die fietsterrorist, dat ben ik

Als er op het internet een artikel verschijnt waarin het fenomeen fietser wordt vermeld, dan krijgt de commentaarzone binnen de kortste keren het gezelschap van bicycle-bashers. Ik heb geen goesting om deze tekst van een honderdtal links te voorzien maar met eentje begrijpt u misschien al wat ik bedoel.

Naar analogie met het Vlaming-of-Waal-bashen zou je de diagnose kunnen beginnen met de stelling dat zij die er zich schuldig aan maken intellectueel of emotioneel niet in staat zijn om zich in te leven in de andere partij. Maar het is wellicht complexer dan dat, zeker in die verkeerdiscussies. Want al die boze voetgangers en automobilisten, die rijden toch ook al eens op een fiets door de stad, nee?

Precies zoals ik mij ongelooflijk kan ergeren aan andere fietsers — ik als voetganger, als automobilist, als collega-fietser — zo kan ik me ook ongelooflijk boosmaken op bepaalde automobilisten en voetgangers. Kwaad zijn op de fietsers die ’s nachts zonder fietslicht voor mijn auto opduiken, maar ook op de door-bevallige-etalagepoppen-gehypnotiseerde windowshoppers die plotsklaps van hun richting afwijken, waardoor ik mijn remkabels afnijp. En, last but not least, op die gasten die er waarschijnlijk zelf niet aan kunnen doen dat hun blinkende Beierse berline niet van richtingaanwijzers is voorzien en ook niet kan vertragen voor een zebrapad.

Misschien moet ik mij eens verontschuldigen voor dat negatieve imago van fietsers in de stad, want it is aaj, de fietsterrorist. Ik ben die maniak die op een rotonde in het midden van de straat tussen de auto’s rijdt — nadat ik bij Sint-Jacobs op het dak van een auto belandde, die mens dacht per abuis dat ik net als hij zou afslaan, dat kan iedereen overkomen, maar sindsdien neem ik dus mijn voorzorgen — en ik ben ook die fietser die de file links voorbijsteekt — nadat ik herhaaldelijk op het voetpad moest springen en één keer zelfs met mijn been gekneld zat tussen auto en fiets en borduursteen, en neen ik ga echt niet beginnen fietsen op het tempo van de file, dan kan ik evengoed met de auto komen om dan ook eens gezellig naar het radionieuws te luisteren onderweg — en ik doe nog heel wat meer dingen waar u als niet-fietser chagrijnig van kan worden. Ik ben uw mobiele verkeersremmer en ik word daar zelfs niet voor gesubsidieerd.

Ik wil gerust nog wat doordrijven, ik ben nu toch bezig. Ik vind dat mijn dierbare brave fiets-compagnons voor een deel verantwoordelijk zijn voor de dagelijkse problemen die fietsers in de stad ondervinden, louter door het feit dat ze deze problemen aanvaarden. Automobilisten zouden bijvoorbeeld nooit aanvaarden dat ze hun auto parkeren en dat ze een paar uur later in een natgeregende zetel moeten gaan zitten, de meeste fietsers vinden dat normaal. Of dat hun fiets bijna in regel beschadigd wordt alleen al door hem in veel te krappe fietsrekken te moeten duwen, een automobilist zou dat niet aanvaarden. 10 fietsen voor één auto, dat is blijkbaar nog niet genoeg en dus moeten die fietsen in nog nauwere fietsrekken om toch maar parkeerplaats uit te sparen. En (bijna) iedereen vindt dat normaal.

Advertenties

9 gedachtes over “die fietsterrorist, dat ben ik

  1. schitterend, ivan. ik wou dat ik m’n frustratie ook zo goed van me kon afschrijven, zie bv.: “Ik ben uw mobiele verkeersremmer en ik word daar zelfs niet voor gesubsidieerd.”.

  2. Je hebt zo gelijk! Ik ben ook een stuk voorzichtiger geworden nadat ik van het fietspad ben gereden door een auto die niet uit zijn voorruit zag, maar ik blijf op mijn strepen staan. Ik zou alleen soms een dikke toeter willen, zo eentje uit trucks om eens goed kwaad te kunnen doen

  3. Fietsers worden mijn inziens maar bewuster van wat ze doen als ze zelf eens met de auto rondrijden en omgekeerd.
    Maar in het verkeer zit iedereen zo in zijn eigen bubbel zonder contact met de andere dat ze er instant egoïst van worden.

    En waarom leggen ze in het midden van die wandel-winkelstraten geen fietspad.
    In het midden van de veldstraat rijdt toch ook de tram?

  4. Uit de vorige reactie: “En waarom leggen ze in het midden van die wandel-winkelstraten geen fietspad. In het midden van de veldstraat rijdt toch ook de tram?”
    He-le-maal (ook) mijn gedacht!

    1. En u bedoelt? Een eindje verderop dan? Tegen de gevels waar steevast een stickertje op het raam hangt dat zegt dat je er niet met de fiets mag parkeren?

      Onderweg even stoppen aan de krantenwinkel om een krant te kopen maar in theorie uw fiets niet voor de gevel mogen parkeren, dat is bij 9 op de 10 winkels het geval. Gelukkig trekken de meeste fietsers er zich niks van aan want er is nu al plaatsgebrek op de georganiseerde fietsenstallingen. Ik nodig u bijvoorbeeld uit om op vrijdagmiddag uw fiets te parkeren in de fietsrekken van Stad Gent, ik koop u een nieuwe fiets als het lukt ;-)

      Als ik met de auto naar de markt ga, dan parkeer ik hem veilig en droog onder de vrijdagmarkt. Vergis u niet, zelfs in een autoluw centrum als dat van Gent is de auto nog steeds koning.

  5. Geen probleem met assertieve fietsers in de stad. Maar ik woon(de) in de Vlaamse Ardennen, en al die wielertoeristen die denken dat ze de Tour de France aan het rijden zijn, dat is écht wel kaka. Op die smalle baantjes kunnen ze misschien eens het concept ‘achter elkaar rijden’ uitproberen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s