1996-06-24

Een paar jaren geleden, toen iemand zei: “Nee, morgen kan ik écht niet want we zijn dan [zoveel] jaar samen en we gaan dan iets gaan eten en dan een filmpje huren”, toen hebben we dat ook eens proberen achterhalen, De Dag.

Helaas bleek dat we niet dezelfde definitie hanteerden van wat nu de juiste criteria zijn voor De Dag. Maar dat is mijn fout, ik had als chiro-kind al hevige discussies bij het spel ‘telefoontje’ — “Maar hij is wél vertrokken, ik heb toch in uw hand geknepen!” “Maar nee, ik heb niks gevoeld, ge moet harder knijpen!” “Maar nee, dat is juist het spél, als ik hard knijp, dan kunnen ze dat zien, kieken!” — over wat nu eigenlijk moet worden verstaan als “We zijn vertrokken”.

Soit, na veel vijven en zessen hebben we afgesproken dat De Dag niet anders kon zijn dan 24 juni 1996 en we hadden daar een heel goede reden voor. Er was een film en er was een cinema en er was een moment. En dat moment was naar ’t schijnt duidelijk genoeg.

De reden was in elk geval niet dat er op die dag een klein Argentijns manneke zijn negende verjaardag vierde en waarschijnlijk toen al wist dat hij 12 jaar later ’s werelds beste voetballer zou zijn.

We zijn dus twaalf (12!) jaar samen.

Om niet getrouwd te zijn vind ik dat een heel schoon huwelijk, eigenlijk.

Advertenties

9 gedachtes over “1996-06-24

  1. nu een papa en mama met twee mooie kindjes, toen een vuil manneke die naar de jonge meisjes lonkte… Het leven is toch mooi hé!

  2. Proficiat! Ik ben iets langer samen met mijn lief (9/02/96) maar wél getrouwd. Gij hebt daarentegen al twee kinders, ik nog maar één. Goe bezig, allebei!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s