schoolfietsweek

Vandaag start de grote Fietsweek in de kleuterschool van Lena.
Daarvoor hebben alle kleuters een fiets nodig. (duh)

In de uitnodigingsbrief stond in diplomatische bewoording dat het niet per se de bedoeling was om de kleuterfiets in de koffer van de 4×4 te gooien maar dat ouders eventueel van de gelegenheid konden profiteren om samen met de kleuter naar school te fietsen.

Zo gezegd, zo gedaan. (het is geleden van het verplichte opstel in de lagere school dat ik nog eens “zo gezegd, zo gedaan” heb geschreven, heerlijk!)

Omdat de voetpaden in Oostakker-Lourdes meer war zone credibility hebben dan de loopgraven uit WOI, zat er voor Lena niks anders op dan OP STRAAT te fietsen — op het voetpad geraakte ze niet vooruit of kon ze niet recht blijven (bulten, putten, uitstekende tegels, elektriciteitspalen,… of gewoon geen voetpad).

En ik te voet, al lopend.

Het moet wat op Comedy Capers geleken hebben maar het belangrijkste was dat álle auto’s konden zien dat ze eerst over mijn lijk moesten rijden om nog maar in de buurt van Lena te komen, Lena die overigens ongelooflijk flink en bijna de hele tijd behoorlijk rechtdoor heeft gefietst. Daar was ze zich ook van bewust toen we op school kwamen:

“Ik heb toch FINK gefLietst hé?” (sic)

Doodsangsten heb ik uitgestaan. Morgen opnieuw.

En dan zet je je computer aan en lees je zoiets.

Advertenties

4 gedachtes over “schoolfietsweek

  1. Je wil je niet voorstellen hoe het als ouder moet zijn om zoiets voor je ogen te zien gebeuren en niets te kunnen doen.

    Maar wel bijzonder knap dat je die tocht aandurft, samen op de baan met een kleuter.

  2. En net vandaag kreeg ik dit in m’n mailbox (via Klasse Ouders nieuwsbrief):
    “Fietsende kinderen tussen 11 en 14 lopen het meeste risico op een zwaar verkeersongeval. Ze kunnen dan wel goed fietsen, gevaren kunnen ze moeilijk inschatten. Op http://www.kijkuitopdefiets.be rijdt je kind met een virtueel fietsje langs échte verkeerssituaties. De website frist de verkeersborden op en leert je hoe je gevaarlijke situaties ziet en vermijdt. “

  3. Gisteren heeft Jan ook een val gedaan, van het fietspad, op de straat. Wij hadden geluk dat er geen auto aankwam. Telkens ik met de kinderen naar school fiets zit dezelfde gedachte in mijn hoofd. Langs de andere kant kan je ze niet binnen houden want met de auto heb ik al zwaardere ongevallen gezien (en zeker al een meegemaakt en ook weer geluk dat de kinderen er niet bij waren) … en ondertussen fietsen we gewoon verder. Tja.
    Chapeau trouwens voor Lena: ik zie het Anna nog niet gauw doen.

  4. Je omschrijft deels mijn angsten die ook ik had als vader. De angst slijt. De verontwaardiging over de vele beloftes en trage evolutie in fietsinfrastructuur niet. Wie ooit meemaakte hoe snel wegen rondom Flanders Expo uit de grond schoten weet dat het bij het Gewest een kwestie is van willen. Budgetten en mankracht, daar draait het om.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s