de kindermond

De oogst van deze voormiddag.
(eigenlijk de oogst van één uurtje naar de kinderen luisteren)

Lena (3j2m) >

  • “Een koala is een beetje lief en ook een beetje piekepiekepiek.”
  • “Ik heb een klein beetje pipi gedaan op Rafke maar dat is niet zo erg hoor want de wasmachine moet Rafke droog maken en warm water zijn maar de wasmachine wil altijd koud water zijn want de wasmachine dat is wel een beetje een grote pruts hoor.”
  • “Maar Zita jij mag nu eventjes niet stout zijn en moet braaf zijn want ik moet luisteren naar de pop en jij mag niet luisteren naar de pop want als jij luistert naar de pop dan ben jij groot maar jij bent nog klein hé.”

Zita (1j4m) >

  • “ja” = ja
  • “nee” = nee
  • “baba” = Lena
  • “baaaa” = bal
  • “Piesj” = poes, hond
  • “Paaaat” = paard
  • “Paaaat” = hert / beer / koe / …
  • “Tuuu” = tuut
  • “Nuh” = knuffel
  • “Nuit” = snuiten
  • “Aut” = auto
  • “Oh” = kaasje is op / yoghurt is op / fruit is op / koek is op / … is op
  • “Muh” = melk / ik wil melk / ik wil nu meteen melk of ik zet mijn sirene aan
  • “Uit” = uit de stoel / ik wil nu meteen uit de stoel en als je me niet nu meteen uit de stoel pakt dan ga ik rechtstaan en val ik er zelf uit, wacht ik zal het eens tonen zie…

hollandse handelspraktijken (hema op hol)

Misschien heeft u vandaag de Hema-folder in de bus gekregen?
En misschien wil u ook heel graag zo’n loopfietsje voor 40 euro?

loopfiets

Wacht. Geen paniek.
De promotie begint morgen pas (van 27 mei tot 9 juni).

ophol

Maar. Helaas. Pindakaas.
Vóór u zich morgen naar Hema rept, wil ik toch even melden dat uw kansen op een loopfietsje ongeveer nihil zijn.

Dat zit zo. De Hema-bestelwagen kwam gisteren maandag de hebbedingetjes leveren: 2 stuks per winkel. En die werden gisteren (maandag!) meteen in de rekken gelegd.

Toen wist ik nog van toeten. En ik zie die fietsjes liggen…
Maar nergens een info-bord of prijs-etiket. Ik spreek een winkelbediende aan.

“Die loopfietsjes, is dat een promotie?”

“Ja, vanaf woensdag.”

“Oei, dus ik kan ze nu nog niet kopen?”

“Toch wel.”

“Ah ja, maar dan nog niet aan promotie-prijs zeker?”

“Natuurlijk, er is maar één prijs: 40 euro.”

“Ah! Eh… maar ik kan het nu niet meenemen want ik passeer gewoon met de fiets. Ik veronderstel dat er later nog nieuwe stukken binnenkomen?”

“Neen. Ik denk het niet. We hebben 2 fietsjes gekregen.”

“Ah. Bon.”

Ik heb er dus wel één gekocht. Dus ik ga nu niet gaan opzoeken hoe je een klacht moet indienen voor een flagrante inbreuk tegen de wet op (on)eerlijke handelspraktijken (of hoe dat ook moge heten), dat zou te onnozel zijn. Maar indien u zo’n fietsje misloopt, dan weet u dus waarom.

Het is een misloopfietsje.

waarom ik mij van ’t weekend geen gazet heb gekocht

Eigenlijk gewoon omdat ik het vergeten was, maar soit.

Omdat één van de redenen waarom ik mij elke zaterdag een weekendkrant koop kocht, er niet meer is.

Ik loop mij al een week af te vragen waarom Hans Vandeweghe in feite écht ontslagen is. En ik vermoed dat het antwoord in deze blogpost staat.

warme dagen

“Meer zou ik de Heer niet vragen
Als hij antwoorden zou”
(Raymond van het Groenewoud)

  • Communiefeest. Eten. Drinken. Kinderdisco. Lawaai. Lawaai.
  • Tuinpoortje geïnstalleerd.
  • Liguster gesnoeid. (heggenschaar gevallen op blote hiel — bloederig)
  • Dingen gekocht. Een gigantische bloembak bijvoorbeeld.
  • Nog dingen gekocht. Een nieuw salon!
  • Gezwommen. Bijna Japanse toestanden in ’t zwembad.
  • Buiten gegeten.
  • In de tuin gespeeld.
  • Naar onze kinderen zitten kijken. (x1000)
  • Enz.

“Meer zou ik de Heer niet vragen
Of nog liever zijn Vrouw”
(Raymond van het Groenewoud)

schoolfietsweek

Vandaag start de grote Fietsweek in de kleuterschool van Lena.
Daarvoor hebben alle kleuters een fiets nodig. (duh)

In de uitnodigingsbrief stond in diplomatische bewoording dat het niet per se de bedoeling was om de kleuterfiets in de koffer van de 4×4 te gooien maar dat ouders eventueel van de gelegenheid konden profiteren om samen met de kleuter naar school te fietsen.

Zo gezegd, zo gedaan. (het is geleden van het verplichte opstel in de lagere school dat ik nog eens “zo gezegd, zo gedaan” heb geschreven, heerlijk!)

Omdat de voetpaden in Oostakker-Lourdes meer war zone credibility hebben dan de loopgraven uit WOI, zat er voor Lena niks anders op dan OP STRAAT te fietsen — op het voetpad geraakte ze niet vooruit of kon ze niet recht blijven (bulten, putten, uitstekende tegels, elektriciteitspalen,… of gewoon geen voetpad).

En ik te voet, al lopend.

Het moet wat op Comedy Capers geleken hebben maar het belangrijkste was dat álle auto’s konden zien dat ze eerst over mijn lijk moesten rijden om nog maar in de buurt van Lena te komen, Lena die overigens ongelooflijk flink en bijna de hele tijd behoorlijk rechtdoor heeft gefietst. Daar was ze zich ook van bewust toen we op school kwamen:

“Ik heb toch FINK gefLietst hé?” (sic)

Doodsangsten heb ik uitgestaan. Morgen opnieuw.

En dan zet je je computer aan en lees je zoiets.

melopee

Middag. Graslei. Schoolreiskinderen.

Ze zijn allemaal ongeveer 12 jaar. Ze spreken allemaal Frans.
Ze hebben allemaal een opdrachtenbundel.
Ze moeten de tekst van Melopee opschrijven.

Een stuk van het gedicht staat op de kaaimuur van de Korenlei.
(te zien vanop de Graslei)
Een ander stuk van het gedicht staat op de kaaimuur van de Graslei.
(te zien vanop de Korenlei)

Maar. Aan de verre overkant zitten drie studenten met lange ledematen.
Hun benen bedekken een woord van het gedicht.

Er wordt gejammerd en gevloekt, in het Frans.
Er wordt gegokt maar fout gegokt, in het Nederlands.

Ze zien mij niet, ik zit een meter achter hen.

Ik zeg:

“moede”

Consternatie. Stilte. Gegiechel. Gefluister. Frans.
(en vooral niet! kijken!)

De groep verplaatst zich. Weg van die vreemde Flamand.

Ik had nog kunnen roepen:

“Ik wilde alleen maar helpen! Sorry!
Et je parle aussi un poquito Francés!
Ge moet geen schrik hebben!
Ik ben toch nog maar 34!
Dat is toch een beetje bijna ook nog jong?
Nee?? Echt niet??”

Maar ik zweeg.
En ik zal nog zwijgen in ’t vervolg.
En gewoon mijn broodje verder opeten, Melopee.

Onder de maan schuift de lange rivier
Over de lange rivier schuift moede de maan
Onder de maan op de lange rivier schuift de kano naar zee

Langs het hoogriet
langs de laagwei
schuift de kano naar zee
schuift met de schuivende maan de kano naar zee

Zo zijn ze gezellen naar zee de kano de maan en de man
Waarom schuiven de maan en de man getweeën gedwee naar de zee

advocaat

De kans is dus groot dat hij de nieuwe bondscoach wordt.
(en de kans is zeer klein dat de bejaarde bobo’s van de KBVB dit weblog lezen)

Maar!
Zijn de heren DIT dan echt vergeten?!
(voor wie niet kan volgen: het gaat hier over, en dat is nog steeds op generlei wijze goed te praten, de brave man heeft er zelf nog steeds geen uitleg voor)

Maar ik vind hem wel sympathiek, meneer Dick, en dat maakt veel goed.

schone liedjes

In voorbije lange dagen heb ik in vroege en late uren, wegens dat het bed te ver of te hoog, of de televisie te leeg, of dat er geen fut voor iets onledigs was, enfin, in die uren heb ik af en toe wat schone liedjes aangeklikt op het computerscherm.

Resultaat is eurosong-antigif, een wreed schone afspeellijst, weliswaar van ’t soort waar ik mijn huisgenoten niet mee derangeer.

Mijn hemelse liedjeslijst bevat nu al meer dan 337 minuten luisterzeer. Maar ik vul verder aan, dat is de bedoeling.

En omdat het kind een naam moest hebben, heeft het kind een naam: single malt. Waar overigens verder niet te veel achter gezocht moet worden (al mag gezegd dat de geselecteerde liedjes bijna ook allemaal iets puurs en compromisloos in zich hebben, en dat ze hun smaak pas prijsgeven als er tijd is, heel veel tijd, en dat ze zich dan als een flanellen deken over uw schouders gooien)

(en traaaaagheid, dat ook)

stemtest, versie 2

Ik heb de stemtest eens opnieuw gedaan op de website van De Standaard. Dan krijg je je resultaat op een witte achtergrond en dat kleedt toch beter af op een blog, mijn bedoeling was eigenlijk om de afbeelding bij mijn vorig postje te vervangen. Maar deze keer heb ik bij één of maximum twee vragen “geen mening” gekozen i.p.v. “akkoord” of “niet akkoord”. En kijk, er zijn al verschuivingen: Groen! wipt over SLP, voor de rest blijft alles ’t zelfde.

stemtest

(volgende maand of zo nog eens doen)

stemtest

Daar gaan we weer.
Niet voor één gat te vangen, zoveel is duidelijk.

stemtest

Er zijn 36 vragen. Mijn mening lag vaak ergens tussen ‘akkoord’ en ‘niet akkoord’ maar toch heb ik telkens één van de twee gekozen, ook al is er de mogelijkheid om ‘geen mening’ aan te vinken.

Na de test moet je 3 thema’s kiezen waar je extra gewicht aan geeft, die keuze bepaalt mee je resultaat. Ik koos voor arbeid/economie, milieu/energie en onderwijs.

english

Morgen nog één dag genieten. [klik]
Het liefst zou ik er geen seconde van missen.

Ik betrap mezelf erop dat ik niet altijd kijk maar vooral zit te luisteren.
Bijvoorbeeld, lukraak de laatste zin die ik hoorde:

“Just has to cannon the red away from the black now to clear the table.”

Heerlijk.

levenslessen voor een driejarige

Zaterdagochtend.
(normaal gaan we op zondag maar we hadden uitzonderlijk iets anders te doen)

Na een hele week te horen dat je mag gaan zwemmen, dan eindelijk naar het zwembad rijden en met je vreugde geen blijf weten, ook al omdat papa er nog een schepje bovenop doet met onnozele zwembadrijmpjes in de auto. En dan al dansend met je zwemzak-met-nieuw!-mooi!-zwembroekje de parking oversteken terwijl je roept dat je elf!-twaalf!-tien! keer van de glijbaan zal gaan en dan joelend van plezier naar de kassa lopen om daar te horen dat het zwembad op zaterdagochtend niet voor iedereen toegankelijk is, terwijl je wel het ene na het andere kindje — met een speciaal pasje, maar krijg dat eens uitgelegd — het zwembad ziet binnengaan.

Lena ik-kan-zelfs-hysterisch-worden-omdat-mijn-veter-los-is Deboom.
Die Lena.

Ik heb nog nooit zoveel ontgoocheling in één blik gezien. We houden ons hart vast en zetten Lena op een stoel. We proberen met alle moeite van de wereld uit te leggen wat er aan de hand is en beloven dat we zeker in de namiddag terugkomen.

Ze luistert aandachtig, de traantjes zitten klaar.
Maar dan zegt ze:

“Jammer. Dat is niet leuk.”

En haalt haar schouders op.

Terug in de auto (Lena flink), naar de winkel (Lena flink), iets gaan eten (Lena flink), een dutje doen (Lena flink) en dan gaan zwemmen (Lena flink en uitzinnig van vreugde).

Niet te schatten.