de kleren en de sloef

Hij komt binnen met een diepe zucht.

“Oei?” zeg ik.

“Mag ik u een rare vraag stellen?”

Ik zeg dat hij mij een rare vraag mag stellen.

“Vindt ge mij slecht gekleed?”

“Qué?!”

“Alstublieft. Echt. Vindt gij mij ook slecht gekleed?”

“Nee, Frank, allez. Ik bedoel, nee. En wie vindt dat dan? Uw vrouw?”

“Ze zegt dat ik mij niet kan kleden. Ze zegt bijvoorbeeld dat Klaas — ge kent hem, hij was op dat feest van Dingske vorige maand — dat híj zich wél kan kleden.”

“Maar kom, sinds wanneer zijt gij bezig met wat uw vrouw zegt? Pintje?”

“Hebt ge Duvel staan?”

“En trouwens, ik vind dat hemd dat ge nu aan hebt, ik vind dat dat u wel staat. Zeker op die broek. Sjiek jong. Maar eh… als ge dan toch om mijn eerlijke mening vraagt… Die kleren, dat is gelijk… dat is precies gíj niet. Zo eh…, ik weet niet hoe ik dat precies moet noemen, zo ‘classy’, zo ‘nichterig’ eigenlijk, dat zíjt gij niet.”

“Yess!!! Ik bel mijn vrouw!!!”

“Nee Frank! Alstublieft zeg. Waarom? Heeft zij dat gekocht misschien?”

“Tuurlijk!”

“Typisch!”

“Hoe bedoelt ge?”

“Wel. Dat is toch typisch. Vrouwen willen niet kiezen. Omdat ze eigenlijk alles willen. Bon, ze willen een vent, ze hebben dat nodig om kindjes te maken, hetgeen bij u al achter de rug is, en nu willen ze plots een ‘partner’ of erger nog, ‘een vriend’ die ze mogen aankleden. Uw vrouw slaagt er maar niet in om u te veranderen, innerlijk dan, dus stort ze zich nu op het uiterlijke. Een soort compensatie eigenlijk.”

“Hoe weet gij dat?”

“Heeft Klaas een gezin?”

“Ik vermoed van wel.”

“Kijk, dan zijn er 2 mogelijkheden. Óf hij is een homo met een echtgenote en kinderen — daar is niks mis mee, iedereen kent wel zo iemand — óf hij is iemand met een vrouw zoals die van u, en dan is er wél iets mis mee. Alleen hebt gij een ruggengraat, Frank, en gaat gij morgen zeggen tegen uw vrouw dat het verdorie gedaan moet zijn met kleren kopen voor u, dat gij een wezen zijt met een eigen wil. En zeg er misschien voor de lol bij dat ge op het werk voortdurend wordt lastiggevallen door die gast van boekhouding, die met zijn debardeurkes – de Willy? – dat hij u al eens koffie heeft gebracht, en zeg haar dat ge dat eigenlijk wel aangenaam vond en dat ge morgen misschien even bij Willy thuis gaat, want dat hij u zijn verzameling zelfgebouwde vliegdekschepen wil tonen. Nog een Duvelke?”

Advertenties

3 gedachtes over “de kleren en de sloef

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s