ritme

De meeste mensen hebben een maatschappelijk aanvaard bio-ritme. Ze liggen op dit moment (1u AM) vredig te slapen en morgenvroeg worden ze vredig wakker. Ze zullen opstaan en ze zullen meerdere enkelvoudige en samengestelde zinnen uitspreken. Met het werkwoord op de juiste plaats. En dan is het tijd voor het ontbijt. “Want dat is de belangrijkste maaltijd van de dag!”

Deze mensen beseffen niet hoe gelukkig ze zijn. De samenleving is op hun leest geschoeid: het openbare leven past zich volledig aan hun ritme aan.

Er zijn ook mensen met minder geluk, zoals ik.
Morgenvroeg zal het pijn doen. Opnieuw zal ik dromen dat ik wakker word en opsta. Opnieuw zal er iets of iemand mij er op wijzen dat ik eigenlijk nog steeds in bed lig en dat dat om één of andere reden niet tot de opties van de dag behoort. Mijn maag zal protesteren als ik het woord ‘ontbijt’ hoor en als ik beneden kom zal ik de lokroep van de zetel horen: “Allez kom, leg’d u nog vijve neer.”

Maar ’s avonds laat!
Dan is het feest! Dan ben ik wakker. Dan weet ik niet wat eerst doen. Plotseling blijken er nu tóch goeie programma’s te zijn op televisie. Comedy waar je wél om kan lachen (dit bedoel ik dus niet), films zonder happy end, journaals zonder uitsmijter, enz.
En je wordt met rust gelaten. En je mag geen lawaai meer maken, dus de afwas kan je helaas niet meer doen. En er is het internet.

Ja, het internet!

En dat internet moet het een weekje zonder mij stellen. En de weerkaarten tonen ginder donkere wolken met dikke regendruppels. En dus …

… is het tijd voor wat vakantielectuur!

Weg met het internet!

20070728_01.jpg

Advertenties

gb deed gf

Op enkele piekmomenten op onmogelijke uren kwamen er meerdere mails per minuut binnen. Dat vond ik niet zo fijn.

Achteraf bekeken was DIT toch eerder thuis te brengen in de categorie ‘om van achterover te vallen’.

En dan ben ik eigenlijk wel trots dat ik de voorbije week een klein radertje ben geweest in de michelmachine.

(update 28 juli)
foto-collage van de gb-gf-ploeg

Leterme

Nee, toch niet.
Ik doe niet mee aan de Leterme-bashing van onze Waalse vrienden. Leuk voor YouTube maar meer ook niet. Ik wil het over iets anders hebben.

Leterme wil het bevallingsverlof verlengen van 15 naar 20 weken. Ook het ouderschapsverlof zou worden uitgebreid. Althans, zo staat het in zijn formatienota.

Applaus!! Want dat is inderdaad één van zijn triljoen verkiezingsbeloften die hij dan zou nakomen. Maar… ik vrees dat wij er naast zullen vissen want ik heb zo’n vermoeden dat het binnen de 5 maanden nog niet in de sacoche zal zijn. Je hebt daar bijvoorbeeld parlementariërs voor nodig en die zijn er nog niet.

En over 5 maanden zal ik dan zurig zeggen dat dat toch wel heel eigenaardig is voor iemand die de verkiezingen heeft gewonnen door te zeggen dat er “5 minuten politieke moed” nodig is om B-H-V te splitsen. Net zoals bijvoorbeeld die uitspraak in een debat “dat de gevangenisdeuren eerder open dan gesloten waren onder paars” (en alweer scoren, alweer applaus, zo goed gevonden), terwijl uit alle cijfers blijkt dat onder paars minder gevangenen ontsnapt zijn op jaarbasis dan onder de vorige regeringen.

Dat zijn geen boutades, zoals hij zelf vergoelijkt. Nee Yves, dat zijn platitudes.

Hij heeft mij door zijn vuile verkiezingscampagne zodanig op de zenuwen gewerkt dat er hééél veel weken ouderschapsverlof nodig zullen zijn om hem opnieuw een hééél klein beetje sympathiek te vinden.

En ik onthoud u alvast van één gevatte reactie op deze tekst want ja, ik weet het, ik ben een slecht verliezer. ;)

21 juli

De parking van Carrefour oprijden en denken: “Hé, hier is nog niemand en ’t is nochtans al 8.30.u”

Uitstappen, een kar nemen en denken: “Záálig! Nu heb ik de Carrefour voor mij alleen en ben ik hier rap buiten.”

Beseffen: “21 juli? 21 juli.”

Kijken: “Heeft iemand dit gezien? Kar wegzetten en wegwezen.”

Tot zover mijn beleving van onze nationale feestdag.
Voor een keer ben ik eens niet naar het te deum geweest ;)

feesten ’07 (4)

Blue note gisteren.

Nat gearriveerd. Niet gestopt met regenen. Nat naar huis. Brrr.

Ik moet toegeven dat ik even ben ingedommeld maar dat was absoluut NIET de verdienste van Archie Shepp want die was echt verbluffend goed.
(Roel is het trouwens met mij eens)

Nee, ik was gewoon heel erg moe. Dat overkomt mij soms.

Bijgeleerd:
– neem best ook een regenpak mee als je naar de feesten fietst
– de Bijloke ligt aan de verkeerde kant van Gent
– of Oostakker ligt aan de verkeerde kant van Gent – daar ben ik nog niet uit.

feesten ’07 (1)

Er is een tijd geweest.
Over de koppen lopen in de te-mijden-zone. Stationeren in Baudelo. Wachten tot het tijd is om af te zakken naar Vlasmarkt. Ontbijten. Slapen. Over de koppen lopen in de te-mijden-zone. Stationeren in Baudelo. Wachten tot het tijd is om af te zakken naar Vlasmarkt. Enzovoort. 10 dagen lang.

Ik ken nogal wat mensen die dat een schone tijd vonden. Ik niet. Ik heb er spijt van.

Per dag zijn er op de Gentse Feesten enkele honderden activiteiten en optredens. Van ’s morgens vroeg tot ’s morgens vroeg. Voor alle leeftijden en voor elk zijn meug.

Een paar jaar geleden heb ik me voor ’t eerst een programmaboekje gekocht. Toen ook voor ’t eerst naar de feesten getrokken met de intentie om artiest X te zien op podium Y. Vorig jaar hebben we dat ook overdag gedaan. We hebben toen bijvoorbeeld enkele fantastische straattheaters gezien op het Spaanskasteelplein.

Dit jaar gaan we voor meer en beter. En als ik tijd en goesting heb, zal ik er over berichten op deze blog. Voor zondag beloof ik alvast een verslagje van het middeleeuws ontbijt in het MIAT.

schilderen (2)

20070712_01.jpg 

’t Is af! (een slaapkamer)
Op foto komt het niet over maar in ’t echt is ’t wel schoon.

links vanille (volledig droog, in werkelijkheid veel ‘geliger’)
rechts rosalina (pas geverfd, nog nat, is normaal veel lichter)
(verf: ecologische leemverf – merk Ecolan)

Nog 1 kamer, 1 berging en 1 toilet te gaan. Iets voor later.
(eerst Gentse Feesten)

headset

Hij liep er weer. Deze middag in de Lange Munt. Vorige week zag ik hem voor ’t eerst en dacht ik dat hij dronken was of zo. Vandaag heb ik zijn headset ontdekt. Hij loopt dus niet zomaar druk gesticulerend luidop in zichzelf te babbelen. Nee, hij doet het in een klein microfoontje. Sociaal aanvaardbaar dus.

In Stockholm loopt iedereen zo rond, ik weet het wel. Maar hier in Gent blijf ik het toch maar poserij vinden.

niños de la guerra

Een tijdje geleden las ik een heel mooi verhaal.

In dat verhaal kom je trouwens te weten waarom Phara de Aguirre Phara de Aguirre heet.

Ik ben geboren in het jaar dat Franco is gestorven en de geschiedenis van los niños de la guerra ken ik nauwelijks. Toch zou ik er graag het fijne van weten, dus het boek erover (‘los niños’) staat alvast op mijn verlanglijstje.

Gisteren was er in Gent een herdenking.

 (update 12 juli)
Oh ja, nog vergeten: VLERNIKA (er is zondag nog een voorstelling op de feesten)
(praktische info op website van Trefpunt)

schilderen (1)

(update 11 juli) 

In september wonen we hier drie jaar en ons huis wordt affer en affer. ’t Zijn blijkbaar de ambetantigheden die een mens voor ’t laatst houdt (een zoldertrap bijvoorbeeld) maar dan heb ik het niet over schilderen. Ik doe niks liever!

Morgen, 11 juli, neem ik weer een kamer onder handen. Ik kijk er al naar uit zoals een kind naar de grote schoolreis. Nu zijn we nog bezig met kleuren kiezen en de berekening van het benodigd aantal liters. Morgen eerst naar de verfwinkel. Dan de hele dag race tegen de klok (verloren). Doorwerken met de radio aan.

Ik hou van het ritueel, de structuur:
kamer leegmaken – pleisterwerk afschuren – stofzuigen – droogdweilen – vloer bedekken met plastic en karton – (plintjes afplakken) – verfkleren aan – materiaal verzamelen – alles klaarleggen – grondlaag plafond muren 1, 2, 3, 4 – materiaal uitwassen – drogen – laag 1 kleur 1 plafond muur 1, 2, 3 – materiaal uitwassen – drogen – laag 1 kleur 2 muur 4 – materiaal uitwassen – pintje – drogen – laag 2 kleur 1 plafond muur 1, 2, 3 – materiaal uitwassen – drogen – laag 2 kleur 2 muur 4 – materiaal uitwassen – pintje – drogen – verfkleren uit – rugpijn – nekpijn – bad – contentement(slapen, morgen werken, morgenavond misschien voortdoen)

tour (4)

Om 14u was het onweer gepasseerd en zelfs de bui gaf er de brui aan.
Met Lena op de fiets leek ons te riskant omdat het opnieuw zou gaan regenen volgens het radio-nieuws. Dan maar met De Lijn.

Ideaal om onze ‘Deuter Kid Comfort 2’ eens uit te proberen.

20070709_10.jpg

Tram 4 hield het plots voor bekeken aan ’t Rabot, terwijl we (ontzettend naïef) hadden verwacht dat die ons tot voorbij de Coupure zou voeren, zodat we slechts enkele tientallen meters te voet moesten. Wij dus van Rabot te voet. Begijnhoflaan – Coupure – Ekkergem.

Om 15u waren we daar.

20070709_04.jpg 20070709_05.jpg

15.30  Ik hoor iets.

20070709_06.jpg

15.45  De publiciteitskaravaan. Cadeautjes!

20070709_07.jpg

16.45  De oorverdovende karavaan van 20 km lang heeft ons een dik uur bestookt met gadgets. Van ongeveer 10% van de wagens waaruit iets gegooid werd, hebben we ook iets kunnen vangen.
Onze buit: sleutelhangers, snoep, kaartspel, opblaasbaar dinges, flesje shampoo (getuige: de grote buil op mijn voorhoofd) en last but not least:
EEN KLAKSKE VAN DE BOLLETJESTRUI !!

17.15  Ze zijn er! Slechts enkelen (waaronder Steegmans en Boonen) zijn de tuimeling in de Rooigemlaan vóór geweest.  

20070709_08.jpg

17.20  Slachtoffers van de valpartij.

20070709_09.jpg

17.45  Het begint te regenen.

18.00  Het water valt met bakken uit de hemel. We zijn net gearriveerd aan de tramhalte. Onder het afdak staan de mensen opeengepakt maar iedereen wil plaats maken voor ons. Ik krijg het er warm van. Van Gent.