zwemles

Zaterdag was de eerste zwemles voor Lena, niveau: ‘Kleuterzwemmen 1’.

Eerst de samenvatting: ik werd uitgelachen door enkele ouders van andere kindjes en Lena heeft minstens 20 van de 30 minuten zwemles onophoudelijk en heel fanatiek gehuild. Maar voor de rest: leuk!

Onze plaatselijke afdeling van den bond heeft het zowat gehád met e-mail en andere progressieve extremiteiten, daarom hadden wij telefonisch moeten inschrijven. Als trouwe lezer weet u al dat ik dan weer een probleem heb met telefoneren en dat ik daardoor de cruciale vragen vergat te stellen. Zoals:

“Is het de bedoeling dat de ouders meegaan in het zwembad?”

Vorige week kregen we een zeer lange brief met daarin de praktische gegevens netjes verstopt in doorlopende tekst. Helaas geen woord over ouders en het al dan niet aandoen van zwemkledij en meegaan in het zwembad. In de omslag ook een lichtpaarse badmuts, een grote lap caoutchouc, die pijn doet als je veel en lang haar hebt, maar verplicht te dragen zodat het legertje zwemjuffen en zwemmeesters hun toegewezen pagadders terugvinden.

Om de verwarring compleet te maken waren er ook kindjes met – naast gele en groene en witte en roze – donkerpaarse badmuts en die hoorden niet bij de groep van Lena. Het was echter niet de ideale setting om Lena het verschil tussen lichte kleuren en donkere kleuren uit te leggen maar we hebben dat toch maar gedaan.

Alle zwemlessen voor alle niveaus, van baby tot lagere school, gaan door tussen 13 en 15u. Als u zich niks kan voorstellen bij de woorden “chaos”, “overrompeling”, “hels lawaai”,… een zaterdagmiddag in zwembad Rosas.

In dit soort zottekot was het me volledig ontgaan dat ik, op het moment dat de instructeurs hun opwachting zouden maken aan de douches, als enige op-een-zwembroek-na naakte volwassene tussen een vijftigtal aangeklede volwassenen stond. Toen mij lachend werd gevraagd of ik “ook nog moest leren zwemmen” en ik in alle eerlijkheid “ja” antwoordde wegens ik kan niet zwemmen — maar dat is een ander verhaal — begon Lena het wat verdacht te vinden.

“Papa, jij gaat mee in het zwembad hé?
Jij gaat bij mij blijven hé papa?”

Nog vóór ik kon antwoorden kwam de oberzwembahnführer mij melden dat ik écht niet mee mocht in het zwembad en op datzelfde moment hadden alle zwemjuffen en zwemmeesters het fantastische idee om allemaal tegelijkertijd, ik zweer het, hun badmutskleurtjes af te roepen en de kinderen in groepjes te verzamelen. En natuurlijk dat niemand hoorde wat ik toen zei.

“Het stond NIET in de brief.”

Bottleneck in de douche. Lena net niet vertrappeld maar wel letterlijk meegesleurd naar het zwembad. Ik bleef alleen achter bij die mensen met kleren aan, die elkaar ook allemaal leken te kennen. Ik moest aan La vita è bella denken, terwijl ik die film nooit zag.

Lena heeft totaal geen watervrees – integendeel, ze zwemt heel graag. Maar de kans dat ze wél zwembadvrees en badmutsvrees – na de derde poging heb ik externe hulp moeten inroepen – heeft opgedaan, is groot. Ze is pas gestopt met wenen toen ze mij eindelijk door het raam zag, aan de buitenkant van het zwembad (met kleren aan).

Er zal zaterdag wat overredingskracht nodig zijn voor de tweede zwemles.
(ze gaan mij minstens iets heel lekkers moeten beloven)

Ondanks alles: hulde aan de zwem-instructeurs.
Ik zou het zélf niet kunnen eigenlijk. Tenzij ik zou kunnen zwemmen.

Lena ziet het in elk geval nog zitten, nu toch.
Ze heeft er zelfs een tekening van gemaakt.

zwemles

Advertenties

7 gedachtes over “zwemles

  1. Een tip voor de badmuts van toen ik lang geleden ging zwemmen in de lagere school: een klein beetje talkpoeder in de badmuts en je kan ze zonder al te veel problemen opzetten.

  2. Om te beginnen: mijn excuses, maar ik heb hier zitten láchen! Maar dan alleen omdat het zo vreselijk herkenbaar is. Ik moet ineens denken aan de keer dat mijn dochters de 1e keer naar zo’n groepsles gingen en toen bleek dat de jongste (die is klein voor haar leeftijd) niet met haar hoofd boven water kwam en er te veel drukte en chaos was om de bodem wat hoger te zetten. Dat kind kon al van les 1 niet meedoen omdat ze een paar centimeter tekort kwam. Tranen dat er toen gelaten werden! Daarna was het wel oké hoor, en hebben ze alles proper afgewerkt. Maar sinds deze zomer volgen ze wel privéles.

  3. De zwemlessen van de stad zijn heel goed, naar het schijnt. Met ouder als begeleider. Wij gaan alleszins van in maart met Mira naar daar.
    En die van reddy teddy in het universiteitszwembad: ook zeer goed, onder begeleiding van mijn collega LO. Maar daar moeten ze wel acht maand voor zijn, dus dat is de onze voorlopig nog niet.

    Als Lena het alsnog niet meer ziet zitten, en jullie willen haar leren zwemmen kan ik u ook iemand aan de hand doen die dat zeer goed doet.

    (ja, wij zijn voorbereid. als mijn dochter ietwat zoals mij is, moet ze zo rap mogelijk haar hoofd boven water leren houden. mij hebben ze nl. op mijn vierde moeten leren zwemmen met privéles wegens dat dat ambetant werd, zo ieder keer achter uw peuter-kleuter moeten springen omdat ze de neiging heeft in elk water te springen dat ze ziet. diep of niet. De eerste keer was ik tien maand en liep ik net, zo schijnt. )

  4. Ik ben met de kleine van vrienden naar de turnles moeten gaan, ze heeft het volledige uur gekrijst en daarna nog drie kwartier in de kleedkamer terwijl haar zus aan het turnen was. Hoe die ouders keken… Maar ze heeft dat nog een paar weken volgehouden, een koppige moeder met een koppig kind, tot ze uiteindelijk graag ging

  5. Haha, Ivan, ik moest ook lachen met dit postje. Ik stond naast jou wachtende aan de douches: jawel, ook mijn twee volgen daar zwemles. Toen heb ik nochtans niet met jou gelachen hoor (echt niet!). Ik zal me volgende keer bekend maken (vond het zo stom om te zeggen: hé ik ken jou van je blog, want ik ken je eigenlijk niet).
    Ik herken je verwarring, bij ons was Sam de eerste keer ook de hele les aan het wenen, nochtans had hij daar ook al babyzwemmen gevolgd (dat wel met de ouders, uiteraard). Het is druk en chaotisch, soms, maar de lessen zijn echt wel OK, en de mensen doen daar echt hun best voor. Nu gaan ze trouwens graag.
    In de brief stond trouwens wel, dat de ouders de “witte zone” zo snel mogelijk dienen te verlaten, en dat je in de cafetaria kan kijken naar je kind. Maar ik geef toe, het is een lang epistel om te onthouden als je nog nooit naar een les bent geweest.
    Veel succes volgende week!

    1. Fijn. Tot volgende week!
      En wat die brief betreft… dat de ouders de witte zone moeten verlaten, ik ging er van uit dat dat omwille van het schoeisel was. Aangezien er stond “je kan in de cafetaria…” dacht ik dat je dan evengoed je zwemkledij kan aandoen en meespringen in het zwembad.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s