goodies

Els deed een oproep. En bij schrijverij dezes hebben ook internauten kerygma en geen vlinder al gereageerd. En mijn eerste reactie was: “Kiekens, jullie hebben er echt geen flauw idee van, van die digitale kloof!” Maar laat die kiekens nu toevallig geen kiekens zijn maar wél ongelooflijk sympathieke dames die zich daar net zéér goed van bewust zijn en de toegankelijkheidisering zéér genegen zijn.

En dat dat trouwens ook de bedoeling van de oproep niet echt was, om het over de digitale kloof te hebben. Maar toch, de digitale kloof, ik kan het niet laten, ik zal u vertellen wat dat is.

Want het gaat niet over ‘goodies’, het gaat niet over ‘tools’, het gaat over “computers en al”. En dat niks, maar dan ook niks, ooit als evident mag beschouwd worden.

Ik heb een paar keer per maand het voorrecht iemand achter een pc te zetten, die nog nooit in heel zijn leven een computermuis heeft aangeraakt. Mijn introductie begint dan niet met “klik hier” maar eindigt ongeveer met die zin. En als je hen de komende weken voorgoed de goesting wil ontnemen, dan moet je bijvoorbeeld afkomen met “kopiëren kan je ook met ctrl+c”, dan komen ze niet meer terug. Wat ik eerder bedoelde met “het gaat niet over goodies”. Deze mensen verzuipen verdorie in de goodies. Zij willen over die kloof springen en net op het moment van hun sprong smijt er iemand rap nog wat goodies in en lap, de kloof splijt onder het gewicht en wordt nog wat groter.

Ik zal dus ook nooit in de lach schieten als iemand de muis plots oppakt en in de hoogte houdt, nadat ik heb gezegd “ga naar boven”.

Als ik met de hele klas in het computerlokaal zit, dan is mijn eerste vraag niet “wie heeft thuis een computer?” maar wél “wie kan al een beetje met de computer werken?”. Van de mensen die thuis een computer hebben, kan de meerderheid er niet mee werken. “En kunnen uw kinderen er mee werken?” “Ja, ja, goed werken, altijd computer kinderen, goed computer, tsjet!” “Tsjet?” “Ja, tsjet!”

Tot zover de digitale kloof.