het accident

We zouden er nog iets schoons van gemaakt hebben, van dat weekend dat door omstandigheden tot één dag gereduceerd was. En dat het niet zou gemankeerd hebben want we hadden tickets voor de première van de nieuwste productie van kindertheater 4hoog: KEIK!

Toen we na een prachtige toneelvoorstelling naar huis fietsten, de Dampoort al voorbij, werd Zita-op-de-aanhangfiets-achter-Nele van het fietspad gemaaid door een auto die uit de Dendermondsesteenweg kwam. De fietshelm heeft misschien haar leven gered, ik heb ze zien neerkomen met haar hoofdje op het asfalt, een ferme smak.

Wij vermoeden dat Zita er met de schrik en wat hoofdpijn en wat schrammen van af is gekomen — want het aanpikfietsje is volledig rond zijn as weggeslingerd en heeft zo de grootste schok opgevangen — al raadt de dokter ons aan om nog een paar dagen af te wachten. Maar het is nog geen middernacht en ik ben al twee keer naar boven moeten crossen omdat ze in haar slaap begon te wenen, dus die schrik zou wel eens wat langer kunnen duren en ook een weekje nachtmerries kunnen betekenen.

Maar het accident. En hoe dat eigenlijk nooit mag kunnen gebeuren. Ik weet niet hoe je als automobilist daarover denkt… maar gesteld dat je door het zonlicht verblind wordt op het moment dat je het gevaarlijkste kruispunt van Gent moet oversteken… eh, ik zou stoppen, denk ik. Het is eigenlijk niet te begrijpen dat een fiets met volwassene+kind mét fluo-oranje vlagje, niet opgemerkt wordt als die loodrecht voor uw voorruit passeert. Of wacht. Zou het. Zou het dat de kermis-attracties op het Antwerpenplein de aandacht volledig opeisten terwijl de auto in een vlot tempo bleef doorrijden over het zebrapad en dan over het fietspad? Ik fietste (met Lena achterop) vóór Nele+Zita en om één of andere reden had ik een voorgevoel en keek ik achterom en zag ik alles gebeuren. Ik was al aan het krijsen vóór de inslag maar het heeft niet geholpen.

Getuigen en lieve mensen bij de vleet, dat was geen probleem. En ook de auto-meneer was er het hart van in, hij heeft alle schuld op zich genomen, ook nadien bij de politie. En hij is verzekerd en helemaal in orde met zijn papieren. (ik moet eerlijk bekennen dat ik dat laatste niet had verwacht, aangezien hij in een soortement Nederduits had gevraagd of we Russisch konden spreken nadat ik mijn voornaam had vermeld).

En ik wilde ook nog iets heel positiefs zeggen over de politie, dat ze vriendelijk en geduldig en luisterbereid waren (zowel na het ongeval als ’s avonds bij ons thuis). Maar toen alles afgerond was, zei één agent nog domweg het volgende:

“Ik wil zeker geen steen werpen hoor, maar, eh, eigenlijk is het daar toch veel te gevaarlijk om met kinderen te fietsen.”

Kzaboem, padaf.

Wat een fucking defaitistische gedachte is mich dat jong.

Advertenties

26 gedachtes over “het accident

  1. Mijn maag keerde jong. Die klap, dat geluid van helm tegen grond hoor ik 2 jaar later nog altijd, maar ik had het ‘geluk’ dat het niet in aanraking met een auto was.
    Zorg goed voor de dochter en vergeet Nele en jezelf niet: de bibbers kunnen nog komen!

  2. Oh help zeg. Vreselijk schrikken moet dat zijn. Gelukkig is ze er al bij al goed vanaf gekomen.
    En die opmerking van die agent, da’s er eentje in de categorie dat vrouwen geen minirok of zo mogen dragen als ze niet verkracht willen worden. De schuld in de schoenen van het slachtoffer schuiven, tsss.

  3. Oh Ivan jong, zo griezelig! Ik heb er kippenvel van! Wij fietsen daar ook geregeld, en ja hoor, met de volledige kroost. Brrrr…ik mag het gewoon niet gedroomd hebben! Veel sterkte en veel lieve knuffels voor dat kleine meisje daar! Dit had niet mogen gebeuren, hopelijk houdt dit ongeval jullie niet van jullie fiets!

  4. Wat een domme reactie – hoe moet je dan als fietser de stad wel in/uit als je van sint-amandsberg komt? 3km rondrijden? (langs niet altijd voor fietser minder gevaarlijke punten?). Zo erg dat de politie diegenen die volledig in hun recht zijn een schuldgevoel probeert aan te praten.

    Hoop dat alles goed komt met jullie en dat jullie blijven fietsen en dat ook de dochters het binnenkort opnieuw zonder schrik kunnen en willen. Ik rij met mijn kind (voorlopig in bakfiets) ook wel eens rond de dampoort en op veel andere gevaarlijke punten en hoop ergens dat tegen dat hij zelf kan fietsen ik er voldoende vertrouwen in heb om hem dat ook te kunnen laten doen.

  5. ik mag het niet gedroomd hebben, blij dat die fietshelm van goeie makelij bleek dan! en ja sommige flikken hebben precies een beetje opleiding te weinig gekregen

  6. mijn haar kwam recht bij het lezen, mammanman, je mag het niet gedroomd hebben! Hopelijk zijn de nachtmerries snel voorbij, verzorg jullie allemaal heel goed en veel moed bij de volgende fietstochten. En de eerstvolgende keer dat wij op pad gaan met de fiets mag de fietshelm zeker niet ontbreken.

  7. De reactie van die agent is er wel over zeg, als iedereen zo reageert en àlles met de auto doet staat gent binnenkort 24/7 stil. Al een geluk dat er geen ernstige (lichamelijke) letsels bij te pas kwamen, hopelijk is het vlug gewoon een nare herinnering!

  8. Verdorie, da’s schrikken. brrrrr. Nog een extra motivatie om toch maar altijd aan die fietshelm te denken (ik durf bij korte stukjes al eens laks te zijn…)
    en die agent: heel erg dom natuurlijk….

  9. Dat is exáct de plaats waar het lief enkele jaren geleden op de fiets is omvergereden.
    Het was toen donker, weinig verkeer en er stond geen kermis.
    Veel beterschap voor Zita en hopelijk heeft ze geen blijvende schrik opgedaan.

  10. ik leef met jullie mee , oef …. al met al toch nog geluk hé , véél moed en vertrouwen en durf om terug met de fiets te rijden .Zita , Nele , ivan en Lena ik duim voor jullie .

  11. Enorm geschrokken van wat jullie overkomen is. En kwaad kwaad kwaad omdat er maar geen einde komt aan dergelijke ‘incidenten’. Omdat fietsers nog steeds gemarginaliseerd worden. Ik droom van een Trapkrachtactie (elke eerste woensdag van de maand om 18.33u aan de Zuid) waar we eerst met z’n meerdere honderden fietsen en dan met z’n allen ineens overschakelen op autogebruik en zo automatisch de stad vastrijden. Zo zouden we kunnen aantonen dat juist de fietsers, de voetgangers, de gebruikers van het openbaar vervoer en de autodelers de stad wat mobiel houden. Ik wil mijn Cambio-auto nu al reserveren!
    Zorg nu maar eerst goed voor elkaar, lieve familie.

  12. Ek jong. Gelukkig loopt het met een sisser af. Eén van de redenen waarom we de jongens in een ‘kampeerscouts’ in Gentbrugge hebben gestoken is om dat kruispunt te vermijden. Enfin, heel dienen Dendermondsesteenweg is een verschrikking voor fietsers vind ik.

    En die opmerking van de agent: awoe!

  13. Jezes, ik word beetje misselijk gewoon van dit te lezen. Wat moet dat schrikken geweest zijn. Een beeld dat je niet gauw (nooit?) meer uit je hoofd krijgt alleszins. Hopelijk kunnen jullie dit allemaal snel en goed verwerken!

    Ben alleszins blij dat de lichamelijke schade al bij al nog goed meevalt!

  14. Die tikker die gaat dan wel serieus omhoog als je dat ziet maar machteloos bent. Gelukkig valt het al bij al nog redelijk mee en droeg ze een helm.
    Herinner me een paar jaar geleden een bijna-ongeval met de zoon. Ik reed achteraan en de zoon verloor bijna zijn evenwicht op een straatrand net toen er een auto aankwam. Ik weet ondertussen wat een oerkreet is.
    Hopelijk lukt het wat dit te verwerken want de schrik die zal er nog een poos blijven inzitten.

  15. Blij dat het goed afgelopen is, amai. Ik heb nu al zenuwen dat ik binnenkort met een baby zal rondrijden door de stad. Maar ondanks wat de domme agent zegt, kan je daar niet voor overstappen op de auto. Veel beterschap met de nachtmerries

  16. Hoe is het intussen met jullie? Is de vorige nacht iets rustiger kunnen verlopen dan die van zondag op maandag? Heb jij vandaag iets beter kunnen functioneren op en buiten het werk? En heeft Nele niet al te veel trauma’s? Ik hoop dat er bij Zita niets lichamelijks meer komt opduiken, en duim daar alvast voor. Veel sterkte nog en wellicht tot donderdag of zeker tot vrijdag. Groetjes aan je hele gezin en geef elkaar een broodnodige knuffel! (En inderdaad: dikke awoert voor die toffe flik…)

  17. Vreselijk, straks ook een dagelijkse route voor me met baby op de fiets. Hele uitdaging is niet alleen zoveel mogelijk mensen op de fiets krijgen maar ze er ook op houden. En dat staat of valt met verkeersveiligheid.

  18. Ochnee zeg, het haar op m’n armen kwam recht te staan toen ik de tweede alinea las. Hopelijk heeft ze er snel geen last meer van en durven jullie terug met een iets geruster gemoed de fiets op.

    En zodra ik thuis ben koop ik een nieuwe helm om Ella’s gestolen fietshelm (sic) te vervangen!

  19. “maar gesteld dat je door het zonlicht verblind wordt op het moment dat je het gevaarlijkste kruispunt van Gent moet oversteken”

    Die auto reed blijkbaar pal naar het noorden, dus dat is al geen uitvlucht.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s