lang leve het ziekenhuis (2)

Ik moest nog honderd en veel dingen doen voor het werk, vooral online leeswerk tegen morgen. En om zeker te spelen had ik alles ook nog op papier mee. Het zou namelijk niet mankeren.

Maar het grootste deel van de dag heb ik doorgebracht in de buurt van de speelzaal. Want daar was slechts één speelkameraadje –een meisje van 4 dat net als Zita ook niet te ziek was om te komen spelen.


[meer foto’s]

Dus ga ik nu de rest van de avond verprakkezeren aan het dilemma of ik vanavond nog wat werk probeer in te halen –nee want ik ben stikkapot– of morgen nog snelsnel op de trein –nee want dat lukt mij toch niet.

Er is nog een tijd geweest dat ik deadlines heerlijk vond. Omdat het mij uiteindelijk toch altijd lukte, á la minute. Maar tijden veranderen. Dat ze dan maar gauw opnieuw veranderen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s