tuindagen

In navolging van het vorig postje.
Tuindagen begot, dat zit er dus weer aan te komen.

En 24 uren is al ruimschoots onvoldoende voor één dag.
De laatste weken werden we met deze realiteit meermaals pijnlijk geconfronteerd.

En een ongeluk komt nooit alleen, want net deze week heeft het gras beslist om te beginnen groeien. Nog een paar dagen en het zal smeken om gemaaid te worden. En net deze maand hebben wij ons dus opnieuw een gigantisch bouwpakket gekocht. Vorig jaar was het nog een hofkot, dit jaar is het een “schommel + toren + glijbaan + klimmuur”. En alweer een handleiding die we niet begrijpen. ‘Prutsers’ is what we are.

We moeten dat van de positieve kant zien. Mijn blog-categorie ‘Tuin’ krijgt weer wat nieuwe postjes bijvoorbeeld. Er staan nóg grote tuinplannen op stapel. En ’t is van moeten. Toen ik anderhalf jaar geleden de haag volledig moest uitdoen om dan weer volledig opnieuw te planten, ben ik daar niet zo nauwkeurig in geweest. Nu heeft de man van wie we destijds de grond kochten recentelijk de onverkavelde snippertjes “kosteloos overgedragen aan de Stad” zoals dat heet. Waarop de landmeters van de Stad een bezoekje kwamen brengen. En ontdekten dat een groot deel van onze haag op zo’n stukje “kosteloos overgedragen grond” staat. En beslisten dat mij te melden, dat ik geen andere keuze heb dan deze fout zo snel mogelijk recht te zetten.

Ik ben niet van slechte wil. Maar er zijn voldoende redenen om er mijn eigen definitie van “zo snel mogelijk” op na te houden: het stukje grond dat ik moet vrijmaken staat nu op een hoekje van de tuin, dat hoekje wordt nu “afgerond” door mijn haag terwijl op het verkavelingsplan staat dat het moet “afgesneden” worden, bovendien wonen wij op het einde van een doodlopende (zak)straat, dus een breder voetpad voor rolwagens zal het al niet worden. Het wordt dus ongetwijfeld een minuscuul lapje gras dat vanaf nu door de groendienst zal gemaaid worden en niet meer door ons. Maar de wet is de wet meneer. En ik ben een brave burger, dus ik zal doen wat mij gevraagd wordt. Alles voor mijn Stad.

Of de getroffen haagplantjes een derde (!) verhuis op korte tijd zullen overleven, is nog maar de vraag. Of mijn rug er deze keer langer dan een half uur over zal doen om een nieuwe lumbago op te lopen, is een andere vraag.

Een eigen tuin, dat is een genot meneer!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s