lunch

Niet dat ik niet sociaal ben of zo.

Ik breng mijn lunchpauzes vaak door zonder collega’s. In geheime parken, bejaarde tea-rooms, anonieme winkels, … (vandaag toegevoegd aan dat lijstje: groene persconferenties)

Blijkbaar heb ik iets nodig dat de dag breekt. Het mag oude wijven regenen, doet er niet toe, ik spring op de fiets en ik zie wel waar het stalen ros mij heen voert. Mét boterhammen of zonder, geen belang (ik durf al eens vergeten te eten overdag).

Het grote nadeel: ik ben daardoor zelden op de hoogte van cruciale informatie op het werk. De weekends, het broodbeleg, de zwangerschappen, de bouwperikelen.

Een recente studie wijst uit dat de overgrote meerderheid van de actieve bevolking tevreden is op het werk en dat net het sociaal weefsel, het interpersoonlijk contact, het meest van al bijdraagt tot deze job satisfaction. Daar moet ik nu eens dringend werk van maken zie, van dat interpersoonlijk contact bedoel ik.

Misschien moet ik maar eens iemand meevragen op de fiets. Ooit. Misschien.

Niet dat ik niet sociaal ben of zo.

Advertenties

Een gedachte over “lunch

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s