het ziekenhuis (3)
In Gent zijn we bijna perfect tweetalig.
Helaas zal dat niet lang meer duren, nu er geen enkele zestienjarige in deze stad nog “schaamlijk maat” kan zeggen zonder het te doen klinken als “SHaamlijk maat”. (een optimist zou van symbiose durven spreken, een pessimist vermoedelijk van parasitoïdisme)
Ik ben daar zó heel erg tegen, tegen al die Turkse opschriften in Gentse ziekenhuizen. Vooral de Turkse oudkomers zijn daar absoluut niet mee geholpen.
Oh, maar dat is echt niet alleen in Gent zo hoor. Hier in de Limburgse mijnstreek (Genk, Heusden, …) is het al net zo in de ziekenhuizen. Hoe vaak we een vrouwtje binnenkrijgen om te bevallen, die geen woord nederlands spreekt! En als je dan vraagt hoe lang ze al in België is, is het standaardantwoord : 10 maanden. Nja, dan weet je genoeg he.
De Nederlandse tekst is ook perfect :) Turkse vertaling trekt er helemaal niet op “laat ons aub geen koffie morsen overal”… dat staat er dus hé…
zelfs op school al gezien. En ik snap dat wel het is efficiënt, de zorgjuf of gokjuf of tussenpersoonjuf moet niet elke ochtend met handen en voeten gaan uitleggen dat je de boterhamdoos dààr en de drinkbeker dààr moet zetten maar toch..; het helpt die mensen niet vooruit. Ik denk dan organiseer bij het begin vh schooljaar een paar taallessen voor die mensen waar je al die schoolwoorden aanleert en dan heb je tenminste iets constructiefs gedaan..