spierkracht van Lena toen we haar vannacht een fris badje gaven

[maar 't ergste is nu wel voorbij, denken we]

39,8°C — Lena — een paar uur geleden.
Geen vergissing want bevestigd door een 2e thermometer.

Ondertussen zijn we in de nacht beland en lijken de koortsremmers stilaan effect te hebben. Ze ligt nu te plakken in een klamme pyama. Heur haren kleddernat van ‘t zweet. Het ruikt naar griep. Of naar longontsteking.

‘t Is hier dus van shiften draaien en al. En aangezien ik tijdens mijn nachtdienst niemand heb om tegen te zagen, moet u het maar even ontgelden.

En ons Zita?
Die denkt maar aan één ding.
(whole night long)

(het is overigens niet de bedoeling dat u de tags die aan dit postje hangen, als één tag gaat lezen — het zijn dus gewoon twee tags, alfabetisch gerangschikt, met een komma tussen — …)

[update 06.00.u -- slappe mie -- 39,3°C -- en nu moet ik van dink... eh... iets met 'brood' en 'plank' en zo]

We hebben ne klop kunnen doen op second life.

Niets* houdt ons nog tegen!

(Nele aan het stuur — links: Lena — rechts: Zita) (echt wel)

[*uitgezonderd: buikgriep, reflux, astma, driftbuien, weekdagen, enz.]

Dat postje van gisteren heeft me aan het denken gezet — een goede zaak overigens want ik was het bijna verleerd.

Wij zingen hier nog wel andere liedjes / slaapliedjes dan tumbalalaika en ons repertorium Nederlandstalige kinderliedjes is zeer uitgebreid. Maar ikzelf geef toch de voorkeur aan slaapliedjes in andere talen. Ik vind het gewoon leuk om in een andere taal te zingen.

Een voorbeeld. Klap eens in je handjes ben ik na 1 keer zingen al beu. Bovendien kan je ‘t niet als slaapliedje gebruiken.

Terwijl ik voor Lena in haar eerste levensmaanden honderden keren ale ale don [klik voor de muziek] heb gezongen en dat ben ik nog steeds niet beu.

ale
ale
don gal mana
ale
ale don
ale
ale
don gal vuolgge
ale
ale don

boade lagabui vai oainnan
ahtdus cuovga clammiin lea
boade lagabui vai gulan
ahtdu valibmu julka maid
boade lagabui va dovddan
ahtii ruovdeliiki leat
ja boade lagabui vai adden
ahtdon duodai duohta leat

ale
ale
don gal mana
ale
ale don
amma
amma
leat ain das
ihttin
go mun morranan
ale
ale
don gal mana

Ofwel zing ik alleen het eerste stukje, ofwel een zelfgemaakte Vlaemsche tekst (op basis van de Engelse vertaling in het cd-boekje) want ook het Saami beheers ik onvoldoende. Ik zing dan iets in de trant van:

allez
allez kom mijn liefste
allez
allez kom
ga niet
ga nooit weg mijn liefste
allez
allez kom

kom dichterbij
en toon mij
het licht dat in uw ogen schijnt
kom dichterbij
ik hoor u
uw hart klopt rapper dan dat van mij
kom dichterbij
en toon mij
dat gij er altijd zijt voor mij
dat gij het zijt die naast mij ligt
dat gij er zijt
dat gij er zijt

allez
allez kom mijn liefste
allez
allez kom
zeg mij dat ge hier zijt morgen
morgen als ik wakker ben
zeg me dat ge hier zijt morgen
ga.
niet.
weg.
van.
mij.

Dat ik nog geen halve noot kan lezen, is een probleem in mijn zoektocht. Maar meestal geraak ik er wel met youtube, met mp3-tjes, zelfs ringtones. Zo vond ik deze Spaanse versie van het bekende Franse ‘Dors mon enfant’.

Duérmete mi niño, que tengo que hacer.
Lavar los pañales, darte de comer.
Duérmase mi niño, que tengo que hacer.
Lavar los pañales y darte de beber.
Ese niño quiere que lo duerma yo.
Que lo duerma la madre que lo parió.
Ese niño quiere que lo duerma yo.
lo duerma la madre que lo parió.

Die niño zal ik nog vervangen door niña.
(als ik beweer dat mijn Spaans veel beter is dan mijn Frans, dan is dat vooral omdat mijn Frans erbarmelijk is)

Er zijn op het internet tientallen (Zuid-Amerikaanse) versies te vinden. Maar de tekst zoals hierboven vind ik niet terug.

Maar wat ik eigenlijk wilde zeggen in mijn inleiding: kent u nog leuke slaapliedjes?

Is één van de liedjes die we hier meermaals per dag zingen om Zita kalm te krijgen. Alleen kennen we de tekst niet, dus doen we van “lalala”.

Maar als ik nu eens de tekst zou opzoeken en uit het hoofd leren?
Not.
(mijn jiddish is niet meer wat het geweest is)

Shteyt a bokher, shteyt un trakht
Trakht un trakht a gantse nakht
Vemen tzu nemen un nisht farshemen
Vemen tzu nemen un nisht farshemen

chorus:
Tumbala, Tumbala, Tumbalalaika
Tumbala, Tumbala, Tumbalalaika
Tumbalalaika, shpil balalaika
Tumbalalaika, freylekh zol zayn

Meydl, meydl, kh’vil bay dir fregn,
Vos ken vaksn, vaksn on regn?
Vos ken brenen un nit oyfhern?
Vos ken benken, veynen on trern?
((chorus))
Narisher bokher, vos darfstu fregn?
A shteyn ken vaksn, vaksn on regn.
Libe ken brenen un nit oyfhern.
A harts ken benken, veynen on trern.
((chorus))
Vos iz hekher fun a hoyz?
Vos iz flinker fun a moyz?
Vos iz tifer fun a kval?
Vos iz biter, biterer vi gal?
((chorus))
A koymen iz hekher fun a hoyz.
A kats iz flinker fun a moyz.
Di toyre iz tifer fun a kval.
Der toyt iz biter, biterer vi gal.
((chorus))

Dit zijn de noten erbij.

En ik ken dat liedje van deze film.

Maar ik wil daar niet meer naar kijken want ik moet daar van bleiten.

Nog ééntje om ‘t af te leren.
(met een stukje tumbalalaika vanaf “03:27″)

Maandag werd ik mishandeld door mijn tandarts. Vrijdag ook.

Als dit een tip kan zijn voor mensen die dringend wat kilo’s kwijt willen: een tand laten ontzenuwen en daar dan heel slecht op reageren is zeer doeltreffend. Maar dat het nu maar rap gedaan is want de gaatjes in mijn broeksriem zijn op. Alsook de yoghurt.

Met heel slecht reageren bedoel ik: niet bellen naar de tandarts om te zeggen dat je ’s nachts wakker ligt van de tandpijn — ‘t is te zeggen: die paar uurtjes dat je niet wakker ligt van een baby met onverzadigbare honger of een peuter die denkt dat ze moet opstaan voor de metten.

Mijn ongezond boerenverstand: “Ik had geen tandpijn toen ik maandag naar de tandarts ging + sindsdien heb ik tandpijn = het laatste dat ik dus moet doen is naar de tandarts bellen”.

De voorbije vijf dagen heeft tandpijn mijn doen en laten beheerst. In mijn geval — ik ben nogal kleinzerig — betekent dat: mijn laten.

Ik zag het onlangs in de winkel en ik werd teruggeflitst naar 25 jaar geleden. Uit pure nostalgie heb ik een doos gekocht. En ik vind het nog steeds lekkerder dan bijvoorbeeld Nesquik.

Ene (pdw) zou zeggen: “Kijk eens op de doos!”
Om dan op mijn tweeëndertigste te ontdekken dat er malt zit in ovo-malt-ine.

Nu ja, het werd ondertussen wel eens tijd om een nieuw antwoord te verzinnen op de vraag “En waarom staat uw kast vol met single malts?”

[En nu zaterdag is het weer zover. Jochei!]

Wakker worden met drie vrouwen in uw bed.

Zalig.

(en dat een tweederdemeerderheid van mijn harem ’s ochtends een heel klein beetje ruikt naar volle kaka-luiers, daar doen wij niet moeilijk over — dankzij enkele wilde nachten van zo’n 3 à 4 uren slaap merken wij* daar eigenlijk niks van)

[*een pluralis majestatis is in dit geval wel op zijn plaats, dachten wij zo]

Het eerste badje na thuiskomst.
Bij Lena was dat eerste bad op dag 8.
Bij Zita was dat vandaag, op dag 6.

Lena — eerste badje thuis

Zita — eerste badje thuis

En nu is het gedaan met vergelijken. Voor altijd!