Augustijnvaardeken

Het woonproject Academie, op de site van de voormalige academie en brandweer (dus tussen Academiestraat en Brandweerstraat) (het leven kan soms simpel zijn) is een werf waar ik dagelijks passeer.

Voorafgaand aan de mega-werf, was er vorig jaar een grootschalig archeologisch onderzoek.

Mijn oog viel op het Vaardeken.
Copy-paste:

Interessant is de aanwezigheid van het Vaardeken, een waterloop die dwars over het terrein, als zijtak van de Lieve, naar het noorden loopt. Deze werd in 1902 overkapt, maar moet tot dan toen een belangrijke ader in de vroegere Gentse stad zijn geweest. De oorsprong van dit Vaardeken gaat wellicht terug tot de komst van de Augustijnen die het, ergens in de loop van de 13de-14de eeuw, uitgegraven hebben om het drassige terrein droog te leggen. Waarschijnlijk leert het archeologisch onderzoek ons meer over het Vaardeken en het oorspronkelijke landschap op deze site.

Mijn zoektocht op het internet leverde geen resultaten op.

Toen de werf in 2016 van start ging en het grondwater in oktober plots enorm begon te stijgen, twitterde ik deze vraag naar Stad Gent:

tweet

Geen antwoord.

In januari herhaalde ik gewoon mijn vraag en toen kreeg ik wel antwoord.

antwoord

Zo. Dat is duidelijk. Grondwater.

Ondertussen zijn we 5 maand verder en is het waterpeil nog gestegen:

augustijnvaardeke-4

In de maand februari heb ik hier nog geen beweging gezien, de werf ligt al weken stil. Het 1e woonblok dat daar moet komen is nochtans al volledig verkocht.

Maar wat is dat “Augustijnvaardeken” dan wel?

“Vaardeke(n)” is schoon Gents voor “kanaaltje”, cf. het “de Pauwvaardeken“. Het Augustijnvaardeken liep onder het Augustijnenklooster en dwars door de tuin van de Augustijnen. In 1902 overkapt.

Het Augustijnvaardeken was een shortcut tussen de Lieve en het noorden van Gent. Ik vind niet onmiddellijk een kaart waarop te zien is waar het vaardeken eindigde maar dat was ofwel rechtstreeks in de Plezante Vest ofwel iets eerder en meer waarschijnlijk in het Meerhemkanaal (gedempt tussen 1870 en 1965). Dat Meerhemkanaal was een vertakking van de Leie en liep via Oudburg > Sluizekenpark > Tichelrei > Fratersplein > Kartuizerlaan > Meerhem > Neuseplein en kwam daar uit in de Plezante Veste. Het Meerhemkanaal is beter bekend als Schipgracht en daaruit is later dan de Sassevaart ontstaan en nog later het kanaal Gent-Terneuzen.

UPDATE >> Gevonden! Denk ik.
Op deze kaart van 1796, G. Goethals.

Als ik het vaardeken blauw inkleur, dan ziet dat er zo uit:

augustijnvaardeke-01

En dus komt het uit in het Meerhemkanaal.

De start van het Augustijnvaardeken, de kanaalduiker, kan je nog perfect zien ter hoogte van de Augustijnenkaai:

augustijnvaardeken-3

Die kloostertuin lag niet waar vandaag het klooster is, maar wel achter de voormalige academie en de voormalige meisjesschool > brandweerkazerne. Want de huidige Academiestraat werd pas in 1812 aangelegd (als Zweerdstraat / Rue de l’Épée).

Op onderstaande kaart [1857] zie je perfect de loop van het Augustijnvaardeken tussen Academiestraat en Brandweerstraat, dus ook daar waar de bouwput met grondwater zich vandaag bevindt.

1857

Merk op dat de meisjesschool, de latere brandweerkazerne, toen nog gebouwd moest worden. En dat de academie toen nog veel kleiner was en haar ingang aan de Sint-Margrietstraat had i.p.v. de Academiestraat.

Zeer benieuwd naar het rapport van de archeologen!

het fietspad kwam van rechts

Vorige donderdag ben ik nog eens op klassieke wijze op mijn bek gegaan.

Niks ernstigs, een beetje vanalles wat.

Wegens ondraaglijk pijnlijke gekneusde ribben (fietsstuur in de ribbenkast) voel ik helemaal niets van de wonden aan de knie, het scheenbeen, het kaaksbeen (nog een geluk dat ik geen bril op had), enzovoort.

De Motorstraat is een locatie waar ik al vaker net-niet ben gevallen en deze keer was het dus prijs. In de bocht Farmanstraat > Motorstraat, net voorbij de spoorwegovergang waar het verhoogd fietspad begint. Wegens het intensieve vrachtwagenverkeer dat ook het fietspad gebruikt om de bocht wat breder te kunnen nemen, ligt daar behoorlijk wat zand, grind, steengruis. Voor een fietser is dat even glad als rijm of ijzel.

Niet zo heel duidelijk te zien op deze screenshot van Google Streetview:

Motorstraat

Normaal kan ik invoegen op de plaats waar het fietspad nog verlaagd is. Maar deze week wordt er gewerkt aan de spoorwegovergang — dat gebeurt namelijk elk jaar omdat het vrachtverkeer alles kapot rijdt — en kon ik pas invoegen door iets verder op de boordsteen te springen.

Which I did.

Tegen hoge snelheid want sterke meewind en grote honger.

Ik weet niet hoeveel tijd later er een man over mij gebogen stond om te vragen of alles oké was. En dat ik dan zei dat alles oké was, ha ha ha. En dat ik zelfs de luciditeit had om mijn zaklamp aan te steken en in de berm nog een paar stukken fietslicht terugvond.

Het was druk op spoed. En mijn respect voor de mensen die daar werken is alweer gegroeid. Ik heb in enkele uren genoeg miserie gezien voor een paar jaren.

Tijd en Tradonal, meer heb ik nu niet nodig.

Bloemekenspark

Nog zo’n deelproject van Het Getouw is het Bloemekenspark, waarvan alleen het stukje aan de Nieuwevaart al klaar is. In 2017 begint fase 2.

Bloemekenspark

Ik vind het even lovenswaardig als pijnlijk hoe koortsachtig Stad Gent de laatste jaren bezig is met het behoud of de aanleg van groensel.

Dit Bloemekenspark is slechts een fractie van een fractie van een fractie van wat de Wondelgemse Meersen ooit was, namelijk een natuurgebied dat 5 keer groter was dan de huidige Bourgoyen-Ossemeersen.

Bloemekenspark

Bloemekenspark

Bloemekenspark

Na 2019 zal het Bloemekenspark nog ongeveer het laatste restant zijn, aangezien De Lijn binnenkort een veel groter stuk Wondelgemse Meersen gaat vernielen om er een nieuwe mega-tramstelplaats (Wissenhage by Bontinck) te bouwen. Het nieuwe complex, op een terrein van 15ha, zal plaats bieden aan 84 trams en 55 bussen. Daarnaast parkeerplaatsen voor 100 bussen en 340 personenwagens.

Als de fiets al eens vermeld wordt in mobiliteitsdebatten op radio of tv, dan toch minstens in één adem met Openbaar Vervoer als milieubewust alternatief. Ik begrijp dat niet. Ook heb ik geen weet van een natuurgebied dat moet wijken voor de aanleg van een fietsstelplaats.

La Nouvelle Orléans

Voluit: Sociéte Anonyme Cotonnière Nouvelle Orléans. Een katoenfabriek waar ik met geen woord over rep als ik groepen rondleid in het Rabot, aangezien het gebouw niet op mijn route ligt. Ik beperk me meestal tot Voortman (Texas), de Hemptinne, gebroeders de Smet (La Louisiane).

‘La Nouvelle Orléans’ is gelegen aan de Nieuwevaart, tussen Wondelgembrug en Gaardeniersbrug, dus vlakbij de huidige brandweerkazerne. Iets verderop, richting Wiedauwkaai, staat een gigantisch fabriekscomplex dat er goed op lijkt: Vynckier. Beide fabrieken zijn (deels) ontworpen door architect Serafinus Detaeye, vandaar de overeenkomsten.

Zegt Stad Gent:

In 1990 werd de site (Nouvelle Orléans) verkocht aan de Brusselse projectontwikkelaar Immoperel. Verschillende delen van de fabriek kwamen leeg te staan. Verval trad in en de stookplaats, de machinekamer, de paardenstal en één van de katoenloodsen werden zonder vergunning gesloopt. De sloop van het Manchestergebouw werd net op tijd een halt toegeroepen. Op 3 januari 1995 werden het Manchestergebouw, de kantoorgebouwen uit 1896 en 1907, de schoorsteen en de oude katoenloodsen beschermd als monument.

Hieronder in oranje aangeduid: de onderdelen die sinds 1995 beschermd zijn. Sinds 2006 volledig eigendom van Stad Gent.

FNO

Zegt Onroerend Erfgoed:

Voormalige katoenspinnerij en -twijnderij, zogenaamd “La Nouvelle Orléans”. Opgericht in 1896 ten westen van de oude Lieve. In 1899 uitgebreid met een nieuw gebouwencomplex van vier bouwlagen voor de self-acting spinnerij. Verdere uitbreiding met nieuwe spinnerij in 1905. In 1957 fusie met jutespinnerij De Waele-Rothlisberger en oprichting van “Filature Nouvelle Orléans”, in 1972 opgenomen bij UCO.

Niet dat er voordelen zijn aan een mislukte oogoperatie… maar misschien ben ik wel een bord gepasseerd waarop staat dat ik de site onder geen beding mag betreden.

Het fabrieksgebouw is (gedeeltelijk) beschermd, al is die status nog niet meteen af te leiden uit mijn foto’s.

FNO (Filature Nouvelle Orléans)

FNO (Filature Nouvelle Orléans)

FNO (Filature Nouvelle Orléans)

FNO (Filature Nouvelle Orléans)

FNO (Filature Nouvelle Orléans)

FNO (Filature Nouvelle Orléans)

FNO (Filature Nouvelle Orléans)

[meer foto’s]

Vandaag spreken we over de FNO-site, de afkorting van ‘Filature Nouvelle Orléans’ en één van de deelprojecten van Het Getouw.

Eind 2015 kreeg Stad Gent het mandaat om voor die FNO-site een selectieprocedure te starten voor een private partner. Die firma moet niet alleen de zwaar verwaarloosde gebouwen restaureren maar zal ook een privaat woonproject ontwerpen, financieren en realiseren.

Het ruikt er al een beetje naar Bontinck.

Schipperskaai

Wij gebruiken de Schipperskaai al een paar weken.
Zeer content van!

Schipperskaai

Andere fietsers had ik daar tot vandaag nog niet gezien. Niet zo verwonderlijk want voorlopig is de Schipperskaai zo goed als onbereikbaar voor wie van kant Weba komt (wegens schabouwelijk stukje Koopvaardijlaan in combinatie met laagvliegend sluipverkeer) en voor wie van de Doornzelestraat komt is de Schipperskaai alleen maar bereikbaar als je zonder verkeerslichten in een gevaarlijke bocht de stadsring durft oversteken richting Bataviabrug.

Maar voor de rest: niks dan lof!
Leve de Schipperskaai!

Schipperskaai

Deze namiddag fietste ik naar huis en liepen er zelfs majoretten. Hoe cool is dat.

Schipperskaai

paddenstoel

Ik vind de grote spellingwijziging van 1995 een goede zaak: een aantal regels werd duidelijker, vele uitzonderingen verdwenen. Bij een volgende revisie, in 2006, veranderde de spelling van paddestoel naar paddenstoel.

Voor mij blijft het paddestoel. We zijn 10 jaar verder maar het verdriet blijft, mijn vingers trillen als ik die tussen-n moet schrijven.

Van een pannenkoek kan ik me nog wel voorstellen dat het een samenstelling van pan en koek is — en dat je dus een tussen-n schrijft omdat het eerste deel van de samenstelling een meervoud op -n heeft — maar een paddestoel is voor mij een plantkundige naam die voortkomt uit een versteende samenstelling. Als ik in onze tuin een pad op een zwam zie zitten zonnen, dan neem ik mijn woorden terug.

Doch dit geheel terzijde.

Er staat in onze tuin plots een massa kleine paddenstoelen, kleiner dan mijn pink. Ik weet niet van welke soort, ik gok op Paddenstoelius Oempaloempius.

paddenstoel

En aangezien ik niet meer van plan ben om vóór april het gras te maaien, zal ik binnenkort te weten komen of ze gaan groeien of lachwekkend klein blijven, kleiner dan pas gemaaid gras. Spannend!

Onthoofdingsbrug / Hoofdbrug / Rekelingestraat (en een gebouw op de achtergrond)

Vandaag alles te voet gedaan, ik zou dat eigenlijk meer moeten doen.
(eventueel met mensen erbij… en dan hier en daar eens stoppen om wat uitleg te geven)

Het grootste voordeel: ik heb sinds lange tijd nog wat foto’s kunnen nemen.
Leve de onthaasting!

Hoofdbrug

meten is zweten

Precies 1 maand geleden kocht ik bij de sportboer naast Weba voor geen geld een ouderwets fietscomputertje voor mijn gewone fiets. Sindsdien arriveer ik iets vaker dan gewoonlijk in tamelijk bezwete toestand op het werk. Het oorzakelijk verband kan verklaard worden door een mannelijke afwijking, ongeneeslijk in mijn geval.

Omdat ik het kleinood binnen de kortste keren ga verliezen / laten stelen, noteer ik alvast de cijfers. Ter indicatie van de rest van het schooljaar.

.
1 maand woonwerkverkeer in cijfers
(’t is te zeggen: inclusief woondokterverkeer, werkwinkelverkeer en werkbroodjekaasverkeer)

  • Totale afstand: 323,19 km
    Die afstand bestaat uit iets meer dan 200 kilometer woon-werk, aangevuld met boodschappen en de kunst van het stapvoets fietsen langs wegenwerken. (ja, ik weet dat er op die oranje borden altijd “fietsers afstappen” staat, maar dat zou dan betekenen dat je dubbel zoveel plaats inneemt waardoor voetgangers helemaal niet meer kunnen kruisen, dus blijf ik vrolijk maar traag op de fiets en incasseer ik gelaten de boze blikken in mijn richting)
  • Gemiddelde snelheid: 17,99 km/u
    Dat is veel meer dan ik had verwacht. Want naast De Grote Parkeerstrokenwerf Van Stad Gent aan mijn deur en naast de andere Gentse wegenwerken, heb ik een deel van de fietstijd toch het gevoel dat ik voortdurend moet inhouden en afremmen wegens aanschuivende auto’s op de oranje kreukelzone — fka fietssuggestiestroken — en wegens ongeveer 37 nieuwe kruispunten met verkeerslichten op de Blaisantvest.
    Dat van die nieuwe kruispunten begrijp ik ook al niet goed: dan smeek je al jaren voor verkeerslichten aan de oversteek Doornzelestraat / Bataviabrug en krijg je als antwoord dat het niet mogelijk is omdat er dan te veel verkeerslichten zouden zijn… maar een ziekenhuis installeert een aantal nieuwe in- en uitritten en Stad Gent legt sito presto voor elke afslag een nieuw kruispunt aan met verkeerslichten in beide richtingen, dus bovenop de vele andere lichten die er nu al staan in de Blaisantvest. Waardoor fietsers die gewoon rechtdoor willen, telkens moeten stilstaan, zelfs als er aan de rechterkant helemaal geen afslag of straat is, zoals de lichten aan de Gaardeniersbrug. Totaal absurd.
    Feit is dat ik tegenwoordig voor een verplaatsing naar mijn werk ongeveer 10 minuten langer onderweg ben dan vroeger. Geduld, het is een schone deugd… maar zo komt er van die modal shift weinig in huis, vrees ik.
  • Maximumsnelheid: 46,24 km/u
    Compensatiedrang.

Groenstraat

Oostakker, Groenstraat. Vlakbij mijn deur.
Brede boulevard, van Lourdes tot Volvo.

Bijzonder drukke verkeersas.

Voor enkele duizenden (!) kinderen / jongeren is deze straat de enige mogelijke weg naar hun school, 8 scholen op een zakdoek.

Het voorbije jaar werd alvast een belangrijk stuk Groenstraat volledig heraangelegd.

Vers van de pers, dit is het resultaat:

Groenstraat (2).jpg

Groenstraat (1).jpg

  • Een autoweg.
  • Parkeerstroken aan beide kanten.

Ik heb opgezocht wie verantwoordelijk is. Ik kwam terecht bij Farys en Stad Gent. De zelfverklaarde “Fietsstad Gent”. (een dwaling: Gent wordt een fietsstad genoemd omdat er fietsers zijn, niet omdat de stad fietsvriendelijk is)

Ook andere straten worden hier momenteel aangelegd als autoweg zonder fietspaden. Maar wel met extra parkeerplaatsen op de openbare ruimte. Ik copy-paste een stukje:

Slotendries wordt aangelegd in asfalt en krijgt gelijkgrondse bermen. Er komt een parkeerstrook van nummer 32 tot het kruispunt met de Lourdesstraat.

De Groenstraat krijgt een asfalten rijweg en parkeerstroken over de volledige lengte aan beide zijden.

Ook de Goedlevenstraat krijgt een rijweg in asfalt en parkeerstroken waar mogelijk.

Aangezien we in Gent een Groene Fietsende Mobiliteitsschepen hebben en aangezien die ongetwijfeld heel hard op tafel heeft geklopt — “Over mijn dood lijk dat de Groenstraat wordt heraangelegd zonder (gescheiden) fietspaden” of zoiets — zou ik wel eens willen weten wat zijn verhaal is. Het is niet cynisch bedoeld, ik ben oprecht benieuwd.

Toevallig vandaag in het nieuws: “Steeds meer files”.
(I couldn’t care less)

Toevallig veel te vaak in het nieuws: “Fietsertje haalt schoolpoort niet”.
(I couldn’t care more) [Giving cyclists their own space results in some pretty big benefits beyond just a lack of dead cyclists]

Ondertussen wordt bijzonder veel geld gespendeerd aan subsidies voor hybride 4×4-wagens. Ondertussen worden brede verkeersassen heraangelegd zonder fietspaden. Ondertussen stijgt het aantal jaarlijkse verkeersdoden in Vlaanderen. En ondertussen zeggen beleidsmakers dat het zo niet verder kan.

Wie gelooft die mensen nog?

En we zijn vertrokken!

Tot eergisteren dacht ik: het einde is in zicht.
Vandaag kwam het besef: de kop is eraf.

Dit weekend gaf ik voor de eerste keer een volledige rondleiding, het eindwerk stadsgids.

Examenrondleiding 'Naar een nieuw Rabot'

In januari 2013 ben ik aan de opleiding begonnen. Eerst een theoretische basisvorming geschiedenis, kunstgeschiedenis en aardrijkskunde, samen met een aantal praktijkmodules. Dat basisjaar vind ik de meest interessante opleiding die ik ooit gevolgd heb. Voor mij is het een sterke fond waar ik bij alle volgende modules steeds op kan terugvallen.

Omdat ik nog in de wachtrij stond voor de specialisatie ‘Stadsgids Gent’, volgde ik vorig jaar een aantal korte inhoudelijke modules en ook nog het extra jaar ‘Engels voor gidsen’.

Dit schooljaar was zonder twijfel het zwaarste van allemaal. Het 1e semester, de theorie ‘Bestemming Gent’, betekende bijvoorbeeld ook dat ik 2 maanden (december en januari) in afzondering in mijn bureau zat te studeren. Waarbij ik voor de zoveelste keer mijn gezinsleven verwaarloosd heb.

Het 2e semester was meer mijn ding: praktijkopdrachten, gidsbeurten. De klassieke rondleiding (historisch Gent) voorbereiden vond ik lastiger dan mijn eindwerk (een rondleiding over het verleden en de toekomst van de Rabotwijk). Dat eindwerk voorbereiden was een vorm van ontspanning. En toen er plots een paar dagen vóór mijn examen een aantal stukken op mijn parcours zelfstandig beslist hadden om drastisch te veranderen, heb ik zelfs genoten van de last minute aanpassingen.

Ik geef mezelf nu wat recuperatie.
(ik vind dat grappig) (want het is juni en ik werk in het onderwijs)

Volgende week proclamatie!

Examenrondleiding 'Naar een nieuw Rabot'

En nog vergeten: bedankt, Yves, voor de foto’s!

Terneuzenlaan

Als de wind een keer goed zit, dan laat ik met veel plezier het (ter)Neuseplein links liggen en fiets ik langs de Terneuzenlaan over het Tolhuisdok (spoorwegbrug) richting Buitensingel naar de Gaardeniersbrug en zo naar de stad.

Terneuzenlaan

Terneuzenlaan

spoorwegbrug

Toen ik in de Vorkstraat woonde — lang geleden — was de Muide nog een oord van verloedering en vuile manieren. Maar mocht iemand vandaag op het idee komen om daar iets te openen — een paleo-restaurant of een koffie-chillax-ding voor macbookbaarden of een repair-cafe voor fixies en basketsloefkes — dán zou de Terneuzenlaan hipper zijn dan de hipste shizzle in het ganse hipsterland.

Terneuzenlaan, Gent

Terneuzenlaan, Gent

Gelukkig is het vandaag niets meer dan een heel fijne plek om te fietsen. Maar het heeft geen haar gescheeld of de Terneuzenlaan was een invalsweg voor de klanten van het Outlet Center. (dat er dus nooit gekomen is)

Terneuzenlaan

Terneuzenlaan, Gent

Bovenstaand huis uit 1905, ik kan daar naar blijven kijken.

Architect: Geo Henderick. Dit was een directeurswoning voor scheepsbouwer Beauval. Stijl: (nieuwe) Art Nouveau (minder floraal, meer geometrisch dan de vroege Art Nouveau), aankondiging van Art Deco. En die parabolische topgevels zijn typisch voor Geo Henderick.

Mijn eerste (bewuste) kennismaking met de architectuur van Geo Henderick was 3 jaar geleden (in het basisjaar Gids / Reisleider) in de Gordunakaai waar zijn eigen art-deco woning staat. Toen wist ik nog niet dat één van mijn favoriete Gentse gebouwen ook door hem ontworpen was: het hoekgebouw waar nu Simon Says is, voormalige woning Verniers (hoek Sluizeken – Oudburg).

Alleen al in mijn eigen woonomgeving staan meerdere ontwerpen van Henderick: deze woning aan de Potuit, deze villa in de Rozebroekstraat, deze villa in het Gustaaf Carelshof.

Na de Eerste Wereldoorlog evolueerde de stijl van Henderick naar het modernisme van de Amsterdamse School. Cine Rex, ook van Henderick!

De lijst is ontzettend lang.

Een Geo-Henderick-rondleiding (fietstocht) uitwerken? ik schrijf het bij op mijn to-do-lijst!

street art

Een GooglePlus pagina waar ik dagelijks eens ga piepen: Street Art.
Soms staan er machtige kunstwerken op.

In Gent is alleen al het Graffiti-straatje (Werregarenstraat) de moeite om minstens een keer per maand te passeren. Steeds nieuwe dingen.

Werregarenstraat

Mandela, Werregarenstraat, Gent

Wel jammer van de taggers, vind ik. (maar dat hoort erbij)

Werregarenstraat, Gent

Vanuit het Hof van Ryhove ziet dat er zo uit:

Werregarenstraat, Gent

In het Hof van Ryhove zelf hangt ook street art aan de muur.

Hof van Ryhove, Onderstraat, Gent

Het kunstwerk helemaal rechts op bovenstaande foto is een klein beetje nsfw, dus plak ik deze foto achter een link.

Los van het plannetje bij die Concrete Canvas Tour, denk ik dat de Noord-Oost-rand van Negenduust veruit de meeste graffiti spots heeft. (alleen al in de Oude Dokken kan je een hele graffiti-wandeling doen)

En dagelijks passeer ik Christiaan Huygens op weg naar huis:

Christiaan Huygens

Een aantal foto’s uit de onmiddellijke omgeving van Nieuwland:

Streetart, Nieuwland, Gent

Streetart, Nieuwland, Gent

Bomastraat

Désiré Fiévéstraat

Désiré Fiévéstraat

graffiti in de kraankindersstraat

graffiti in de kraankindersstraat

De Ontsnapping

De Ontsnapping, Kraanlei

Het wil maar niet lukken om daar eens deftig te geraken, op die expo over de Gentse Zesdaagse in het Huis van Alijn.

Huis van Alijn, Kraanlei, Gent

Maar de tentoonstelling loopt nog tot de paasvakantie, er is nog tijd.

Aangezien de Kraanlei nog het enige alternatief is voor de Lange Steenstraat (verboden voor fietsers) en voor de Langemunt (verboden voor fietsers), heeft Fietsstad Gent deze straat mooi heraangelegd… met dezelfde kasseien die er vroeger ook al lagen. Daarom passeer ik nu dagelijks voorbij het reklaambord van de expo over de Zesdaagse, namelijk het kunstwerk ‘De Ontsnapping’ op de Leie.

Het werd 2 jaar geleden bedacht door kunstenaar / wielerliefhebber Erik Nagels, voor de 100e verjaardag van de Ronde van Vlaanderen. Het kunstwerk is gebaseerd op die plastieken coureurs die je vroeger kon sparen door het juiste merk waspoeder te kopen.

Wie deze renners nog wil zien, zal zich moeten haasten want binnen 14 dagen zullen ze definitief ontsnapt zijn.