catch-up post

Alweer een week geleden dat er hier iets te lezen viel, ’t is wreed.

Ondertussen drukdrukdrukten wij ons door de voorbije werkweek met zo’n vaart dat we eigenlijk pas tegen zondagavond waren uitgebold. Net op tijd voor de jaarlijkse rush die juni heet, de zomervakantie heeft een prijs.

Oké, dat Nele 3 dagen en 3 2 nachten weg was op boerderijklassen, dat zal er ook wel iets mee te maken hebben. Want ik moet eerlijk bekennen dat het in ons huishouden niet tot mijn kerntaken behoort om ’s ochtends –op minder dan 45 minuten alstublieft– ervoor te zorgen dat de kinderen wakker zijn en aangekleed, dat ze melk drinken en graantjes eten, dat ze elk een boterhammetje mee hebben, dat hun fruit -op voorhand versneden in een doosje- in hun tas zit, dat ze al ingesmeerd zijn met zonnecrème, dat hun haren gekamd zijn en dat er speldjes en staartjes en rekkertjes in zitten, dat er gepuft en gedruppeld en gesnoten wordt, dat alle tanden gepoetst worden, dat ze ook een jas en schoenen aan hebben, dat ze pipi doen nog vóór ze vastgeklikt in de bakfiets zitten wachten op elkaar aan ’t kloppen zijn, dat ze tijdig op school en bij de onthaalmoeder geraken. Om ik dan uiteindelijk zoals gewoonlijk even vroeg als altijd op mijn werk te verschijnen. Dat ben ik dus niet gewoon. Maar het is gelukt. Ook de avonden verliepen gesmeerd, tegen dan was ik ook al wakker, dat scheelt.

buiten eten

Ik ben zelfs de bodylotion niet vergeten na hun bad, iets dat ik anders altijd vergeet, ’t is raar.

En dan was la mama thuis en dan was het weekend en mocht ik nog een keer van presentatie doen, ik doe dat graag. Jammer dat het in de tasting room zo broeierig heet was dat er meer okselvijvers aanwezig waren dan dat er lochs in Schotland zijn. Maar voor de rest was het alweer een bijzonder geslaagde avond, de mensen waren vrolijk en tevreden, en plakkerig bezweet.

tasting

Zeg mij morgen dat ik mijn brood kan verdienen met voor de rest van mijn leven elke avond een presentatie te geven over whisky –of eigenlijk over om ’t even welk ander onderwerp dat mij interesseert– en ik teken daarvoor. Niet dat ik dat gewend ben, het was nog maar de 3e keer ooit dat ik een powerpoint maakte bijvoorbeeld, ik ken dat programma eigenlijk niet maar ’t is toch gelukt. En bovendien is een powerpoint slechts 10% van een geslaagde presentatie vind ik, de inhoud zit vooral in wat er niet op de powerpoint staat. Veel weten over hetgeen je wil vertellen is een must. Geen spiekbriefje nodig hebben, dat is ook mijn dada. En ook nog: de drang onderdrukken om alles te willen vertellen. Met dat laatste heb ik het moeilijk, ik maak nog te vaak de fout om mensen te overladen met weetjes, waardoor ze soms de basis-info dreigen te verliezen. Maar wij hebben dat zeer goed gedaan, ik was namelijk niet alleen.

En nu gaan we dus de laatste rechte lijn in, voilà.
En tegen dat Fabienne blueberry pie kan zeggen is ’t al zomervakantie en gaan wij naar de Gentse Feesten en al.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s