Toen de nieuwe Radio 1 de ether inging, was de kritiek niet van de lucht. De jongste CIM-cijfers geven de criticasters ongelijk. Het marktaandeel van de zender steeg tussen 18 augustus en 22 december met bijna 1 procent.
Logica.
Hoofdstuk 1.
De foute bewijsstelling.
voorbeeld 1:
“Smurfen zijn blauw, dus Gargamel is een jeanet.”
voorbeeld 2:
“Jozef verkoopt in zijn frietkot meer frikadellen dan satés, dus in frikadellen zit minder slachtafval dan in satés.”
voorbeeld 3:
Radio 1 is een bier. Dit bier kenmerkt zich vooral door zijn strak design (flesjes zonder etiket) en zijn bittere smaak. Het bier wordt dus vooral gesmaakt door de no-nonsense bierdrinker die bovendien houdt van bittere bieren. Op een goeie dag beslist de baas van dit biermerk om frisse etiketten op de flesjes te kleven en behoorlijk wat zoetstof bij het bier te voegen. De smaak is niet meer dezelfde en de trouwe bierdrinker herkent het bier niet meer. De kritiek is niet van de lucht. Een half jaar later blijkt de verkoop van het bier met bijna 1 procent gestegen. De cijfers geven de criticasters dus ongelijk.
Ging de kritiek over marktaandeel? Nee, de kritiek ging over kwaliteit.
A fortiori, marktaandeel is niet zelden omgekeerd evenredig met kwaliteit.
Waarmee ik niet wil gezegd hebben dat radio 1 de laatste tijd niet goed bezig is — op sommige punten hebben ze zich herpakt — maar dat neemt niet weg dat die redenering in het bewuste artikel zo vals is als het kattengejank van Geert Bourgeois die Boudewijn De Groot mismeestert.
Dag 169. Kathleen Cools is het beu. (klik!)
Haar collega’s ook trouwens.
Maar blijkbaar kunnen de lvb’s van deze wereld (*) dat niet hebben. Die zijn al een tijdje hun gal aan het uitspuwen in de commentaren van een aantal vrt-blogs. Zij vinden dat journalisten niet mogen bloggen, of beter: enkel mogen bloggen over de nieuwe patatjes.
Ik vind dat zever. Ik vind dat iedereen moet kunnen bloggen en moet kunnen zeggen wat hij of zij denkt. Ook journalisten. In mijn beroep heb ik de kans om studenten mijn politieke visie op te dringen - dat doe ik dus niet. En voor zover ik weet (bv. door interviews in Terzake te bekijken), proberen de journalisten op de vrt - of ze nu links of rechts of schots en scheef zijn - ook zo objectief mogelijk te zijn bij het uitoefenen van hun job. Ik heb bijvoorbeeld nog nooit gemerkt dat een journalist aan één bepaalde partij geen kritische vragen stelde.
*zij die in de vrt één groot links complot zien — [cf. el vee bee punt net]
Time wijdt een artikel aan ‘daddy blogs’ (‘the male equivalent of the explosively popular mommy blog genre’).
Een interessante quote voor u gebloemleesd:
“Many of the daddy bloggers exhibit the wonderment of explorers in an undiscovered land. This makes sense: unlike women who learn to be moms by imitating their mothers, these men had few of their fathering practices imprinted upon them by their own fathers. So in many ways it really is a new world, and when man discovers a new world, man records it.”
En verder in het artikel nog links naar bijvoorbeeld de zeer lezenswaardige Blogfathers (groepsblog) en het aantrekkelijke Daddytypes van Greg Allen, een soort Inspector Gadget voor papa’s.
En vóór ik dit berichtje op het web gooi, moet ik eerst even iets testen…
(…)
Ja, ik ben er terug. En de jury is formeel: We are NOT a daddy blog. Ik ben in mijn statistiekjes gekropen en blijkt dat slechts 28 van de 116 stukjes in de map ‘kinders’ zijn beland. De overige 88 berichtjes gaan dus NIET over kinders. Maar over iets anders. En dan heb ik het nog nooit gehad over mijn mislukte voetbalcarrière, mijn liefde voor Sigrid Spruyt, mijn petanquebaan die nog vóór volgende zomer in mijn tuin moet liggen, mijn angst voor pantoffels en nog zóó veel meer. Ge zijt nog niet van mij af, laat dat duidelijk zijn.
‘t Schijnt dat er mensen zijn die meer dan één ding tegelijk kunnen (multitasking).
Ik behoor tot het mannelijke ras. Ik kan dat dus niet. Bijvoorbeeld, om deze zinnen te kunnen typen heb ik mijn koptelefoon moeten afzetten. En nu ga ik weer luisteren en kan ik dus NIETS anders doen. En daar word ik zó gelukzalig van.
Ergens tijdens de laatste vergadering voor de vernieuwingsoperatie van Radio 1:
“Ah ja… nog iets… Lisbeth, Annelies… als Frank zegt dat het frisjes wordt en dat er hier en daar een ’spatje’ regen zal vallen… zég dan iets, maakt niet uit wát. “Brrrr” of zo. Dat hebben de mensen graag. Dat is leuk.”
Bernard Dewulf heeft het vandaag zo verwoord:
(…) Everybody zo uitentreuren heppy. De planeet hopelozer dan ooit. Maar door de radio woei, als overal, de neurose van de leute. Iedereen meteen méé. Samen op de golflengten van de verdwazing. (…)
Wat een fijne burgemeester, die van Megion in West-Siberië. Hij heeft een lijst opgesteld van 27 uitvluchten die niet meer mogen gebruikt worden door het stadspersoneel. Hier het artikel.
Enkele voorbeelden:
“Er is geen geld.”
“Ik denk dat ik toen ziek was.”
“Ik ben hier niet bevoegd voor.”
“Iemand anders heeft die papieren.”
“Het is lunchtijd.”
“Ik weet het niet.”
“The use of these expressions by city administration officials while speaking to the head of the city will speed their departure” zegt de burgemeester (in het Russisch neem ik aan).
Ik ken een paar kantoren waar meneer Kuzmin van groot nut zou kunnen zijn. Maar meer durf ik niet zeggen eigenlijk.
Mijn favoriete excuus staat trouwens niet in het lijstje: “Ik weet dat ik in de fout ben gegaan.” (Altijd prijs! Altijd gewonnen! Je moet het gewoon over je lippen krijgen).
Vorige maand schreef ik een stukje over mijn probleem: dat ik niet in mijn bed geraak en dat ik niet uit mijn bed geraak. En wat lees ik vandaag in mijn gazet, op bladzijde 10? ‘Biologische klok loopt achter op de maatschappij’. Over een onderzoek van professor Merrow, chronobiologe aan de universiteit van Groningen.
Gelijk krijgen van mensen die daarvoor doorgeleerd hebben, dat doet eigenlijk wel deugd. En aangezien ik het artikel niet online vind, kopieer ik hier enkele quotes:
26- tot 45-jarigen kampen gemiddeld met iets meer dan één uur sociale jetlag.
Mannen onder de 45 hebben meer last van het fenomeen dan vrouwen.
Het besef begint door te dringen dat het geen egoïsme of gebrek aan discipline is waardoor avondmensen willen uitslapen.
Wat later beginnen met school of met werk, zou geen overbodige luxe zijn.
En alweer een reden om niet in mijn bed te kruipen, met de wetenschap aan mijn kant!
linken Soms staan woorden in een kleur. Als je daar op klikt, gebeurt er iets. Je verandert dan in een kikker.
reageren Klik onderaan een stukje op comment. Vul uw naam en uw e-mail-adres in (een website invullen is niet verplicht). Schrijf uw reactie en bevestig. Uw e-mail wordt niet getoond en niet bewaard maar is wel nodig om te zien of u geen spamrobot bent.
voederbak berichten-rss. Bovenaan rechts in deze kolom. Als je daar op klikt kom je in de feed van dit weblog. RSS is een manier om websites te volgen. Je kan je abonneren, dat is gratis natuurlijk. Jouw feedreader (bv. Bloglines) zal aangeven wanneer op deze blog iets nieuws verschijnt. Ikzelf gebruik Google Reader.
Een eenvoudige uitleg over RSS vind je hier.
