drukdrukdruk, manmanman, enz.

Enfin, geen leven meer.
Ik was zelfs vergeten dat ik een weblog had. Heb.

Sinds Zita ons opnieuw wakker houdt ’s nachts.
Sinds er al eens een deadline zoetjes in de nek begint te hijgen.
Sinds wij hier thuis meer uren thuiswerk doen dan uren thuis doen.

Sinds wij niet meer weten waar onze kop staat, weten wij niet meer waar ons hoofd staat.

Neem nu de voorbije werkdag: opstaan, crisis bedwingen (het ochtendhumeur van Lena is stilaan legendarisch te noemen), een voormiddag lesgeven, deze middag rechstreeks van de les naar de fiets naar de trein naar Brussel naar de metro naar vergadering en dan van vergadering rechtstreeks naar metro naar trein naar fiets naar avondles. En om 22u thuiskomen en warm eten krijgen als ontbijt. Heerlijk. Met liefde geserveerd door iemand die óók een hele drukke werkdag had. En tussen het lessen voorbereiden door nog in staat is om 2 kindjes te entertainen en voor warm eten te zorgen en al eens een waske in te steken. En dat zo allemaal maar doet, zonder dat ze de behoefte heeft om dat van zich af te bloggen. Terwijl voor mij het enige waarover ik mij op het terrein van multitasking zorgen moet maken op dat soort namiddagen in Brussel en andere Belangrijke Plaatsen, het eigenlijke en oneigenlijke gebruik van geleerde woorden is. Elke vijf zinnen een moeilijk woord zoals pro-actief of persuasief of prescriptief of test case of key skills of good practices of klapsigaar ertussen gooien, kan voldoende zijn om au sérieux genomen te worden.

En ik had de voorbije weken nochtans zó graag de tijd gehad om een keer van vanalles en niets in ’t bijzonder kond te doen. Maatschappelijk relevante dingen, bijvoorbeeld, en al. Zodanig belangrijke bedenkingen dat ze u tijdens het wegscrollen van levensnoodzakelijke seconden hadden kunnen beroven. Gelukkig is u dat niet overkomen.

[Zoals, tussen haakjes, ik zeg maar iets: over bijvoorbeeld dat dat van Milquet en haar quota op de keeper beschouwd te zot is om los te lopen — net als de reeds bestaande quota in kieslijsten bijvoorbeeld, vraag dat maar eens aan alle vrouwen op de kieslijst van LDD, hoe gelijk de kansen daar wel niet zijn — want dat Lena uiteraard ook graag eens een meester zou hebben en dat Zita maar wát graag eens een tijdje bij de onthaalvader zou blijven … maar daar ging het uiteraard niet over, en al evenmin over competentie / aspiratie / ambitie / gelijke kansen bijvoorbeeld, daar staan quota per definitie haaks op. Misschien moeten we binnenkort ook maar eens quota invoeren voor voetbalsupporters in een stadion, want dat is toch verdorie godgeklaagd dat daar met moeite een paar vrouwen aanwezig zijn —seksisme meneer de mevrouw!– Awoe! Dat moet minstens ÉÉN DERDE vrouwen zijn, op straffe van forfait voor de thuisploeg! Ze leren het anders nooit, die rotverwende geprevaccineerde homohatende machistische voetballisten met hun wijvensjakosjen! En de 4e scheidsrechter moet voor de mannen zijn, en de lijnrechter op links moet allochtoon zijn! En het moet ook maar eens gedaan zijn met ballen te sjotten naar de doelman van de tegenpartij terwijl ze de doelman van de eigen partij altijd ongemoeid laten, die Gucci-jeanetten met hun i-pods en dingen! Gelijke kansen, nu! Nee maar. Er zijn geen twee dezelfde mensen op deze planeet. Iedereen verschilt van iedereen. En het man-vrouw-ding is slechts één van de honderdduizend reëele verschillen tussen individuen. Voor een functie kies je een geschikte persoon. Basta. En als dat iemand moet zijn die vloeiend 6 talen spreekt, dan kies je iemand die vloeiend 6 talen spreekt. En als dat een m/v moet zijn die 3 luiers per minuut kan verversen terwijl hij/zij slaapliedjes zingt en verse soepgroenten kookt, dan kies je niet noodzakelijk eerst voor die andere kandidate die vloeiend 6 talen spreekt. De stafmedewerkers van het bedrijf waar ik werk zijn hoofdzakelijk vrouwen, so what?! Er is nog geen seconde geweest dat ik daar een probleem mee had, laat staan dat ik er spel van zou maken en quota voor mannen of iets dergelijks artificieels zou eisen — trouwens, onder ons gezegd en gezwegen, ik zou wel gek zijn om daartegen te protesteren want volgens de kranten verdien ik namelijk voor hetzelfde werk veel meer geld dan mijn vrouwelijke collega’s, die naar ’t schijnt na 15.30.u allemaal gratis werken, waarschijnlijk daardoor dat het bij ons zo rustig is in de namiddag. Alle gekheid.]

Gelukkig heb ik de voorbije weken geen minuut tijd gehad om mij in dat soort stupiditeiten op te winden. En nu is het te laat. Het hek is van het kalf, en de dam is verdronken in de porseleinenkast.

Oh. En waar ik me ook nog onvoorstelbaar stierblauw aan erger: SINTERKLAASSABOTEURS!

Ik hoor van Nele dat er in haar klas, 2e leerjaar, leerlingen zitten waar “De Sint al 3 keer is langsgeweest, Juf”. Max heeft verdorie gelijk.

Advertenties

3 gedachtes over “drukdrukdruk, manmanman, enz.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s