Ik wandel een half uur door de stad en fotografeer een aantal gevels + thuis ondervraag ik mezelf en ik zoek meteen op of ik het juist heb of niet.

Voorbeeld #1 STADHUIS

‘t Is te zeggen: de ‘jonge’ vleugel van het stadhuis. Dus niet die prachtige laatgotische vleugel aan de Hoogpoort – rechts op de foto – waar bruid en bruidegom zich altijd opstellen.

Wikipedia zegt:

De gevels worden gekenmerkt door een schoolse toepassing van opeenvolgende Dorische, Ionische en Korinthische driekwartzuilen en pilasters, geïnspireerd op de vormgeving van de Italiaanse renaissance-palazzi.

Als er nu één ding is waar je niet over twijfelt, dan zijn het wel de orden. Dacht ik.

Dat de 2e verdieping Ionische pilasters heeft, dat is evident. Bij de 3e verdieping kan ik het niet goed zien wegens te hoog, de kapitelen zouden inderdaad Korinthisch kunnen zijn maar ik dacht eerder aan Composiet. Eigenlijk.

En dan de 1e verdieping? Dorisch?
Ik ben bijna zeker van niet.

Volgens mij kan een Dorische zuil, of het nu een imitatie is of niet, nooit een basement (voetstuk) hebben. Ik denk dat de onderste rij Toscaans is. (dus niet klassiek Grieks, wel Etruskisch) (en aangezien het stadhuis geïnspireerd is op de Italiaanse palazzi, lijkt me die Toscaanse orde nog zo gek niet)

Maar ik ben niet zeker, dus ik durf de Wikipedia-pagina niet aanpassen.

Trouwens, wat ik nog niet eerder had gezien: aan de overgang met de oude vleugel hangt een blauw-witte regenpijp. Ik vind dat grappig.
(klik op de foto voor zeer hoge resolutie)

“Hallo Ivan, vergelijk je loon met je collega’s!”

“Beste Ivan, jij kan meer verdienen!”

Van Vacature, van Jobat, van dit, van dat:

• geld!
• loonwijzer
• salariskompas
• Verdien jij genoeg?

Ik zou me verdorie schamen mocht ik meer verdienen.

Ik weet wel, natuurlijk dat: ‘netto’ is nog een ander paar mouwen. En ik kan enorm boos worden over hoe inefficiënt het meer dan deftig ingehouden bedrag soms wordt geïnvesteerd / verspild — zo rechts ben ik dan wel weer ;-)

Maar toch, ik verdien genoeg en laat mij nu gerust.

En ik maar sparen voor een reis naar Athene om daar de Kariatiden van het Erechtheion te gaan bewonderen. Blijken er ook gewoon Kariatiden in Gent te staan, in de Vlaanderenstraat dan nog.

(toegegeven: het origineel heeft ook wel iets)

Sinds ik naar gebouwen loop te kijken, in plaats van er alleen maar voorbij te fietsen, ben ik al een paar keer over mijn eigen voeten gestruikeld, ‘t is ook niet alles.

De heilige Rita staat bekend als patrones voor hopeloze gevallen.
Ze wordt onder meer aangeroepen bij examenvrees en bij pokken.
[meer op wikipedia]

Patronessen, dat is de homeopathie van vroeger: het helpt alleen bij wie er echt in gelooft.

Studeren en toch ontspannen. De max!

Mijn jarenlange training in de zaterdagse Zweedse puzzel van De Morgen heeft zijn effect niet gemist… “zuilengang — vier letters: STOA! Hoera!”

(alle andere termen heb ik moeten opzoeken in de cursus)

Dan staart ze in het diepe oneindige:

“(staart)”

Dan straalt ze:

“(straalt)”
(dat bedoel ik dus)

Dan schreeuwt ze:

“Ik ga een stripverhaal maken van Nils Holgersson!”

Maar in haar onstuitbare drang om zo snel mogelijk het verhaal neer te schrijven — dat duurde minder dan een kwartier — was ze de tekeningen vergeten, dat kan gebeuren.

Er zit nu niks anders op dan zich te wijden aan de kunst van de boekverluchting.

Tot ze deze middag even van de buitenlucht mocht genieten. Uitgeteld.

Ondertussen zijn er zelfs vandaag nog windpokken bijgekomen op haar tenger lijfje. Ze staat nu helemaal vol van kop tot teen. In het begin hebben we ze nog geteld, nu zijn we gestopt met tellen wegens uitgeteld.

De VRT stopt ermee, dat vindt Lena een detail. En ze kent de voorwaarden: het lied moet in je eigen taal en moet helemaal zelf geschreven zijn.

Ik weet niet of Eurovision dit niveau wel aankan.

Vooral het maken van een videoclip ziet ze heel goed zitten.
Want dan mag ze opnieuw naar het atomium.

De 1.673,89 euro die nu op mijn online spaarrekening staat, zou ik beter beginnen investeren in het enige goud ter wereld. Maar ik durf niet.