zee

In het leven zijn er dagen waarop een mens nog net iets krommer dan hij al gewend is, gebukt gaat onder datzelfde leven. Maar in het leven van een manspersoon worden dit soort dagen soms op een groteske manier gevisualiseerd. Bijvoorbeeld doordat de maximumhoogte van een buggy zeker 20 centimeter te laag is, waardoor de man in kwestie automatisch kromgebogen door de straat strompelt, met lumbago als gevolg.

En ondertussen vraagt de man zich af.

Is dit onvoorwaardelijke liefde? Altruïsme?

Is dit de leegte? Geen zelfrespect?

Hij weet het niet en probeert het zich af te leren er over na te denken. Luxeproblemen zijn geen problemen. Hij weet zich veilig omringd door alles waar hij zielsveel van houdt, nooit meer wil verliezen, maar op hetzelfde moment weet hij zich beklemmend omsingeld door wat hij hartsgrondig haat. Zand, lawijt, veelheid, solden, honden, richesse. En zand.

En lotgenoten die – buiten zijn medeweten om – allemaal samen hadden afgesproken om een lichtblauwe trui over hun schouders te draperen, als herkenningsteken.

’t Was weer vakantie aan zee. Het moet één van de lelijkste plaatsen ter wereld zijn, de Belgische kustlijn. Maar ook dat is weer charmant, zullen we maar zeggen.

Ik turf elke dag die ik aan de Belgische kust doorbracht, zal doorbrengen. Het totaal is het aantal dagen dat ik, liever vroeg dan laat, wil doorbrengen in de bergen, met of zonder geliefden. Ik ben een mens voor de bergen, ik.

Advertenties

2 gedachtes over “zee

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s