nieuw Gents
maandag 11 februari 2008
Mijne haren rijzen te berge.
Dat gebeurt meermaals per dag. Een verschijnsel dat meestal gepaard gaat met een DIE waar een DAT moet staan. Of een ALS waar een OF moet staan.
Het is één van de redenen waarom ik zelden tv kijk. Sinds de wonderlijke uitvinding van de man in de straat en zijn ondertitels.
Maar sinds onze jongste dochter aan reflux doet — ‘t is eens wat anders dan ballet — heb ik soms geen handen vrij om te computeren en kijk ik meer tv dan ik kan verdragen.
Daarnet op Canvas, Gabriel Rios over zijn grootvader die in 1945 even in Brussel verbleef:
“Ik weet niet ALS hij lang in België is geweest.”
Van Gabriel Rios kan ik dat verdragen. Het zal u maar overkomen. Verhuizen naar een ver land, een vreemde taal moeten leren. En dan blijkt uw taalcoach zélf een vreemdeling te zijn.
Het doet me denken aan een bekende Ploegsteertenaar die in zijn tienerjaren Nederlands leerde van Nico Mattan. How lucky can you get?
Entry Filed under: gent, taal. Tags: flip kowlier, frank vandenbroucke, gabriel rios, nico mattan, verloren land.
Trackback this post | Subscribe to the comments via RSS Feed