juf sarah

Lena beseft het niet helemaal. Het schooljaar is voorbij.
Het peuterklasje bij juf Sarah komt nooit meer terug.

Eerder, in november en december, zat ze bij de al even fantastische juf Mireille en in januari ging ze dan samen met de vroegste instappers naar het klasje van juf Sarah, haar heldin.

Vandaag gaf de juf aan alle kindjes een dvd met foto’s.
Meer dan duizend onbewerkte foto’s, in originele resolutie.
Samen één komma drieëntachtig gigabyte alstublieft dankuwel.
Een zeer kleine selectie op Flickr >> dia-show.
Daarvan enkele voorbeelden hieronder:

Ik heb het natuurlijk nooit durven zeggen. En ze zal het hier natuurlijk ook niet lezen. Juf Sarah was de afgelopen vijf maanden de belangrijkste persoon in het leven van Lena. Wij hebben Lena op school zien openbloeien, bij de juf was ze volledig zichzelf en voelde ze zich als een vis in ’t water. We kunnen bijna niet geloven dat het haar eerste schooljaar als juf was.

Een natuurtalent.

Advertenties

lunch

Lunchtijd maar geen honger.
Het durft mij al eens overkomen op warme dagen.

En ik had toevallig mijn fototoestel mee.
Stadswandeling van een half uurtje dus.

Het Patershol.
Een oase van rust, als het geen Patersholfeesten zijn.

ballenstraat, patershol
[Ballenstraat]

plotersgracht, patershol
[Plotersgracht]

Of nog, rust.
Niemandsland, ergens tussen Oudburg en Vrijdagmarkt.

bootjes

En deze madam had het nog niet door.
(dat haar klanten in het water zijn gesprongen)

toeristenbootje zonder toeristen

kanoën [ka·no·en], ww., ka·no·de, ge·ka·nood

De week is bijna halfweg maar ik ben nog aan ’t nagenieten van zondag.

’s morgens dus dat trouwfeest en dan ’s middags vertrokken met de fiets, prachtige fietsroute gedaan, lostbinnen via Zaffelare naar Wachtebeke // om 14u gearriveerd in Kanocenter Wachtebeke en daar op de bende gewacht // gekanood op de Moervaart en aan de Zuidlede in Mendonk even aangemeerd om er deel te nemen aan een inheemse volksrite (bij iemand thuis in den hof gaan staan en er samen met een paar honderd andere pelgrims een streekbier proeven) // op de terugweg even van boot gewisseld en nog een tijdje gekajakt en ontdekt dat je van kajak nat wordt en van kano niet // dan gefietst naar Eksaarde en daar van huisbezoek en later ook van cafébezoek gedaan // frietjes gegeten en even proberen communiceren met de plaatselijke bevolking // gelachen // naar huis gefietst en op een schappelijk uur thuis // geslapen als een roos.

[onderaan voor mijzelf, fietsroute naar Kanocenter, om niet te vergeten volgende keer, want ik wil eigenlijk zo snel mogelijk opnieuw gaan kanoën, zó zalig dat dat is, en ik krijg Google Maps maar niet uitgelegd dat er wél een stukje openbare weg is tussen die 2 witte bolletjes]

nieuwe zetels — en ook: ikea zou ikea niet zijn

Voor het eerst sinds eh… mijn laatste groeispurt ongeveer, ben ik vanavond efkes in mijnen tuk gevallen in de zetel zonder dat mijn benen daarvoor in een ongemakkelijke en pijnlijke plooi moesten liggen. Ik zal dus ook de gewoonte moeten afleren om mij al op voorhand op de vloermat te leggen voor tv. We hebben alvast de mat even weggehaald.

zetels

De mensen van Ikea zijn komen leveren en ik was zo naïef te denken dat die zetels in één stuk zouden geleverd worden. Maar Ikea zou Ikea niet zijn. Het hele onderstel en de poten in afzonderlijke platte dozen, nog te monteren. Met inbus, uiteraard. Fun!

zetels

taxonweb

Het stond op de planning van vandaag.
En kijk, ’t is gelukt! Nog vóór de volgende dag begon.
Ruim 3 weken eerder dan alle voorgaande jaren.
(applaus voor mezelf)

Taxonweb, rechtstreeks met kaartlezer en e-ID en al.
Een definitief afscheid van de bruine envelop.

En ik ben meteen fan.
Leve het systeem! Hug the system!

(en we zullen ook terugtrekken volgend jaar, en niet weinig me dunkt)
(’t is eerlijk gezegd onze enige manier van sparen)