doodsangsten

Het was vrijdag 31 maart 2006, rond 21u.
Lena was die dag 2 weken oud en ik was die avond weg van huis.

Er was een telefoon, paniek. Een eeuwigdurende autorit.
Ziekenhuis, spoed. Maar geen verwijten, dat was oké.

De dagen in de pediatrie, de behandelingen achteraf, de wondverzorgingen.
Ik mag er niet aan dénken om dat nog eens mee te maken.

Geen zin om het hele verhaal te doen, dat doe ik later wel eens.
We hebben Lena al proberen uitleggen hoe ze aan die coole littekens op haar linkerarm komt. En ze begint het ook stilaan normaal te vinden dat ze zelfs niet in de buurt van hete koffie mag komen.

Maar de doodsangsten die we toen hebben doorstaan… zoiets vergeet je niet.

De voorbije dagen komen die herinneringen veel intenser naar boven.
En vandaag heb ik me eigenlijk uitsluitend beziggehouden met het refreshen van hun websites: San en Michel, we leven met jullie mee, al zouden we liever meer doen dan dat.

Advertenties

Een gedachte over “doodsangsten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s