de muziek, het geheugen

Het was avond, ik zat in de auto, ze speelden een liedje op de radio.

Sommige liedjes spelen ze maar één keer om de 20 jaar op de radio — het was Cry for love van Iggy Pop en ze mogen dat nooit meer doen want ik heb mij een half uur aan de kant moeten zetten.

Mémoire involontaire — het effect van een zompig madeleineke[*] is mij vreemd maar sommige liedjes doen gekke dingen met mijn geheugen. Herinneringen, dingen die nooit meer zouden herinnerd worden, omdat ik ze vergeten was, dacht ik dan.

Tot ik dat liedje hoorde en het in mijn hoofd begon te flashbacken gelijk zot. Flarden stukken brokken en één mistige traan.

En nu ik er toch over bezig ben: ik zeg altijd dat The Idiot veruit het beste album van Iggy Pop is maar nu ik Blah Blah Blah nog eens beluisterd heb, begin ik ernstig te twijfelen. En ik heb die platen ook nog eens op vinyl maar ze liggen ergens stof te vergaren op een zolder hier ver vandaan, ik moet maar eens een platenspeler kopen.

En nu ik er toch over bezig ben: heeft u eigenlijk nog vinyl-platen? En welke zijn dat dan? En bent u daar ook zo aan gehecht? Nee? Mag ik ze dan hebben alstublieft.

———————-
[*] (…) Elle envoya chercher un de ces gâteaux courts et dodus appelés Petites Madeleines qui semblent avoir été moulés dans la valve rainurée d’une coquille de Saint-Jacques. Et bientôt, machinalement, accablé par la morne journée et la perspective d’un triste lendemain, je portai à mes lèvres une cuillerée du thé où j’avais laissé s’amollir un morceau de madeleine. Mais à l’instant même où la gorgée mêlée des miettes du gâteau toucha mon palais, je tressaillis, attentif à ce qui se passait d’extraordinaire en moi. Un plaisir délicieux m’avait envahi, isolé, sans la notion de sa cause. Il m’avait aussitôt rendu les vicissitudes de la vie indifférentes, ses désastres inoffensifs, sa brièveté illusoire, de la même façon qu’opère l’amour, en me remplissant d’une essence précieuse: ou plutôt cette essence n’était pas en moi, elle était moi. J’avais cessé de me sentir médiocre, contingent, mortel. (…)

Advertenties

3 gedachtes over “de muziek, het geheugen

  1. mijn wederhelft heeft zijn platen recentelijk weggedaan. Ze stonden immers al vijf jaar stof te vergaren op de zolder en de versterker, boxen, mengpaneel en één platenspeler waren al verkocht. Zijn maten zijn komen kiezen en de rest werd verkocht op de rommelmarkt. Hij heeft nog wel een platenspeler die nog verkocht moet worden, ik geloof een JB Systems, hij vraagt er 25€ voor. Als ’t u zou interesseren dan geef je maar een seintje :)

  2. Heb hier ook nog hopen vinyls liggen. Ben nog actief op zoek ernaar enal, vooral trance/techno/etc. Binnenkort mengpaneel enzo eens terug aansluiten, want met die verbouwingen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s