Lena Lijstje

[sorry als u hier verdwaald komt aangewaaid, op zoek naar Lena Lijstje]

Lena is een stresskonijn, vóór en na school, wellicht ook op school. Ze wordt panisch bij de idee dat ze per abuis iets zal doen dat de juf niet leuk vindt, dat ze iets zal vergeten dat de juf heeft gevraagd, dat ze regenlaarzen draagt (terwijl het regent dat het giet) maar dat ze toch niet helemaal zeker is of de juf dat oké vindt, regenlaarzen dragen terwijl het regent dat het giet.

We zijn er niet helemaal uit of Lena nu een geboren stresskonijn is wegens dochter van haar ouders. Of dat er ook een ongezond grote druk wordt uitgeoefend op kleuters van 5 jaar die volgend jaar naar de grote school zullen gaan.

Deze middag haal ik de kinderen van school. In de bakfiets begint Lena te wenen, niet omdat het regent dat het giet maar omdat het kruisje op haar hand iets “heel bellllaaaangrijk!” is en dat het kruisje misschien weggaat en dat ze morgen niet mag vergeten wat het kruisje betekent en dat ze “alles zal vergeten en dat mag niet van de juuuuuuf boehoehoe!”.

Dat ze morgen “een bokaaltje!” nodig heeft “met een lichtje!” maar dat het “zeker geen kaarsje!” mag zijn maar een fietsledje of zo, en dat ze zeker haar naam op het bokaaltje moet schrijven want anders zal ze dat bokaaltje verliezen nog vóór de lichtjestocht “en dat mag niet van de juuuuuuuf boehoehoe!”, “en een paraplu! een paraplu! papa, dat zijn 4 dingen, dat zal ik vergeeeeeeeten boehoehoe!”

Hoog tijd voor Operatie Lena Lijstje.

lena lijstje

lena lijstje

Dat ze maar snel haar eigen smartphone heeft, dat we van dat gedoe verlost zijn.

Advertenties

8 gedachtes over “Lena Lijstje

  1. lijstjes kunnen heel rustgevend werken, zowel voor kinderen als voor ouders. Ik ben een sterke ‘believer’ op dat vlak en kan ongelooflijk veel genoegen halen uit het schrappen op takenlijstjes. En wat kan Lena al goed schrijven trouwens.

  2. Dat kan toch niet gezond zijn, zoveel stress al voor zo een kind.
    Ik dacht dat juffen gewoon papiertjes meegaven en dat de ouders het maar moesten oplossen ipv kruisjes op kinderen hun handen te zetten.

    En in geval van stress: een lijstje maken. In geval van hevige stress: twee lijstjes maken.
    Werkt altijd.

  3. Mo zeg! Zo schattig! Die foto! Hoe dat kind kan schrijven!
    Minder schattig: de stress, en de stress die de juuuuuuuuf blijkbaar op die kinderen legt. Goed idee, van die lijstjes.
    Mijn dochter was daar trouwens zot van, van Lena Lijstje.

  4. Ik moest ook hardop lachen met de laatste zin.
    Maar inderdaad, zo’n stress is niet leuk en ook niet nodig. Maar het zal wel ten dele aangeboren zijn, vermoed ik? Het eerste leerjaar vind ik ook wel vroeg om dingen te onthouden hoor. Op de school van mijn kinderen moeten ze pas zelf voor hun dingen zorgen vanaf het derde leerjaar.

  5. Wauw, die kan echt al (fonetisch) schrijven!? Dat is toch wel heel vroeg he? Of is mijn Nora heel traag? ;)
    Naschrijven doet ze wel en ook heel graag. En sommige letters kan ze ook al afzonderlijk schrijven, maar zeker nog niet in woordvorm.

    Knap!

    En amai, toch wel veel stress, met die kruisjes enzo. Maar thank god for lijstjes. Ik ben ook een stresskonijn en inderdaad, lijstjes helpen enorm :)

  6. ik herken wel dat gestress bij kids van de 3de kleuters
    zo sloeg isla compleet door dat een hartje zonder puntje geen liefdeshartje was, terwijl ik dacht “hu?” en ja, een vriendinnetje had haar dat gezegd

    knap bedacht dat lijsje
    en heel knap geschreven

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s