“bala toentje, nie balle toentje, nie balle!” [*]

[*Zita zegt: “Voilà, schoentje, ik zet u bovenop de tafel, en durf niet te vallen, durf niet te vallen hé!”]

Frappant hoe bitter weinig ik me nog herinner van de taalontwikkeling van Lena toen ze 2 jaar was. En nu Zita die leeftijd heeft en nu ze volop begint te praten, is dit het enige waar ik zeker van ben: bij Lena ging het echt helemaal anders. Maar hoe? Vergeten.

“TOKKE DELF! TOKKE DELF! TOKKE DELF!” [*]

[*Zita zegt: “Ik had het u toch gezegd papa, ik doe mijn SOKKEN ZELF aan, wtf kan mij dat schelen dat gij te laat komt.” Alzo sprak Zita deze historische woorden op onze oprit, terwijl ze op de grond lag, nadat ze zich daar zelf hysterisch had neergelegd, en terwijl ik een sok van de grond opraapte, de sok die ze zelf had uitgetrokken omdat ik haar een klein beetje had geholpen met de sok aan te trekken.]

Ik word al eens onnozel van de peuterpuberale driftbuien van Zita — maar ook van de kleinige kleuterkantjes van Lena. En ik zou boeken kunnen schrijven over hoe vermoeiend de Dictatuur van Het Ikke-Zelf wel niet is, maar daar ben ik veel te moe voor. En het is ook maar tijdelijk, we zijn ons daarvan bewust. Hoelang tijdelijk nog zal duren, daar durven wij zelfs niet over pronostikeren. Al beseffen we ook wel dat die fase onoverkomelijk is en dat de kinderen op die manier ontzettend veel bijleren, zelfs al blijkt het ego-despotisme bij vlagen behoorlijk onverlicht te zijn.

Consequent is ze anders wel, Zita, in haar taalontwikkeling dan.

De s in het begin van een woord is nog steeds een t en de v in het begin van een woord is steevast een b. Bovendien kent onze Zita op tweejarige leeftijd reeds het verschil tussen stemhebbend en stemloos, aangezien de z een d wordt en de f een p. Zo heeft Zita deze middag frietjes gegeten: “Nog Pietje! Nog Pietje!”.

Advertenties

5 gedachtes over ““bala toentje, nie balle toentje, nie balle!” [*]

  1. “En het is ook maar tijdelijk”…
    Jaja, zo troost je je nu… maar ik kan je zeggen, dat voor zoonlief als peuter alles ‘IK MIJZELF ALLEEN DOEN” was, en dat hij nu als bijna 13jarige nog meent dat hij al zo verschrikkelijk veel ik mijzelf alleen kan doen.

  2. Grandioos! Nog een chance hebben jullie met “Ikke zelf”, anders blijven ze de rest van hun leven bij jullie logeren.
    Positief bekijken dus… ;-)

  3. En als ze dan echt puber zijn, blijven ze zeggen ‘maar ik kan dat zelf’ (helaas gaat dat dan nooit over zaken waarvan je mogelijks zou durven veronderstellen dat ze ze wél zelf kunnen, lees: was opruimen, kamer onderhouden, spontaan een beetje helpen, en zo van die dingen)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s