lo-fi

Ik vind dat toch, dat bij een lo-fi-concert ook lo-fi-foto’s en lo-fi-filmpjes horen. (lees: ik had enkel mijn gsm bij).

Ik heb zelf ook enkele gsm-filmpjes gemaakt maar die zijn nóg minder van kwaliteit dan onderstaande:

Lena noemt dat “Wáája!” (=”lawaai”) en eigenlijk is het dat ook. Maar dan wel het soort lawaai waar honderd herinneringen aan vasthangen en waarvan ik niet met zekerheid kan zeggen of ik het omwille daarvan net grave muziek vind of dat ik het 15 jaar geleden ook al grave muziek vond en daarom speciaal het verloren gewaande Wase adjectief “graaf” nog eens van ’t zolder heb gehaald.

En een halve dag later stonden we daar trouwens weer. ’t Is te zeggen,

Leven met een peuter-bijna-kleuter betekent ook: elke dag gebeurt er wel iets ‘de allereerste keer’. Gisteren was dat voor Lena: de allereerste keer geschminkt (foto boven) en ook nog de allereerste keer op de kermismolen (foto onder: samen met Titus).

Advertenties

Een gedachte over “lo-fi

  1. Lo-fi als excuus is nooit zoals ik het gezien heb. Het is een overtuiging, iets ‘slecht’ laten klinken omdat je dat mooier, beter vindt. Lo-fi, als gevolg van een werkwijze die weinig budget kent. Lo-fi, omdat dat een grotere vrijheid behelst.
    Lo-fi, per ongeluk, onder het mom van ‘moet kunnen zo’, is gewoon een ander woord voor slecht, zonder aanhalingstekens.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s