ivan deboom

We zijn zinnens om onszelf hetzelfde cadeau cadeau te doen.

Voor moederdag. Én voor vaderdag.
(en voor moederdag volgend jaar en voor vaderdag volgend jaar enzovoort)

Morgen gaan we informeren en misschien zelfs direct bestellen.
(voor alle duidelijkheid: één exemplaar natuurlijk)

Een dure investering, takkoord, maar hadden we vandaag zo’n superfiets gehad, dan waren we op fietstocht geweest nondedju.

En mét ‘waist strap’ achteraan, dus het ding kan ook als heuptas gedragen worden (handig in de zomer, op de fiets).

Het is waterbestendig en nog vanalles. En ge kunt er uw gerief in kwijt. Met vanbinnen overal van die aparte vakjes voor stylo’s en portefeuille en gsm en toestanden allerlei. Het is eigenlijk een laptop-tas is maar daar ga ik het niet voor gebruiken.

En nu zal Lena nooit nog huilen op de fiets wegens de onzachte wrijving van mijn rugzakritsen tegen haar peuterneusje. Peis en vree op onze dagelijkse fietstocht naar de onthaalmoeder.

Maar de hoge invoertaksen doen het voordeel van de lage dollar volledig teniet. Dus het resultaat is eerder een grotere ecologische voetafdruk en daar heb ik nu geweldig spijt van zie. Ik zal het nooit meer doen!