dag 2
Om het optreden van CocoRosie te beschrijven was ik op zoek naar een schoon woord voor “nog veel specialer dan heel speciaal” maar ik vind er geen. Het concert van daarnet leek niet in de verste verte op onderstaand filmpje maar ik post nu eenmaal graag eens een youtube-filmpje op mijn blog.
Trouwens, fans van CocoRosie kan ik vanharte de prachtige documentaire ‘The eternal children’ aanbevelen. [klik op die link om de docu te bekijken in 6 korte delen]
Vóór het optreden van CocoRosie kwam Gabriel Rios (met Jef Neve en Kobe Proesmans) en dat was ook al ongelooflijk knap. Zo (bedoeld) onzuiver CocoRosie was, zo loepzuiver was de muziek en de stem van Gabriel Rios. Ook de piano van Jef Neve en de percussie van Kobe Proesmans was echt een meerwaarde. Prachtig.
Voor het vuurwerk aan de Watersportbaan waren we eigenlijk maar nipt op tijd, het was al over de koppen lopen. Maar voor het eerst in mijn leven heb ik misbruik gebruik gemaakt van een perspasje en zo mochten we toch nog plaatsnemen op de roeitribune aan de Yachtdreef. Ik ga hier geen verslag doen van ‘t vuurwerk en de muziek want dat verslagje heb ik net naar de planman van gentblogt gestuurd en ooit komt er toch eens een moment dat een mens naar zijn bed verlangt, gelijk *nu* bijvoorbeeld.
