music for life

Als u nu zélf zou mogen kiezen wat ze op de radio draaien, daar in dat huis op de Zuid. Waarom dan kiezen voor hetzelfde gejengel als het gejengel dat u voordien ook al op die radio kon horen en dus het gejengel dat u volgende week opnieuw op die radio zult horen.

Ik kan er echt niet bij.

En gisteren was er dan tóch eens een madam die het aandurfde om een cello suite van Bach aan te vragen maar bij stubru vonden ze dat 30 seconden van de Prelude wel volstond. Terwijl het gezaag van bijvoorbeeld Milow of het gezeur van pakweg de Kaiser Chiefs wel mag uitspelen.

Ik begrijp wel dat het eventueel voor sommigen verslavende radio of zelfs verslavende radio-televisie zou kunnen zijn, dat glazen huis. Maar dus niet voor mij. Het ADHD-gehalte is me net iets te groot. Na een tijdje word ik er onnozel van en verlang ik opnieuw naar het gejengel van mijn eigen kinders.

Maar nee. Natuurlijk vind ik het een geweldig initiatief en natuurlijk vind ik het fantastisch dat het zoveel succes heeft.

En ik heb ook met veel plezier een deel van mijn zondagavond opgeofferd om wat factuurkes te sturen naar enkele gulle adverteerders op gentblogt. Dus zó verzuurd ben ik nu ook weer niet. ;-)

[update: ik moet zo’n klein beetje mijn mening herzien want ik heb vandaag af en toe een straf nummer gehoord — 5 minuutjes geleden nog Johnny Cash met Folsom Prison Blues, terwijl ze normaal alleen maar zijn covers van U2 of Nick Cave draaien] [er is hoop, altijd]

Advertenties

het glazen huis, bijna!

De mannen waren terug vandaag.
En ze hadden het begin van een glazen huis mee.

dok noord

Hetgeen er ongeveer zo zal gaan uitzien:

dok noord

Dat ze zich maar spoeden want morgen om 15u is ’t persconferentie.
Of zou dat doorgaan in een ander glazen huis dan?

de tijd van het jaar [aka ‘escape from koopvee’]

Veerle is lang niet de enige die zich blauw ergert.

’t Is trouwens niet alleen op Sint-Baafs- en Braunplein. Ook de Korenmarkt lijkt meer en meer op een foor. In december is Gent te mijden, zoveel is duidelijk. De combinatie shopaholics en kerstvertier. Nefast voor mijn humeur.

Tenzij.
Er zijn vluchthuizen. Zelfs in hartje Korenmarkt. Ergens hoog en droog.
Waar zelfs op het drukste moment van de middag nauwelijks iemand zit.

Waar de soep van de dag is en de noten van jazz.

Met een artistic effect (water pencil) zou onderstaande gsm-foto voldoende onduidelijk moeten zijn om dit toevluchtsoord geheim te houden: