to smoelboek or not to smoelboek

[een berichtje dat al een hele tijd in mijn drafts stond, maar blijkbaar heeft Dimitri Verhulst mijn wordpress-wachtwoord – cf. zijn column in De Morgen van ’t weekend]

Dat duurt nu al een paar weken dat ik loop te piekeren. “Ik moet óók op Facebook want ik heb geen keuze, maar ik wíl helemaal niet op Facebook, hulp!”

Ondertussen ben ik er uit, de minnetjes hebben het gewonnen van de plusjes.
“Not to smoelboek” is dus het antwoord.

[plusje] ’t Zit zo. In een belangrijk deel van mijn leven ben ik een mens-met-een-handicap, wegens niet op Facebook. Ik zit op een mailinglijst waar al eens een linkje passeert naar bijvoorbeeld een uitnodiging voor een petanque-tornooi (ik doe niks liever!) en dan blijkt dat ik die pagina niet kan bekijken wegens bijvoorbeeld niet op Facebook, ik zeg maar iets.

“Maar doe niet onnozel en maakt u gewoon een profiel aan, suut!”

[minnetje] Helaas, zo simpel is het niet. Facebook is namelijk een sociaal netwerk en ik ben bang voor sociale netwerken — er zijn zelfs mensen die bang zijn voor spinnen, ik helemaal niet en toch lach ik die mensen niet uit.

[minnetje] Bovendien. Een ander belangrijk deel van mijn leven, namelijk de overige 90 procent, kom ik vooral in contact met mensen die nog nooit van Facebook hebben gehoord. Dus zó sociaal kan dat netwerk dan toch niet zijn, denk ik dan.

[plusje] Maar tóch vind ik het fantastisch dat het internet er écht in slaagt om mensen dichterbij te brengen, zij het dan [minnetje] uitsluitend de rijke hogeropgeleide computervaardige actieve bevolking.

[minnetje] Ik denk dat mijn grootste angst bestaat in het feit dat ik mensen zou kunnen teleurstellen door bijvoorbeeld niet in te gaan op hun – ik zeg maar iets – “Hello Ivan, Huppeldepup invites you to become your friend and join the Spelen met Lego is mega de max community”.

[minnetje] Een nóg grotere angst is dat ik, in mijn angst om mensen teleur te stellen, dan tóch zal klikken op ‘accept’ en dat ik daardoor een ‘friend’ zal zijn van Huppeldepup en lid zal worden van ‘Spelen met Lego is mega de max community’, terwijl ik dat eigenlijk niet wil.

[minnetje] De laatste tijd ben ik vooral ’s avonds online, wegens overdag drukdruk. En ’s avonds rest mij net genoeg tijd om mijn mailbox en reader leeg te maken en eventueel nog iets te bloggen. Maar meer ook niet. Daar heb ik dus ook schrik voor, dat mijn Facebook dan zal ontploffen als ik er een tijdje niet naar omzie. En dat dat geen gezicht zal zijn.

Maar ik ben dus heel blij voor mensen die blij zijn met Facebook. En ook: zeg nooit nooit. Dus wie weet, ooit. Maar voorlopig dus niet.

Advertenties

9 gedachtes over “to smoelboek or not to smoelboek

  1. Ge mist niks. Ik heb een account en iedere keer ik daarnaar toe ga vraag ik me af wat andere mensen (inclusief mijn huisgenoot) daar nu zo leuk aan vinden. Ik klik een beetje op accept en als ik goesting heb verander ik mijn status. En dat is al meer dan genoeg.

  2. Eerlijk gezegd, ik geloof dat facebook eigenlijk helemaal voor nikske dient, allez, eigenlijk denk ik dat facebook wel nuttig is om mensen die zichzelf vervelen op het werk onnuttig hun tijd te doen verdrijven tot het vijf uur is, of iets dergelijks. Moet wel zeggen: ik heb op facebook een paar sindslangverloren vrienden teruggevonden. En daar heb ik mij toch wel 5 minuten mee geamuseerd. Maar juist daarna ben ik die gewoon terug vergeten, geloof ik.

  3. Ik zit ook op niet-Facebook. Allez, technisch zal ik er wellicht wel ergens een account hebben – een digitale stok in de grond. ’t Is een beetje zoals ik op Flickr en LinkedIn zit: enkel voor mijn eigen nut en glorie, ttz. om foto’s achter te laten en professionele contacten op te lijsten. Maar taggen, comments, grouptjes en al dat sociaal gedoe? Brrr.

  4. Ohow, interessant en hoe toevallig. Ik ben net ook bezig met een ‘grondig onderzoek en studie” over facebook en het wellen of nieten ervan. Ik ben aan het experimenteren en wou tegen volgende week een verslagje daarover schrijven. Veel (om niet te zeggen alle) bedenkingen die ik hier lees komen overeen met die van mij.
    En wat me vooral opvalt is dat mensen hier inderdaad weinig of niets mee doen.
    Maar verder is het wel heel leerrijk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s