schuifkes

Het in schuifkes steken van mensen, ik probeer dat te vermijden. Al was het maar omdat ik zelf niet graag in een schuifke lig.

Evenwel. Af en toe zijn er van die gebeurlijkheden waar je met de grootste stelligheid kan beweren: “Hier hoor ik niet, dit is niet voor mij.” Het is in die situaties dat mijn schuifkes niet snel genoeg kunnen opengetrokken worden om er vlug al die mensen in te steken en dan zelf bovenop de kast te gaan zitten. Ik doe dat voor mijn gemoedsrust, denk ik. Maar door dat te doen steek ik mezelf ook in een schuifke.

‘Middle class’, ik weet eigenlijk niet wat dat betekent maar ik weet wel dat weinig gezinnen zó exemplarisch zijn als het onze, wij zitten midden in de middenklasse. En ik weet ook dat sommigen dit beu gehoord zijn maar ik ben me daar veel meer van bewust dan mijn white collar collega’s die niet zoals ik in blue collar geboren zijn.

Daar moest ik dus aan denken toen we gisteren misdadig lekker aan ’t eten waren voor een ditto prijsje in een magnifiek restaurant.

Ik had voor de zekerheid pas om 19u een tafel gereserveerd omdat ik wist dat rijke mensen laat eten, al betekent dat voor ons meestal het uur dat we de kinderen in bed gooien om dan dood neer te vallen in onze zetel. Maar er waren geen kinderen bij, dus dat telt niet. En ik had een schoon wit hemd aan, bovenop mijn nieuwe jeansbroek. Maar toen wij om 19.30 nog moederziel alleen zaten in het midden van dat chique restaurant, viel mijn frank dat rijke mensen héél laat eten. De gefacelifte delvaux-sjakosjen beginnen vóór 20u niet aan hun champagne, wisten wij veel. Maar het was een rijke ervaring. En lekker!

En dan, deze morgen, voor de eerste keer in mijn leven naar een opera geweest. Gecomponeerd door onze eigenste nonkel Joris. Het resultaat was verbluffend, ik ben nog steeds onder de indruk. De harmonie tussen magistrale zang en muziek, tussen tekening en verhaal, wonderlijk! En omdat de meneer van de prachtige decortekeningen zijn trein had gemist, mocht hij met ons meerijden naar het verre Lissewege en terug. En zo konden wij kennismaken met een geweldig sympathieke kerel.

Nee, een rijk weekend.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s