strafstoel

Sinds een paar weken is Lena af en toe stout. Dat is nieuw voor ons en we weten nog niet zo goed hoe we best reageren. Een voorbeeld.

Ze gooit een doos kleurpotloden op de grond. Ik vraag om de kleurpotloden op te ruimen. Ze loopt weg. Ze komt terug. Met een uitdagende blik gooit ze ook een ander doosje met potloden op de grond. Ik leg haar uit waarom ik dat niet leuk vind. Ik vraag om op te ruimen. Ze loopt weg. Ik breng haar naar de ‘crime scene’ en stel voor om samen op te ruimen. Ze slaat keihard op mijn neus. Ik ben boos en leg uit waarom ik boos ben. Ik zet haar in een kinderstoel. Om te kalmeren. Hysterie. 1 minuut. Ik neem haar uit de stoel. Ik leg haar uit waarom ik boos was en waarom ze in de stoel zat. Ik stel voor om samen op te ruimen. Ze weigert opnieuw. Ik zet haar terug in de stoel. Hysterie. 1 minuut. Ik neem haar uit de stoel. Ik leg haar uit waarom ik boos was en waarom ze in de stoel zat. Ik stel voor om samen op te ruimen. Na zeer lang aandringen legt ze ongeveer drie van de dertig potloden in het bakje. Met een zeer lang gezicht.

Als we haar dan in bed steken (dat kan 9u ’s morgens zijn), dan slaapt ze meestal wel een uurtje. Wat dus betekent dat ze het nodig heeft en dat ze een slechte nacht heeft gehad. Maar de nachten zijn bijna altijd slecht / kort. Dus kan het niet de enige reden zijn voor haar stout gedrag. En natuurlijk weten we dat het niet meer is dan een ontwikkelingsfase en een leerproces. En dat het veel zal te maken hebben met de (ontzettend) dikke buik van mama. Dat neemt niet weg dat we gepast moeten reageren. En dat we met tientallen vragen zitten. Bijvoorbeeld: heeft het wel zin om een peuter in een strafstoel te zetten?

Djiezes, dit lijkt wel een brief in een lezersrubriek, “Beste Libelle” of zoiets. Help. Ik moet dringend eens gaan voetballen of zo.

dat had u dan wel even mogen zeggen

Communiceren is niet de sterkste kant van onze gynaecoloog. Understatement. Zelfs gerichte vragen stellen is bij hem geen garantie op informatie. “Inleiden doe ik in uw geval liever niet” was de enige zin waarmee we het gisteren moesten stellen.

Maar het internet is er ook nog.

Het gebruik van weeënopwekkende middelen (prostaglandines) verhoogt het risico op scheuring van het keizersnede-litteken in de baarmoederwand. Bij vrouwen die na een eerste keizersnede toch vaginaal bevallen, heeft 1,5 procent kans op een ernstige complicatie (met name scheuring van het keizersnede-litteken = uterusruptuur). Bij 11 procent van alle rupturen overlijdt het kind bij de geboorte door zuurstofgebrek.

Was het dit wat u bedoelde, meneer doktoor?

Dat had u dan wel even mogen zeggen. Nee?

Soit. Eigenlijk blijft de conclusie: het wordt normaal bevallen of het wordt snijden. Enkel het inleiden kan nu definitief geschrapt worden.

100 op 1

Morgen de hele dag naar goeie muziek luisteren. Zalig.

En mijn pipi ophouden tot ze een nummer van Clouseau spelen — zowat de enige groep die ik echt niet kan aanhoren.

Ik heb zopas nog gestemd.

  • voor Admiral Freebee (rags ‘n’ run)
  • voor Gabriel Rios (broad daylight)
  • voor Jacques Brel (ne me quittes pas)
  • voor Kommil Foo (ruimtevaarder)
  • voor Wannes Van de Velde (oorlogsgeleerden)

Dat laatste staat in de longlist omdat ik dat in een vorige editie zo lief heb gevraagd aan de mensen van Radio 1. Maar ook nu zal het de 100 niet halen omdat de meeste mensen de titel niet kennen. Net zoals ook sommigen zullen denken: “Allee, ‘Meester Frank’ van Kommil Foo staat daar niet tussen.” (ruimtevaarder)

[update 29/12 > minder zalig > mij vooral geërgerd aan de infantiele duo-presentatie, aan het vroegtijdig afbreken van nummers, aan de overdosis lege interviews tijdens de toptien]

het is dus (2)

ook al zeker geen onnozel kind.

Deze morgen het laatste prenatale onderzoek bij de gynaecoloog. Alles prima. Op enkele onnozele details na. Zoals daar zijn:

  • Baby heeft geen goesting om zelfs nog maar aan indalen te beginnen.
  • Dat komt misschien door een ambetantigheid van het bekken.
  • We kunnen dat niet weten want de vorige keer was het allemaal anders.
  • We kunnen dat wel onderzoeken, dat bekken. Zeker nog vandejaar.
  • Maar zolang daar geen resultaat van is, heeft inleiden geen zin. Zoiets.

Concreet: het wordt een “normale” bevalling of het wordt alweer een keizersnede. Dus eigenlijk weten we nog niets meer. Alleen wat extra onrust, spanning, gepieker. De keuze van de bubbels op oudejaar is nu wel het minste van onze zorgen. Als de Kidibul maar van een goed jaar is.

verwachting

Dat het er stilaan naar uitziet dat we dat belastingvoordeel op onze eh… buik zullen kunnen schrijven.

Dat het negen maanden moet duren om dan uiteindelijk te beseffen dat het woord ‘verwachting’ zijn naam niet gestolen heeft.

Dat ik een déjà-lu had op het moment dat ik bovenstaande zin schreef. En dat het een hele tijd heeft geduurd om me dan nu plots te binnen te schieten dat ik dat aan Pieter Corneliszoon Hooft te danken heb. Want in één van mijn lievelingsgedichten schrijft hij het volgende:

En mijn verlangen kan de Tijdgod niet bewegen.
Maar ‘t schijnt verlangen daar zijn naam af heeft gekregen,
Dat ik de Tijd die ik verkorten wil, verlang.

En voor de fijnproevers, het volledige sonnet:

Gezwinde grijsaard die op wakkre wieken staag
De dunne lucht doorsnijdt, en zonder zeil te strijken
Altijd vaart voor de wind, en ieder na laat kijken,
Doodsvijand van de rust, die woelt bij nacht, bij dag,

Onachterhaalbre Tijd, wiens hete honger graag
Verslokt, verslindt, verteert al wat er sterk mag lijken
En keert en wendt en stort Staten en Koninkrijken;
Voor iedereen te snel, hoe valt gij mij zo traag?

Mijn lief, sinds ik u mis, verdrijve ik met mishagen
De schoorvoetige Tijd, en tob de lange dagen
Met arbeid avondwaarts; uw afzijn valt te bang.

En mijn verlangen kan de Tijdgod niet bewegen.
Maar ‘t schijnt verlangen daar zijn naam af heeft gekregen,
Dat ik de Tijd die ik verkorten wil, verlang.

In de originele spelling is het nóg poëtischer:

Geswinde grijsaert die op wackre wiecken staech,
De dunne lucht doorsnijt, en sonder seil te strijcken,
Altijdt vaert voor de windt, en ijder nae laet kijcken,
Doodtvyandt van de rust, die woelt bij nacht bij daech;

Onachterhaelbre Tijdt, wiens heten honger graech
Verslockt, verslint, verteert al watter sterck mach lijcken
En keert, en wendt, en stort Staeten en Coninckrijcken;
Voor ijder een te snel, hoe valtdij mij soo traech?

Mijn lief sint ick u mis, verdrijve’ jck met mishaeghen
De schoorvoetighe Tijdt, en tob de lange daeghen
Met arbeidt avontwaerts; uw afzijn valt te bang.

En mijn verlangen can den Tijdtgod niet beweghen.
Maer ’t schijnt verlangen daer sijn naem af heeft gecreghen,
Dat jck den Tijdt, die jck vercorten wil, verlang.

vrolijk kerstfeest!

Mocht dit een stukje ‘in de gloria’ zijn, dan zou je denken: “dit is overacting, dit is er vér over.” Maar helaas. Het is geen ‘in de gloria’ (zeer jammer overigens, de rol van de vrouw zou op het lijf geschreven zijn van Sien Eggers) — het is een fragment uit de vierdelige SBS6-documentaire van Roy Dames, over de Rotterdamse woonwijk Zestienhoven. Niet geacteerd dus.

[via koen via bieslog]

Ik ben afgehaakt van reality-tv ongeveer een dag nadat het was uitgevonden. En door af en toe zo’n stukje via het internet te zien, weet ik steeds weer waarom. Ik heb dit filmpje zelfs niet kunnen uitkijken. Anyway… Vrolijk kerstfeest!

knolselderpureekots

Een dagschotel gaan eten in Bio Planet. Ideaal om Lena enkele nieuwe smaken te leren. Deze middag op het dagmenu: knolselderpuree met o.a. broccoli en appelsiensaus. Na de eerste hap is Lena beginnen kokhalzen. Knolselderpuree uitgespuwd. Geen paniek, zoiets zijn we gewend. Maar ze dacht waarschijnlijk dat er meer werd verwacht — dan moesten wij maar niet zo dom zijn om onze handen, in kommetjes gevouwen, klaar te houden onder haar mond — dus heeft ze de rest van haar maaginhoud ook geledigd.

Volgende keer weer gewoon spaghetti.

En als u straks nog aan tafel moet: smakelijk!

liefmans

Brouwerij Liefmans is failliet. (klik!)

Vorig jaar nog met hun Straffe Hendrik Blond de gouden medaille gewonnen op de World Beer Cup. Maar vooral bekend om hun fantastisch kriekenbier en bijvoorbeeld Goudenband.

Een gerechtelijk akkoord is afgewezen en de rechtbank van koophandel heeft curatoren aangesteld. Laat het alstublieft-alstublieft niet verdwijnen. Maar laat het alstublieft niet overgenomen worden door InBev want ik wil niet alleen het zoete van de krieken maar ook het zurige nog kunnen proeven. En InBev kennende… Zelfs hun pintjes zijn veel te zoet.

(en ik geloof dat ik een oudenaardist ken die heel boos zal zijn)

kerststress / oproep / cadeautjes

Kerststress
Elk jaar dezelfde shit. Ook nu heb ik nog geen cadeautjes. Ook vandaag geen tijd. En alweer geen plaats in mijn fietstassen. Plan C – ik bespaar u plan A en B – was vandaag nog snel na het werk wat dingen halen. Maar een losgekomen tandvulling en een gewillige tandarts hebben daar anders over beslist. Het zal dus in ’t weekend gebeuren maar helaas krijg ik hevige koortsaanvallen van winkelen in het weekend.

Oproep
Wie kent een supersnelle en betrouwbare (bij voorkeur Amerikaanse, vanwege de lage dollar) online gift shop en kan mij daarvan de url doorsturen (in de comments of via een mailtje). Met het adres van een Gentse cadeauwinkel die ’s nachts open is (en hopelijk niemand die daarvan op de hoogte is) ben ik ook wreed content.

Cadeautjes
Het hoeft dus allemaal niet voor mij. Maar dat had u al begrepen. Als iedereen dit jaar elkaar nu eens het beste wenst en een stevige knuffel geeft. “Ik heb dit jaar geen cadeautje voor jou maar toch een gelukkig nieuwjaar gewenst en je krijgt ook nog een stevige knuffel.” Zeer slecht nieuws voor banksys, voor e-bay, voor het containerpark, enz. maar ik zou er zó veel gelukkiger van worden.

(humbug)

kiekens?

Is er iemand die mij kan vertellen of onderstaand filmpje authentiek is? Als het trucage is, dan is het fantastisch gedaan. Als het echt is, dan zijn het kiekens.

update: oké, ik ben er ingetuind — het is blijkbaar reclame voor Chevrolet — nep dus, virale marketing heet zoiets. Als het goed gedaan is (zoals bij dit filmpje) heb ik daar niets op tegen.
update: en op deze pagina kan je het originele reclamefilmpje bekijken.

mèèèèèh

En toen zei iemand: “Maar Ivan toch! Mocht jij met je familie in een ver land wonen en daar een taalcursus volgen en ze zeggen dat je een examen moet afleggen op Kerstdag, dan zou jij toch ook niet komen?!” En toen zei ik: “Oh jawel. Zeker weten.” En toen dacht iemand: “Moh gij moeilijke mensch!”

En toen ging ik de klas binnen en stelde ik iedereen voor om de examens van 20 december in te halen op 25 december want dan heb ik nog een gaatje in mijn agenda, tenzij er tegen die dag een kindeken in onze kribbe ligt. Ik zei: “Het is dan wel bij mij thuis want het schoolgebouw zal gesloten zijn — maar ik geef jullie een routebeschrijving, met de fiets sta je op 20 minuutjes in Oostakker.” En toen werd het stil. Hier en daar zag ik een dappere wenkbrauw zich aan een frons wagen. En even later durfde C. vragen of het een grapje was. “Ja C., het was een grapje maar toch zullen jullie zelf met een oplossing moeten komen.”

Het was meteen ook de ideale aanleiding voor een zeer geanimeerde discussie (ongeveer de helft van de klas is moslim, de andere helft iets anders en de leraar eh… nog iets anders). Het ging over schapen en religies. Over feesten en tradities. En ik voelde me heel even alleen op de wereld. Of om het met een liedje van Primus te zeggen: “To defy the laws of tradition is a crusade only of the brave”.

En als u me nu even wil excuseren: wij moeten dringend een naaldboom in huis halen en die dan vanavond vol lichtjes hangen.

radiostilte

Voor de goede orde. Radiostilte op dit weblog betekent NIET dat we al vertrokken zijn naar de werpvleugel van het UZ. Als het zover is, zal u dat snel genoeg weten. Beloofd.

Radiostilte kan eventueel wél betekenen dat we nog steeds aan het eind van ons Latijn zijn, dat er nog vanalles in onze kleren is blijven zitten (en ik bedoel niet de koude kleren want daar heeft gisteravond iemand glühwein rumpunch over gemorst), dat het vat nog steeds af is en het nieuwe weliswaar besteld maar tevergeefs op zich laat wachten, dat de beste pijlen verschoten zijn omdat het hek op apegapen ligt en de dam de koeien uit de boom heeft gekeken terwijl de kat is verzopen in de gracht.