Bijlange niet de fiets van mijn dromen, wel een oerdegelijke stadsfiets (Cortina Urban) en bovendien enkele honderden euro’s goedkoper dan wat ik in gedachten had.

Een proefrit op de Gentse kasseien heeft mij volledig overtuigd.

Mijn nek is bijzonder blij met de keuze. Ik moet nu niet voorovergebogen zitten en mijn nek draaien alsof ik mijn plafond aan het schilderen ben (dat kan ik dus niet meer).

Ik zit nu op mijn fiets zoals een Kosovaar op een fiets zit.
(alleen gaat het een veelvoud sneller, dat wel)

Lang geen fiets om op fietsvakantie te gaan, zeker niet. Maar met die dikke banden wel de ideale fiets voor te diep verzakkende trein- en tramsporen en te koppige kinderkopjes in de binnenstad.

Op zoek dus naar een nieuwe fiets. Maar mijn favoriete fietshandelaar is tijdelijk buiten strijd en ik heb dringend een nieuwe fiets nodig, voor intensief gebruik, om dagelijks over trein- en tramsporen te springen, om over kasseien te vliegen, om niet dooreengerammeld te worden bij elke fietsbult.

Alle tips welkom!
Bij voorkeur een dealer mét goede service in Gent-Oost of Gent-Centrum.

Ik ben al bij AS Adventure in Lochristi geweest, daar hadden ze niks op voorraad. Ik kon er een Cannondale Tesoro 0 of 1 of 2 of 3 bestellen en meteen een voorschot betalen. Ik vind dat raar, ik wil die fiets eerst voelen, dus heb ik dat niet gedaan.

Nu zit ik hier. En ik haat het openbaar vervoer.

En de kleuterschool staakt, dat ook. En ik heb op mijn werk ongeveer honderd keer meer educatieve software voor kleuters dan dat ze op de kleuterschool hebben, which is nada.

Leve de vakbond!
Nee, laat dat duidelijk zijn, ik ben niet tegen de vakbonden. Zonder vakbonden stonden we nergens. Bovendien zit ik momenteel met mijn neus in de geschiedenis van de Gentse textielnijverheid, dan weet ge ‘t wel.

Awoe de staking!
Ik vind dat altijd zo jammer, bij elke staking die polarisatie. Zij die staken en zij die niet staken. De kliekjes, ongewild. Ik probeer dan uit te leggen waarom ik niet staak en waarom ik nog nooit gestaakt heb en waarom ik nooit zal staken. Ik vind staking een contraproductief en achterhaald instrument. Ik vind dat we creatiever moeten zijn en ik vind dat we vooral communicatiever moeten zijn. Politiek is overtuigen, dat doe je niet door het werk neer te leggen als het land al neerligt.

Update: dus wat Guy zegt.
Update: en ook wat Steven zegt.
Update: en Roger zegt ook dingen.

Dit weekend was het aan Zita.

Van Hugo Matthysen, uiteraard.
Wie anders maakt kinderprogramma’s voor 3- tot 333-jarigen.

We maken zelf ook reisjes met het ruimteschip.

En Lena loopt hier al de hele dag te zingen…

Als ik een hond zie, dan word ik gek.
Dan krijg ik hoofdpijn en krampen in mijn nek.

Als ik een hond zie, dan word ik zot.
Dan word ik bleek en zo slap als een vod.

Als ik een hond zie, dan word ik ziek.
Dan ga ik zweten en raak ik in paniek.

Als ik een hond zie, dan val ik flauw.
Ik mag wel zeggen dat ik niet van honden hou.

Voor wie meer wil weten is er Wikiburia!

Mijn favoriete personages: de General Manager Trending Lady (die helaas slechts één aflevering meespeelt) en vooral Specialia Van der Geyt, op wie iedereen verliefd is.

Van de Mursprunsus heb ik wel een beetje schrik, het lijkt me immers geen pretje om een Kunuun te zuun.

Lena is een stresskonijn, vóór en na school, wellicht ook op school. Ze wordt panisch bij de idee dat ze per abuis iets zal doen dat de juf niet leuk vindt, dat ze iets zal vergeten dat de juf heeft gevraagd, dat ze regenlaarzen draagt (terwijl het regent dat het giet) maar dat ze toch niet helemaal zeker is of de juf dat oké vindt, regenlaarzen dragen terwijl het regent dat het giet.

We zijn er niet helemaal uit of Lena nu een geboren stresskonijn is wegens dochter van haar ouders. Of dat er ook een ongezond grote druk wordt uitgeoefend op kleuters van 5 jaar die volgend jaar naar de grote school zullen gaan.

Deze middag haal ik de kinderen van school. In de bakfiets begint Lena te wenen, niet omdat het regent dat het giet maar omdat het kruisje op haar hand iets “heel bellllaaaangrijk!” is en dat het kruisje misschien weggaat en dat ze morgen niet mag vergeten wat het kruisje betekent en dat ze “alles zal vergeten en dat mag niet van de juuuuuuf boehoehoe!”.

Dat ze morgen “een bokaaltje!” nodig heeft “met een lichtje!” maar dat het “zeker geen kaarsje!” mag zijn maar een fietsledje of zo, en dat ze zeker haar naam op het bokaaltje moet schrijven want anders zal ze dat bokaaltje verliezen nog vóór de lichtjestocht “en dat mag niet van de juuuuuuuf boehoehoe!”, “en een paraplu! een paraplu! papa, dat zijn 4 dingen, dat zal ik vergeeeeeeeten boehoehoe!”

Hoog tijd voor Operatie Lena Lijstje.

Dat ze maar snel haar eigen smartphone heeft, dat we van dat gedoe verlost zijn.

niet te verwarren met…