stokje

Ik kreeg een stokje van San. Een paar maanden geleden wist ik zelfs nog niet wat een stokje was, dus misschien is enige verduidelijking op haar plaats. Een stokje is iets dat bloggers naar elkaar gooien. En blijven gooien, dus ‘t heeft veel weg van kettingbrieftoestanden. Al is het eerder bedoeld als een leuke manier om met z’n allen een postje te schrijven over hetzelfde. Een stokje presenteert zichzelf meestal in de vorm van één of meerdere vragen. “Wat betekent geluk voor u?” zou bijvoorbeeld een stokje kunnen zijn.

Zijn we mee?
Het stokje dus.

Wat wilde jij later worden toen je nog een kind was?
- als klein kind: voetballer
- als groter kind: journalist

Wat ben je dan uiteindelijk geworden?
(ik ben één en ander en ook wel iemand geworden waar ik me vroeger niks bij kon voorstellen en dat verandert nog elke dag — maar met die vraag wordt natuurlijk ‘mijn beroep’ bedoeld en dus zal ik niet verder uitweiden)
dus:
- eerst leraar (in een middelbare school in een zeer lelijke stad)
- nu educatief medewerker in dit centrum in een zeer schone stad

Hoe wilde je er als kind later uitzien?
Qué?!
Welk kind denkt dáár nu over na?

Hoe zie je er nu uit?

Hoe zag de man/vrouw van je dromen er uit, als puber?
Hmm. Selectie is een begrip dat ik nog niet kende als puber. Voor een goed begrip: ook als puber was ik al van het mannelijke geslacht.

En wat is het in het echte leven geworden?

Hoeveel kinderen wilde je later, en op welke leeftijd?
Ik val in herhaling: deze vragenlijst is definitely opgesteld door een vrouw. Een vaststelling. Verder heb ik daar geen problemen mee. Jongens denken daar als kind dus niet over na. Wat niet wil zeggen dat ik mijn vrouwtje niet kan staan in een vrouwengesprek. Maar deze vragen gaan over de kindertijd en toen was ik heel erg bezig een echt ventje te zijn. En zo hoort het.

Wat is het uiteindelijk geworden (of wat zal het wellicht worden)?
Ha! Goeie vraag!

Wat was als kind je lievelingseten? En wat lustte je totaal niet?
- lievelingseten: vogelnestjes
- niet: rodekool

Lust je dat nu nog (niet), of heb je andere favorieten?
Ik lust nu wél rodekool. Ik lust vrij veel eigenlijk. Behalve dressingtoestanden! Groenten moeten smaken naar groenten en niet naar saus verdorie. Ik word daar soms heel nijdig van, bijvoorbeeld in tijden van weinig lunchtijd + grote honger + broodjeszaak + dressing op mijn groenten. In hetzelfde thema lust ik ook geen broodbeleg waar iemand met opzet mayonaise in gedraaid heeft. Dat vind ik barbaars. En nu we toch bezig zijn over gruwelijke misdaden: een bekertje vullen met ijsblokjes en dat dan even onder de cola-kraan houden en het dan verkopen als “cola”. Ik ben normaal gezien tegen de doodstraf maar er zijn grenzen.

[En dan onderaan dit postje hoort de doorsnee blogger dat naar een drietal andere bloggers te gooien. Maar weet je wat? Ik doe dat niet. En ik kan moeilijk uitleggen waarom. Het doet me denken aan die week in oktober dat ik mij de pleuris heb gewerkt wegens grote tuinwerken. En dat ik achteraf van een paar vrienden het volgende moest horen: "En gij hebt niemand gevraagd om te komen helpen??! Terwijl ge nondedju zélf bij ieder van ons zijt komen helpen bij de verbouwingen!!" En dat mijn antwoord toen niet verder reikte dan "Sorry. Ik doe dat niet. Ik zou mij daar zeer slecht bij voelen. Ik word zelf mottig van verplichtingen en ik zou mij nog mottiger voelen mocht ik ooit moeten denken dat iemand zich mottig voelt van de verplichtingen die hij aan mij te danken heeft."]