de vakbond

Ze zijn een beetje mis, daar bij Take Our Daughters And Sons To Work Program wat betreft de datum van die Take Our Daughters And Sons To Work Day. Want op donderdag 26 april werk ik niet. Het zal dan voor nu maandag 30 januari zijn, ze weten dat nog niet op het werk. Maar zowel de kinderen als ikzelf kijken er geweldig naar uit.

En de kleuterschool staakt, dat ook. En ik heb op mijn werk ongeveer honderd keer meer educatieve software voor kleuters dan dat ze op de kleuterschool hebben, which is nada.

Leve de vakbond!
Nee, laat dat duidelijk zijn, ik ben niet tegen de vakbonden. Zonder vakbonden stonden we nergens. Bovendien zit ik momenteel met mijn neus in de geschiedenis van de Gentse textielnijverheid, dan weet ge ‘t wel.

Awoe de staking!
Ik vind dat altijd zo jammer, bij elke staking die polarisatie. Zij die staken en zij die niet staken. De kliekjes, ongewild. Ik probeer dan uit te leggen waarom ik niet staak en waarom ik nog nooit gestaakt heb en waarom ik nooit zal staken. Ik vind staking een contraproductief en achterhaald instrument. Ik vind dat we creatiever moeten zijn en ik vind dat we vooral communicatiever moeten zijn. Politiek is overtuigen, dat doe je niet door het werk neer te leggen als het land al neerligt.

Update: dus wat Guy zegt.
Update: en ook wat Steven zegt.
Update: en Roger zegt ook dingen.