kirikou

Gisteren ging ik met de kinderen naar de cinema, naar Kirikou.

Voor Zita trouwens de eerste keer dat ze van begin tot eind mee was met een langspeelfilm. Nochtans hebben we de eerste film, die met die heks, nog niet gezien.


 In Amerika heeft Kirikou blijkbaar slechts een paar obscure bioscoopjes gehaald. Universal wilde weliswaar de (eerste) film verspreiden maar dan enkel op voorwaarde dat filmmaker Michel Ocelot bij alle blote borsten een flink stuk textiel zou tekenen, alsook bij het miniatuurpiemeltje van Kirikou. (dat is dus niet doorgegaan)

Kijk, daar kan ik nogal ambetant van worden: Amerikaantjes en Ethiek. Een Hummer voor uw zestiende verjaardag, een schietgeweer in uw schuif, maar niet naar blote borsten kijken als ze bloot zijn. Geen wonder dat heel dat continent leeft op compensatiedrang.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s