rarebeestenfobieën en andere aangeleerde angsten

Ik heb dat ooit eens gelezen, dat er naast de oer-driften ook een drietal oer-angsten bestaan maar dat alle andere angsten in feite zijn aangeleerd. Ik was er sindsdien van overtuigd dat het mij zou lukken om mijn dochters zo op te voeden dat ze nooit of te nimmer gillend op een tafel zouden klimmen omdat ze een spinnetje hadden gezien.

Lena observeert een palomena prasina
[Lena observeert de groene stinkwants –palomena prasina]

En ik was al bijzonder trots op mezelf dat het mij gelukt was, aangezien Lena vrolijk poppenkast speelt met levende wormen en kevers. Maar Zita is op dat vlak haar antipode. Als Zita een mier of een dagvlieg ziet, dan verstijft ze van angst en begint ze te krijsen tot wij het beest verwijderd hebben, de seutemie. Dus dat van die aangeleerde angsten… bullshit? Of kent u een andere verklaring?

Advertenties

Een gedachte over “rarebeestenfobieën en andere aangeleerde angsten

  1. Hetzelfde hier hoor: de twee oudsten zijn zeer geïnteresseerd en hebben absoluut geen angst voor kruiper(tje)s. Jan is niet van alles bang, maar hij heeft toch meer reservaties. Anna gilt bij alles wat beweegt en verstijft van angst. En Michel heeft er zich ook, vanaf dat ze heel erg klein waren, mee bezig gehouden om hen de beestjes te laten kennen. Niet volledig succesvol dus.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s