brusselcentrisme

Het is natuurlijk wel onze hoofdstad, ik begrijp dat.
Het ligt ook nogal in het midden van het land, oké, gnnnnr.

Ik denk dat ik gemiddeld om het anderhalf jaar een mailtje krijg doorgestuurd met de mededeling dat de bijlage iets bevat dat echt op mijn lijf geschreven is. En vaak is dat zo. Maar eenmaal het verschil geproefd tussen enerzijds dagelijkse pendelstress, fileleed, vervlogen quality dingen en anderzijds pas om 8.15 moeten vertrekken naar eigen stad en zelfs nog tijd hebben om rustig de kinderen af te zetten op school en dan ’s avonds thuiskomen op een uur dat er nog mensen rondlopen die goeiemiddag zeggen…

Wel, ik dénk er niet (meer) aan, sorry Brussel en sorry mijzelf.
(en daarbij, ik woon aan de kant van het verkeerde treinstation, dat ook)

Maar dan zit je even later aan de keukentafel en dan ligt de hamvraag op je boterham: kan je de afstand Gent-Brussel omrekenen in euro? Een half uur vroeger opstaan bijvoorbeeld, hoeveel moet dat precies kosten? Een detacheringsvergoeding van 200 euro per maand?

En hoe zet je dat geld nadien terug om in geluk?
Een grotere koelkast? Een duurdere auto?

Advertenties

7 gedachtes over “brusselcentrisme

  1. Gent Brussel betekent voor mij elke dag 2u30 en meestal 3u onderweg bovenop de 8u werken. Of 11u van huis. Begint er vooral niet aan zou ik zeggen. Tenzij je dringend 100 boeken hebt om te lezen op de trein en daar nu geen tijd voor hebt ;-)

  2. hmm, ik pendel eigenlijk echt wel graag. Als ik van werk zou veranderen, zou het om de werkinhoud zijn, niet om het pendelen. Tijd om de krant helemaal te lezen (heenrit, wel zonder sport en het meeste van de economie) en een boek op de terugrit. Geloof me, er zijn veel ergere dingen.

  3. Goh, ik denk dat niemand echt een job kiest op basis van slechts één parameter. Als ik louter voor jobinhoud zou kiezen, dan stond ik nu pinten te tappen in een jazz-café. Dat doe ik echter niet, om 101 redenen. Langere dagen, slechter betaald, minder gunstige arbeidsvoorwaarden (cao-regeling), minder werkzekerheid en dus geen kans op financiële zekerheid, rare werkuren, ongezonde leefruimte (sigarettenrook) en ga zo maar door.
    Aan de andere kant geldt dan wel weer dat het voor mij persoonlijk ook niet mogelijk zou zijn om een job uit te oefenen die me inhoudelijk totaal niet interesseert, toch niet voor langer dan één dag.

  4. Ik geef toe: als ik echt zou kunnen kiezen zou ik in Gent werken. Maar de trein, dat pendelen is echt niet zo erg. Het is echte ME-time als in niemand die u kan lastig vallen. Dutje doen, beetje lezen, zalig toch zo tussendoor. Toen ik nog in Gent werkte had ik het gevoel dat ik continu bezig was, nu heb ik twee rustpunten op een dag. Maar enfin, ik ben toch blij dat ik maar twee à drie keer per week naar Brussel moet!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s