niet dat we dit niet op voorhand wisten – maar toch

Sinds vorige week werken we beiden weer voltijds, de allerlaatste snipper ouderschapsverlof is op 1 december de deur uitgewaaid. En blijkbaar hadden we allebei stiekem gehoopt dat het ons deze winter gespaard ging blijven, wij naïevelingen.

Ik heb zelfs even gedacht dat het de hondjes van de buren waren die onze nachtrust teisterden met onophoudelijk geblaf. Maar onze buren hebben geen hondjes.

“Dat groeit er uit hoor. Geduld.”

Ik geloof dat niet meer. Lena is bijna 5 jaar en er is geen verbetering zichtbaar, ze hoest zich de longen uit het lijf, ook al waren we al een tijdje opnieuw aan de pufs en aan de dingen. En Zita heeft er ook van, met hoge koorts en slappitude en alles.

En dus dat. In combinatie met 2 keer voltijds werken, dat lukt niet zo goed. En dan is Nele nog het soort juf dat elke avond en elk weekend bezig is met voorbereidingen en verbeterwerk, dus die fulltime lijkt mij meer een anderhalvetime. Mocht ze daar nu ook eens navenant voor verloond worden, dan kon ik lekker thuisblijven en voor de zieke kindjes zorgen, ik zou de gelukkigste mens ter wereld zijn.

Advertenties

2 gedachtes over “niet dat we dit niet op voorhand wisten – maar toch

  1. Maar het groeit er écht wel uit hoor. Alleen niet zo snel als tweewerkende ouders dat verdienen. :/

    Bij ons volstaat tegenwoordig het op stock houden van een fles Rhinatiol Antirhinitis voor als Saar door haar neus begint te praten. Ze is wel al 8, maar we leven al even lang in deze ongezonde hoek van Gent.

    Moed houden, en courage!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s