ondertussen

Ondertussen is de pijn nog aanwezig, lukt fietsen nog niet maar gaat het toch gestaag beter met de knie.

Maandag naar de kliniek gebeld. Of ik een afspraak kon krijgen met de orthopedist die mijn knie al een beetje kent. Dat kon niet, althans niet vóór augustus. Of ik dan met één van de negen andere orthopedisten een afspraak kon krijgen. Dat kon niet, althans niet vóór augustus. Of ik misschien een orthopedist zou te zien krijgen als ik naar spoed zou gaan. “Eh… misschien… als de knie gebroken is of zo.”

Dan maar naar de huisarts geweest. Wellicht geen scheurtjes, denkt hij. Nog een week rusten met cold pack en onstekingsremmers en dan zien we wel weer. Rusten ammehoela! ’t Zijn Gentse Feesten en er lopen hier 2 kindjes rond die net als vorig jaar hebben besloten om van ’s ochtends tot ’s avonds elkaar in de haren te vliegen, tenzij we iets leuks ondernemen of hen gescheiden houden.

Deze morgen een zeer ontgoochelende boottocht gemaakt, ik wil er zelfs geen verslag van schrijven voor de minst volprezen van alle onvolprezen stadsblogs want dat mens deed ook maar gewoon haar uiterste best. En ik kan me trouwens voorstellen dat het meer dan goed had kúnnen zijn want het zat wel fijn in elkaar, eigenlijk. Maar dan hadden er geen 67 maar maximum 37 personen op dat toeristenbootje mogen gezeten hebben en dan zou de heks in het midden van de boot kunnen zitten in plaats van helemaal vooraan. En dan hadden de kinderen echt kunnen meedoen met de zoektocht naar haar toverboek en zich niet hoeven te beperken tot het meezingen van liedjes die ze niet kunnen horen. Enfin.

Deze namiddag met Lena naar de kinderdingen in het Zuidpark geweest, al was het maar opdat Zita even rustig in de tuin kon spelen zonder schoppen of kletsen te krijgen van haar grote zus.

Tijdens de verplichte cold pack therapie ook mijn laatste vakantieboek uitgelezen: De Engelenmaker (Stefan Brijs). Als ik met prijzen overladen boeken lees, dan ben ik achteraf vaak ontgoocheld omdat ik er te veel van verwachtte. Niet zo met De Engelenmaker van Stefan Brijs. Het boek heeft mij gedurende 10 dagen niet willen loslaten. ’s Avonds dikwijls kwaad op mezelf geweest omdat ik te moe was om nog verder te lezen, zo schoon is dat boek. Lees het.

Advertenties

2 gedachtes over “ondertussen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s