sofie de krokodil, die tatert maar, die tatert maar, sofie de krokodil, haar mondje staat nooit stil

De zaterdagse ochtendwandeling naar de krantenwinkel, tot niet zo lang geleden was dat hemels genieten van de frisse lucht en het gekwetter van vogeltjes, af en toe onderbroken door “Wazda?” – voor de rest was Lena ook stil en had ze vooral aandacht voor haar eigen voetstappen.

Maar sinds vandaag is alles anders. Een eindeloos gekwetter, getater, gezang. Geen speld tussen te krijgen. Ik had eerder deze week al verteld dat haar taal plots heel fel vooruit gaat en dat die boost al dan niet te maken heeft met haar eerste schoolweek, maar vandaag heeft ze tot nu toe élke seconde dat ze wakker is – inclusief de momenten met voedsel in haar mond – gebabbeld, geneuriëd, geroepen, gezongen, gebruld, gefluisterd,…

En als wij niet meer kunnen volgen, dan doet ze haar verhaal aan haar poppen (die wellicht in de poppenfabriek, na montage, werden ondergedompeld in een concentraat van paracetamol en codeïne) – geduldige toehoorders, die poppen.

Advertenties

2 gedachtes over “sofie de krokodil, die tatert maar, die tatert maar, sofie de krokodil, haar mondje staat nooit stil

  1. Hé, zou het toeval zijn, dat toen zoonlief pas naar de kleuterschool ging, we hier thuis soms zongen van: ‘En Jan de krokodil, die tatert maar, die tatert maar….’
    (Moed houden, negen jaar later is hetzelfde liedje hier nog steeds vaak van toepassing!)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s