nijntje voor hamaspeuters

Ik kijk geregeld met Lena naar dingskes op de “joetuh” (lenaspeak voor “computer”) maar onderstaand filmpje ga ik toch maar laten passeren denk ik.

Vóór u zich begint af te vragen: het filmpje is authentiek, het is GEEN grap.

Het duurt maar een paar seconden. Niet uitstellen want ik vermoed dat youtube het binnen een paar dagen wel eens off line zou kunnen halen.


[als ingesloten filmpje niet werkt: klik]

[via]

meer van dat: klik

Advertenties

mijn bijdrage aan de economie vandaag

Deze morgen op de radio: over wat zo’n schrikkeldag extra oplevert voor onze economie.

schrikkeldag.jpg

Ondertussen is het middagpauze en voel ik me steeds schuldiger. Maar enige burgerzin is mij niet vreemd, dus neem ik NU een halve dag verlof en fiets naar het centrum van Gent, alwaar ik het koopvee zal vervoegen.

Tot zover mijn bijdrage aan de economie vandaag.

logica

Gisteren in De Morgen.

Toen de nieuwe Radio 1 de ether inging, was de kritiek niet van de lucht. De jongste CIM-cijfers geven de criticasters ongelijk. Het marktaandeel van de zender steeg tussen 18 augustus en 22 december met bijna 1 procent.

Logica.
Hoofdstuk 1.
De foute bewijsstelling.

voorbeeld 1:
“Smurfen zijn blauw, dus Gargamel is een jeanet.”

voorbeeld 2:
“Jozef verkoopt in zijn frietkot meer frikadellen dan satés, dus in frikadellen zit minder slachtafval dan in satés.”

voorbeeld 3:
Radio 1 is een bier. Dit bier kenmerkt zich vooral door zijn strak design (flesjes zonder etiket) en zijn bittere smaak. Het bier wordt dus vooral gesmaakt door de no-nonsense bierdrinker die bovendien houdt van bittere bieren. Op een goeie dag beslist de baas van dit biermerk om frisse etiketten op de flesjes te kleven en behoorlijk wat zoetstof bij het bier te voegen. De smaak is niet meer dezelfde en de trouwe bierdrinker herkent het bier niet meer. De kritiek is niet van de lucht. Een half jaar later blijkt de verkoop van het bier met bijna 1 procent gestegen. De cijfers geven de criticasters dus ongelijk.

Ging de kritiek over marktaandeel? Nee, de kritiek ging over kwaliteit.
A fortiori, marktaandeel is niet zelden omgekeerd evenredig met kwaliteit.

Waarmee ik niet wil gezegd hebben dat radio 1 de laatste tijd niet goed bezig is — op sommige punten hebben ze zich herpakt — maar dat neemt niet weg dat die redenering in het bewuste artikel zo vals is als het kattengejank van Geert Bourgeois die Boudewijn De Groot mismeestert.

het geheugen

Vandaag heb ik geprobeerd iets *niet* te onthouden. En dat is mij grandioos *niet* gelukt. Ik veronderstel dat het bij u ook niet lukt en dat het dus een ernstige tekortkoming is van het menselijk brein.

Maandag startte ik een nieuwe cursus. 19 nieuwe studenten. 19 nieuwe namen. Ik maak er een erezaak van om iedereen de 2e les te kunnen aanspreken. Zonder naamkaartjes. Normaal kan ik dat.

MAAR. Vandaag heb ik 2 keer een zieke collega vervangen. 32 namen die ik niet moet onthouden. Niet *wil* onthouden want ik ben bang dat ik dan de 19 namen die ik wél moet onthouden, niet zal onthouden. Bent u mee?

Dus heb ik vandaag geprobeerd om de Ali’s en de Sevda’s zo snel mogelijk te vergeten. En nu zit ik al de hele avond met tientallen namen in mijn hoofd: de Ali’s en de Sevda’s van die 2 vervangingslessen. Niet één naam van die groep die nog tot juni mijn groep zal zijn.

Grrrr.

Het geheugen, dat is een valse tiek.

Ik ben een cycloon in ’t diepst van mijn gedachten

Ivan raasde drie dagen lang over het eiland, begeleid door stortregens en rukwinden tot 230 kilometer per uur. [klik hier voor het artikel]

Dat mijn verbeelding op hol sloeg, enkel door het lezen van bovenstaande zin.
Ik vermoed dat slaaptekort er iets mee te maken heeft.

Ik zag mezelf dus als een soort Yeti over Madagascar razen.
Dirigent van woeste stortregens en genadeloze stormwinden.

Ik ben een cycloon in ’t diepst van mijn gedachten.
(…) Van eigen strijd en zege, uit eigen krachten.
En als een heir van donker-wilde machten. (…)

hebban olla vogala

Dat het niet de eerste Nederlandse zin is, dat wisten we al lang. [klik!]

Maar Laatoudengels? En dus geen Oud-Westnederfrankisch?

“Een overgestoken Vlaming die in Kent middeleeuws steenkolen-Engels schrijft lijkt bij de huidige stand van onze kennis het meest waarschijnlijke daderprofiel voor Hebban olla vogala.” [klik!]

Oei.

Zeggen dat mijn wereld instort, is lichtjes overdreven maar eh… hoe zit het dan met die verliefde monnik en zijn probatio pennae? Dat klopt toch nog, hoop ik.

respect

Ik vind dat iedereen recht heeft op minstens één stokpaardje. Dat is mijn mening en daar kan over gediscussieerd worden. En zo kom ik naadloos tot mijn stokpaardje.

Al een tijdje volg ik deze blog. Als u geen zin heeft om door te klikken: de schrijver wisselt met zijn lezers van gedachten over “reason, science, atheism, religion, politics and objectivism”.

Ik ben het nogal vaak met hem eens. En vandaag heeft hij het over mijn stokpaardje. Lees even mee:

Since freedom of speech is an undeniable necessary individual right, those who claim that it must be exercised with restraint are contradicting themselves – and are claiming illegitimate rights. “Limited free speech” is a contradiction in terms. Offending somebody is therefore not a crime. It may be immoral, if it’s irrational however. But the immoral is not the illegal.

Zijn meest recente artikel is een reactie op een uitspraak van VN-baas Ban Ki-moon, die via zijn woordvoerster het volgende op de wereld losliet:

“The Secretary-General strongly believes that freedom of expression should be exercised responsibly and in a way that respects all religious beliefs.”

Zo’n uitspraak wordt nu eenmaal van hem verwacht. Kofi Anan was ook meester in de patisserie van het opgestoken vingertje.

Ik ben het dus niet eens met de stelling van Ban Ki-moon. Net als iedereen heb ik respect voor ’t één en ’t ander. Sommigen hebben respect voor alles en iedereen. Respect daarvoor. Maar er zijn ook mensen die minder filantropisch door het leven dansen — ik bijvoorbeeld (doch vreest niet, ik heb geen springstof nodig om die levenshouding kracht bij te zetten).

Concreet. Ik heb GEEN respect voor religies. Nooit gehad. Het lukt me niet. En hoe meer ik in discussie treed met belijders van verschillende wereldgodsdiensten, hoe minder ik het respect kan opbrengen voor hun geloof. Het is zo. Ik vind het zelf geen prettig gevoel maar het is zo.

Vroeger kreeg ik het koud noch warm wanneer ik “allaaaaaaaoeakbar” op radio of tv hoorde. De laatste tijd word ik er kotsmisselijk van. Ik kan het niet helpen, ook al mag ik enkele moslims onder mijn vrienden rekenen.

En als u een ander gevoel, een andere mening heeft, dan wil ik het daar graag eens over hebben. Ik zal niet bijten. Ik zal zelfs mijn stem niet verheffen, laat staan een mes in uw borst planten. Gewoon eens van gedachten wisselen. Met alle respect.

header

Kijkt!
Een nieuwe header!

Ongeveer wat we zouden kunnen zien als we op ons dak zouden staan:

De header is eigenlijk hier een stukje van:

Die foto werd genomen door bijna-buurman Thierry Lammertijn.

En wel vanop deze watertoren:

(en omdat hij daar dan toch was, heeft Thierry heel Gent en omstreken in beeld gebracht)

Merci Thierry!

het vaderschap

Het vaderschap: zullen we dat even uitrekenen.

[op werkdagen]
’s Ochtends: ongeveer 30 minutenHECTIEK.
’s Avonds: ongeveer 90 minutenGEDOE.

Dat maakt een gemiddelde van ongeveer 120 minuten.
Ofte één twaalfde per etmaal dat wij aan vaderschap doen.

En dat betekent dat er wordt uitgekeken naar schoolvakanties. Maar in schoolvakanties gaan wij dan doodleuk gaan werken wegens slechts 4 weken verlof in heel 2008.

En dus wordt het vaderschap hier de laatste tijd vervangen door een berg frustraties.

Nefast voor de feestvreugde.

Gelukshormonen?
Mon oeil.

ik ook, een vraagteken?

[via tiekenei]

En ik heb nochtans zo mijn best gedaan om uit te komen bij de gedachtestreep. Of zit die er niet bij misschien? Vraagteken.


You Are a Question Mark


You seek knowledge and insight in every form possible. You love learning.
And while you know a lot, you don’t act like a know it all. You’re open to learning you’re wrong.

You ask a lot of questions, collect a lot of data, and always dig deep to find out more.
You’re naturally curious and inquisitive. You jump to ask a question when the opportunity arises.

Your friends see you as interesting, insightful, and thought provoking.
(But they’re not always up for the intense inquisitions that you love!)

You excel in: Higher education

You get along best with: The Comma

Dikketruiendag = T-shirtjesdag

De opwarming van de aarde is zowat omgekeerd evenredig met de opwarming van uw lijf.

Al sinds ik werk waar ik werk, draag ik T-shirts op het werk.
Lente, zomer, herfst, winter. Alle dagen T-shirts.
Zonder onderlijveken — ik heb ook mijn gevoelens.

Hoe dat komt:

  • Ik ga met de fiets naar het werk, dat warmt op.
  • 99 % van onze cursisten komt niet met de fiets, dat koelt af.
  • Studenten zitten op een stoel — dat is praktisch maar het koelt af.
  • Afgekoelde cursisten draaien graag aan radiatorknoppen.
  • NT2-les geven: dat is theater, dat is body language.
  • Body language warmt op.

Dus als ge écht iets wilt doen tegen de opwarming van de aarde, schaft dan het onderwijs af komt dan vanavond een danske placeren!

dtdag_15feb08.jpg

90dayjane: slot

Zó snel had ik het einde niet verwacht.
Ondertussen is de website off line.
Maar ik was er snel genoeg bij.

90DayJane is a personal art piece about me. It was meant for me and (what I ignorantly thought would be) a small number of people who might find it on BlogSpot. It is the result of me tapping into the darkest part of myself and seeing where it led.
What I have written and filmed, at its core, is from a place of truth. I am the girl in the videos. I have great disappointment with my generation and its obvious obsession with celebrity culture rather than their fellow man, thus the former Chuck Palahniuk reference.
I wanted this blog to be about personal discovery and truth. But the correspondences I have received have taught me more about those qualities than I could ever express. 90DayJane has become its own entity and has influenced me. In fact, it has changed my perspective as a human being.
I feel a massive sense of responsibility to my art, but more importantly the readers of this blog. My closeness to this project must have made art seem like reality to many people. That is not a reaction that I expected nor can I morally justify.
This is why my project, 90DayJane, will be taken down in the next few hours.
90DayJane was meant to mirror the tragic figure, Christine Chubbuck. Newscaster Christine Chubbuck committed suicide in 1974 by shooting herself in the head live on air. She was very vocal about her depression to those around her and gave every indication of her exact intentions leading up to the event. Sadly, no one reacted or helped Christine and those left behind could only ask “why”.
Her story both inspired and terrified me because I can truly empathize with her rage and even her isolation. I wondered how Christine’s life and subsequent suicide would play out in our time. Would the internet be yet another place of isolation to her or an escape? If she remained vocal about her intentions would anyone bother asking “why” or even noticing before the fact? Would the reaction (if any) of the public change her intentions?
I thought this mirror might reflect the isolation everyday people feel and the lack of true human connection on the internet.
It is my feeling that the internet is the best and worst example of human interaction. This was painfully proven to me by reading every comment and every email. I believe I owed that to everyone. I know we all saw the dark side of the reactions in the blog comments. There was so much hate, immaturity and apathy. But, I truly wish everyone could see the beauty and honesty in the emails; many people feel like Jane (me). People have been more real and heartfelt than I thought was possible. I owe them a debt of gratitude for showing me the difference between people’s reactions and their true feelings. I understand.
I do want everyone to know that I accepted no money for 90DayJane despite multiple offers from television, film, books, etc… I will not release my identity and I ask not to be contacted for any type of promotion. I want only for the people who wrote to me to know that I hear them and feel the same way. Your emails touched me so much. Please, share your thoughts with someone in your life or express them in a positive way.
To everyone, please reach out to those around you. It’s much harder to ask for help than to offer it.

[Update 21:15.u > de uitkomst]

En nu wil ik er verdorie niks meer van horen! ;-)

punt béé éé

Vanaf vandaag bedienen wij u op “ivandeboom.be

Ik wilde eigenlijk “deboom.be” registreren.
Maar dat blijkt al geregistreerd te zijn sinds 2002.
En die mens doet daar niks mee.
Ik heb hem een mailtje gestuurd maar hij antwoordt niet.
Zijn goed recht natuurlijk.
En dat ik het heel erg flauw vind, is dan weer mijn goed recht.

Nu, een moeilijke naam heb ik niet: “ivandeboom.be” dus.

[voor de RSS-lezers: je hoeft niks te veranderen, ik doe gewoon van forward]

we hebben een clubje opgericht …

Hey, ik heb een voorstel.
Shoot!
We richten een clubje op.
Fijn!
We halen een geschiedenisboek in de bib of zo … en dan kiezen we daar een personage uit … en dan aanbidden we die.
Cool!
Ja! En we moeten een soort huisreglement hebben.
Wijs!
De meest absurde dingen eerst.
De max!
Bijvoorbeeld, er mag niemand een tekening maken van onze afgod.
Hoe bedoel je, niemand? toch alleen die leden van dat gekke clubje?
Nee, nee, écht niemand.
Eh… breng jij de planeet op de hoogte?
Nee, nee, dat moet niet, we noemen ons clubje “een godsdienst” en dan moet iedereen ons respecteren.
En aan welke sancties had je gedacht?
Kweenie. Vermoorden of zo.
Fijn voorstel, ik doe mee!
Klik!

dear Agata

Ken je dat gevoel?
Na een uitgebreide mail-conversatie met één of ander helpdeskmens.
[insert soundtrack > Doe Maar: “Is dit alles?”]

Maar hoe klinkt haar stem?
Hoe ziet ze eruit? Heeft ze kort of lang haar?
Hoe oud is ze?
Heeft ze kinderen? En worden die ook zo snel groot?
Woont ze in een flat? Heeft ze meubelen van Ikea?
Lust ze pindakaas? Drinkt ze melk bij de koffie?

Doet ze haar job graag?
I do think so.

agata_01.jpg

agata_02.jpg

agata_03.jpg

agata_04.jpg

En nog een prettige dag verder.
So long, farewell, auf wiedersehen, adieu.