gedichtendag

Sinds een paar weken wordt Zita vaker dan normaal ’s nachts wakker. De laatste dagen gaat het van kwaad naar erger. De voorbije drie nachten telkens een tiental keren, gemiddeld om het uur moet er iemand het krijsend varkentje terug gaan neerleggen en opnieuw toedekken, snelsnel want hopen dat Lena niet wakker wordt.

Omdat we afgelopen dinsdag toch bij de kinderarts moesten zijn, hebben we het probleem aangekaart. Maar het blijft gissen. Hij kan ook alleen maar hopen dat het door de vele ziektes komt en dat het geleidelijk zal overgaan. En de tips geven die we uiteraard al lang kennen.

Als ik het voor het zeggen had: laten wenen, geen genade.

Maar probleem is dat Lena volle dagen naar school gaat en 12 uren nachtrust nodig heeft, ze is nu al elke dag doodop om 17u. Ons huis is ook onvoldoende groot of onvoldoende geïsoleerd “Hoezo? Dat is toch nieuwbouw?” “Ja. (…) Ja.”– dus Zita beneden leggen is geen optie. We zijn redelijk teneinde raad want we lopen er op het werk bijna narcoleptisch bij.

Oei. Gedichtendag dus.
Ik ging speciaal voor vandaag een nieuw gedichtje schrijven.
Maar ’t zal voor volgend jaar zijn.

Moe
Moe. Moe. Moe.

ik kán iets

(het zou een stokje kunnen zijn)
Stel, je bent een BV en je wordt gevraagd voor die uitsmijter van De Laatste Show, “ik kán iets”, wát kan jij dan?

Voor wie nooit kijkt: als DLS gedaan is, komt een BV in beeld en die zegt “Ik ben dingske en ik kan iets” en na de muziek doet die dan iets: met de oren flapperen, het weesgegroet achterstevoren opzeggen, … (zonde van de zendtijd heeft daar eens een leuke parodie op gemaakt).

Tot voor kort kon ik niet meteen op iets komen. Maar sinds vannacht weet ik eindelijk iets dat ik kan en dat weinig mensen kunnen.

Ik kan muziek maken met mijn bronchiën.

Zo luid zelfs dat ik er van wakker lig.
Het klinkt een beetje als didgeridoo, maar dan met meer gevoel voor ritme.

ziek (2)

Dat van dat nieuwjaarskaartje vorige maand, dat ik toen zei dat alles beter wordt in 2009, dat was maar om te lachen hé.

Bon. Vorige week waren we dus allemaal ziek.
En zoals dat gaat, ging de meest zieke met alle aandacht lopen. Dinsdag waren haar drugs op en kwam haar eetlust terug. En was gisteren de onthaalmoeder niet ziek geweest, dan hadden we Zita zelfs in de opvang gedaan, zo goed ging het. Maar de voorbije nacht is ze plots zeer ziek geworden. Zeer. Meermaals overgegeven, ook als er niks meer was, geen vocht binnenhouden, hoge koorts, hoestbuien, krijsen van de pijn, niet geslapen, enfin.

Ik met Zita vandaag naar het ziekenhuis, niet naar spoed want de koorts was iets gemilderd en ze had ook wat vocht binnen. Snel spijt gekregen van mijn beslissing want drie kwartier moeten aanschuiven aan de kassa en nadien meer dan een uur in de wachtzaal gezeten. Onderzoek + bloedprik. Dan naar radiologie voor een longfoto. Diagnose: beginnende longontsteking. Gelukkig was er geen plaats in het ziekenhuis en kreeg ik het vertrouwen van de kinderarts (waar we trouwens vlakbij wonen) om zijn bevelen strikt op te volgen en de afspraak om telefonisch contact te houden.

Opnieuw antibiotica-kuur, de 3e al in één maand tijd, deze keer een tweegangenmenu van 2 verschillende producten en 10 dagen, wegens de kans bestaat dat de vorige antibiotica-sessies net niet lang genoeg geduurd hebben, maar het is moeilijk om zoiets met zekerheid te zeggen.

En terwijl ik dit aan het schrijven ben, krijgen we het resultaat van het bloedonderzoek. En dat was hoopgevend.

In 2009 wordt alles beter.

ziek

Herinneringen aan vorig jaar.
Een ander kindje toen. Maar de omstandigheden zijn vrijwel dezelfde.
Het was ook niet 17/01 maar 25/01.

“40° le matin” (sommige filmtitels vergeet je nooit)
En dan, tegen beter weten in, eerst de kinderarts of de huisarts proberen bereiken.
En dan naar de huisartsenwachtpost waar een zieke Albanese vrouw, die daar duidelijk al lang zat te wachten, er op stond om mij vóór te laten — “Menier, Moet, Met Kiendje, Nu Dokter” — en ik het weer een beetje warm kreeg van Gent.

ziek

We hadden ook een familiefeest vandaag.
Toch maar een delegatie gestuurd (de 2 minst zieken van het gezin).
En ik mocht thuisblijven met Zita.
Dat vond ik niet zo erg. (nominated for “the understatement of the year”-award)

Controlefreak? Moi?

ziek

[update zondag: het ergste voorbij / de koorts gezakt tot 38° / zelfs al 100ml melk kunnen binnenhouden]

ypsilon, zita

Ik had een foto genomen van Zita en haar affaires met mijn cd-kast, gewoon ter illustratie van een onnozel stukje over de correlatie tussen het aantal uren nachtrust en de kwaliteit van mijn pedagogische vaardigheden.

Het valt niet te ontkennen dat ons chronisch slaaptekort iets minder aanzienlijk was in de tijd dat Lena nog geen zusje had. En dat wij toen ook wat consequenter waren in het toepassen van huisregels. De cd-kast is daar dus een mooi voorbeeld van. Niet één keer hebben we bij Lena toegelaten dat ze mijn nog-steeds-onbegrepen-eigenzinnig-maar-wél-deels-op-het-alfabet-gebaseerd-cd-klasseringssysteem* door de mangel haalde.

En bij Zita zijn we dus iets lakser.
Wegens geen goesting wegens gebrek aan energie wegens gebrek aan slaap.
En dan zijt ge al wreed content als ze zich eens in stilte bezighoudt, ook al is het met speelgoed van papa.

Maar! Ik laad die foto op mijn computer… en wat ziet mijn lodderig oog?

zita swoon

Ze heeft zich dus eerst een weg door de ypsilon geworsteld om dan in het Z-vakje de cd’s van Frank Zappa en John Zorn ongemoeid te laten en die van ZITA Swoon er uit te vissen, *“eh… maar beste Ivan, als Zappa en Zorn in het Z-vakje staan, dan moet Swoon toch gewoon in het S-vakje staan?” Ah nee hé, dat is tegen mijn systeem, want Zita Swoon is een groepsnaam en Frank Zappa en John Zorn zijn echte namen van echte artiesten en dus worden die op achternaam geklasseerd, dat is toch een duidelijk systeem, vind ik, maar ik ben al 12 jaar samen met iemand die dat systeem nog steeds niet doorheeft en daarom nooit een cd’tje oplegt, tsss — nog een geluk dat dit weblog niet door ingeborgskes of andere kabbalistische bachbloesems wordt gelezen, of die zouden alras durven beweren dat er indigo in ’t spel is ;-)

eindelijk erkenning

’t Is zover: ik ben gekoppensneld!

Ik vond zopas deze e-mail in mijn postvak:

Goede dag!
Vandaag wordt ons bedrijf zoeken naar werknemers voor onze maatschappij te verbeteren van de kwaliteit van de dienstverlening en te versnellen van de verwerking van orders. Het is niet belangrijk waar hebt u werk voor of waar bent u nu werkt, maar hebt u combinatie mogelijkheid, u bent sociable, verantwoordelijk en self-exacting, u een uitstekende gelegenheid tot onze werknemers en hoog inkomen ontvangen. Plicht: opvang van ’s client betalingen, maken periode rapportage, bevordering van de financiele verwezenlijking van het bedrijf. Salaris: € 2000 een maand 5 % van elke bewerking Vereisten: de leef tijd van 21, de mededeling van de ervaring, operationele ervaring met documenten, operationele ervaring in beheer, grote niveau in het persoonlijke computer gebruikt, constante toegang tot het Internet voor werken in het kantoor van Internet meer dan 3 vrije uren een dag.
Verzend de responce op de E-mail

Ik ben al onderweg zie.

oproep: camionette Vieze Gasten gestolen

Op de nacht van dinsdag 13 naar woensdag 14 januari 2009 is de camionette van Bij’ De Vieze Gasten gestolen. Hun Mercedes Sprinter met nummerplaat AHR 959 is voor hen onmisbaar: materiaalvervoer, optredens De Propere Fanfare,… De Mercedes is heel herkenbaar aan de graffiti. Hij is 10 jaar oud.

De wagen – die op slot was – is gepikt voor de deur van de garage Maeyens-Martens op de Grote Baan in Lovendegem, in de buurt van de Supra Bazar.

Wie meer info heeft over deze diefstal, gelieve de politie te verwittigen of Bij’ De Vieze Gasten via: 09 237 04 07 of dvg@deviezegasten.org.

Bij’ De Vieze Gasten beloven plechtig een fles Champagne voor de eerlijke vinder!

camionette

piano

We hebben een synthesizer gekocht.
Via Kapaza zijn we bij een buurjongen beland, 8 euro, tweede- of derdehands.

Maar het speleding is zo’n overweldigend succes dat er al slaande ruzies gepasseerd zijn vandaag.

Voorlopig komt de Piano!Piano!Piano!Piano!Piano! alleen nog van de hoge kast als één van de twee kindjes niet thuis is. Zoals nu bijvoorbeeld, Lena is gaan schaatsen / sleerijden in het Bospark in Lokeren en Zita is nu al meer dan een uur aan het musiceren. Ze heeft talent, ik heb zelfs het deuntje van Old McDonald al herkend (al zou het ook kunnen dat dat liedje in de synthesizer zit)

jarig!

Elvis Presley, °08.01.1935, werd vandaag 74 jaar.
De ouwe rocker werd gisteren nog gesignaleerd in de Colruyt in Lochristi.

David Bowie, °08.01.1947, werd vandaag 62 jaar.
Op de plastieken zakskes van een supercoole kledingzaak in de Hoogpoort in Gent staat de afbeelding van Ziggy Stardust Aladdin Sane. Nu heeft hij alles bereikt in het leven.

Zita Deboom, °08.01.2008, werd vandaag 1 jaar.
Je zou kunnen beweren dat ze er nog aan moet beginnen, aan dat leven.

Niks is minder waar. De voorbije 12 maanden heeft Zita zich leren rollen, buitelen, rechtop zitten, kruipen, staan, vallen, stappen, opnieuw vallen, zich vasthouden, loslaten, gooien, niezen, reutelen, hoesten, overgeven, onhebbelijk zijn, huilen zonder reden, haar tuut een kwartslag draaien met haar tong, heel hard krijsen als ze haar goesting niet krijgt, haar goesting krijgen, drinken uit een flesje, eten met een lepel, klappen in de handjes, babapa en mèmèmè zeggen en de hele planeet en het universum doen smelten van vertedering als ze lacht.

Dus je zou kunnen beweren dat het moeilijkste nu wel achter de rug is, maar daarover durf ik voorlopig geen voorspellingen doen. Eerst taart eten.

Een chocoladenotentaart van Françoise.
Een taart die trouwens de lange fietstocht – vastgebonden op het kinderzitje – had overleefd.

jarig

jarig

jarig

het tilt-shiften van foto’s die zich daar eigenlijk niet zo goed toe lenen

Dat geeft nog een wijs effect, vind ik.

tiltshift

het origineel:
Lourdes

tiltshift

het origineel:
Lourdes

Vaq: (*)

En wat is dat eigenlijk, tilt-shift?
Dat wist ik gisteren ook nog niet. Maar kijk, het staat op het internet.

Hoe heb je dat gedaan dan?
Ik heb dat niet gedaan, ik kan dat niet, wat denk jij wel.
Ik heb dat laten doen.

En welke foto’s lenen zich er dan wél toe?
Houbi heeft er bijvoorbeeld eens een hele leuke gedaan.
En hier staan er ook een resem.
Maar er zijn nog 200 andere tilt-shift-groepjes op Flickr.

(*Verzonnen Asked Questions)

het nieuw masjien

Op Oudejaar was ik jaloers op de dienstdoende portrettentrekker.
Die had namelijk een écht toestel.

Dus heb ik mij exact hetzelfde aangeschaft, de Nikon D40 met objectief 18/55mm, namelijk dé digitale reflexcamera voor de absolute beginner (= ik).

En zo weet ik ook meteen aan wie ik hulp moet vragen als ik iets niet begrijp. Toch heb ik vandaag al vluchtig de handleiding doorgenomen. Eerder pro forma, want oefening baart kunst. De probatio pennae is al gebeurd.

Kijk, ik kan zelfs al een beetje scherpstellen:

alleen op de wereld

Het is half 12, bijna middag.
Een zalige zaterdag in januari.

Beslopen door angst en twijfel rijd ik moederziel alleen naar het containerpark van Oostakker. De straten zijn verlaten, zelfs de lange oprit aan het station van Oostakker is helemaal leeg. Niks geen file. Enkel een geel mannetje staat mij op te wachten.

“Is ’t gesloten?”

“Neent, ’t es open.”

“Ah. Ja. Oké.”

Er flitsen filmbeelden door mijn hoofd:
Twelve Monkeys // 28 days later // The Mist
(zou het? en ik weet van niets? typisch)

Ach was het maar elke dag de eerste dag van de solden.
Het leven zou zó veel schoner zijn.