soldatesk

Het internet was al geboren maar ik deed daar niet aan mee, ik had zelfs geen computer toen ik studeerde. Dus in plaats van samenvattingen van het web te halen, LAS ik al die boeken gewoon. Zót. Nóg zotter was één van de boeken waarvoor ik mij had opgegeven om het samen te vatten: Vom Kriege van Carl Philipp Gottlieb von Clausewitz, beter bekend als Clausewitz. Toen ik het ging ontlenen bleek het eigenlijk om meerdere boeken te gaan en die heb ik dan ook maar gelezen, in de wetenschap dat zelfs schijnbaar verloren tijd ooit nog van pas kan komen. En dan later op mijn sterfbed kunnen zeggen: “Nichts war umsonst”.

Voilà, daar moest ik aan denken toen ik deze middag zo dwaas was om de kortste weg te nemen van punt A naar punt B. Wat betekent: met de fiets door de Langemunt. Na vijf meter al moest ik node van de fiets en op gevaar voor eigen leven mijn weg verderzetten. Onvoorspelbare troepenbewegingen, soldateske solden. Wat zou Clausewitz hiervan denken, dacht ik. En zou het eventueel mogelijk zijn om, net als bij de Napoleontische manoeuvres zoals beschreven in Vom Kriege, de bewegingen van dit vervaarlijk koopvee ook schematisch voor te stellen en te analyseren, zodat ik daar in de toekomst rekening mee kan houden.

Wat een geluk dat ik gestraft ben omdat ik vorig jaar ouderschapsverlof heb genomen en dat mijn verlofdagen berekend zijn op mijn deeltijds contract van vorig jaar en dat ik daardoor niet als andere voltijdse collega’s recht heb op 152 uren – wat sowieso al veel te weinig is – maar dit jaar slechts 120 uren kan opnemen en dat ik daardoor gelukkig nu nog twee weken in juli mag werken en dat ik het daardoor gelukkig niet in mijn kop zal steken om even de stad in te gaan voor een nieuw paar schoenen of zo, het betekent wellicht mijn redding.

En als de solden gedaan zijn en als ik dán even tijd heb om naar de winkel te gaan, dan zal ik met een big smile dubbel zoveel geld neertellen voor hetzelfde paar schoenen. Zoals ik al zei: nichts ist umsonst.

Advertenties

3 gedachtes over “soldatesk

  1. Tijdens mijne studententijd had ik ook genen computer, wel een trouwe Adler.
    Maar de Langemunt trotseren tijdens de solden hebben wij (Zelie en ik) ook gedaan per fiets, twee maal zelfs, en dat was toch een fluitje van een cent :)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s