het ziekenhuis (3)

In Gent zijn we bijna perfect tweetalig.

in het ziekenhuis

Helaas zal dat niet lang meer duren, nu er geen enkele zestienjarige in deze stad nog “schaamlijk maat” kan zeggen zonder het te doen klinken als “SHaamlijk maat”. (een optimist zou van symbiose durven spreken, een pessimist vermoedelijk van parasitoïdisme)

Ik ben daar zó heel erg tegen, tegen al die Turkse opschriften in Gentse ziekenhuizen. Vooral de Turkse oudkomers zijn daar absoluut niet mee geholpen.

ziek ziek ziek

En wij die dachten dat de rommelmarkt een jaarlijkse traditie zou worden — wie goesting heeft om morgen van 11 tot 17u op DOK-markt te staan: stuur mij zo snel mogelijk een mailtje (zie about-pagina) en u krijgt onze felbegeerde 2-keer-3-bij-2.

Neen, er was een andere traditie die we even vergeten waren: in augustus doen wij van kliniek. Geen longontstekingen voor Zita deze keer, wel een salmonella-infectie voor Lena.

gisteren, om 14u, op spoed
spoed

vandaag, om 14u, op de kamer
ziekenhuisblues

Het begon een paar dagen geleden met buikpijn en steeds frequenter gejeremieer. Dan een volledig slapeloze nacht van woensdag op donderdag, u mag mij bedanken omdat ik daarover niet in details treed. Dan 2 keer naar de dokter. Dan alweer een slapeloze nacht waarbij ook het water werd overgegeven. En dan gisteren naar spoed.

Een halve dag op de spoedopname, echografie, bloedonderzoek — crp 16 mg/dl of 160 mg/l, dat is gelijk veuls te veul — en dan pediatrie. Ze ligt nu anderhalve dag aan het infuus en de pijnstillers doen iets te weinig hun best. Antibiotica is niet aangewezen omdat ze dan nog langer kiemdrager zou zijn, dus zal ze zelf de infectie zelf moeten overwinnen.

Maandag begon ze normaal (samen met een vriendin) aan een fantastisch danskamp. Ze keek er al weken enorm naar uit.

Ik ging dan maar eens zuchten nu.

wij staan op de markt

Zondag vindt u ons op DOK.
Het zal dan de hele dag zonnig en droog zijn. En windstil.

Lena en Zita gaan ouwe brol verkopen en met de opbrengst nieuwe brol kopen. Nele verkoopt er versgenaaiselde rokskes van het nieuwste hipsterlabel ‘boom’.

versgenaaiselde rokskes

(en ik zal vermoedelijk de hele dag Vedett drinken)

Ik weet nu al dat dit een traditie wordt.

de schouder

Ik ben nog eens gaan mountainbiken en was zo blij dat ik, na een weekje fietsen met Zita, nog eens sneller kon fietsen dan 3 km/u. Tot ik tegen hoge snelheid overkop ging. Een gracht die iemand verstopt had. En tot ik mijn linkerschouder niet meer kon gebruiken.

Ze hebben gelukkig niks gevonden. Tijd zal alle wonden helen. En pijnstillers.

Na 2 dagen oefenen, kan ik nu een t-shirt aan- en uitdoen met één hand. Alleen mijn broek wil nog niet lukken.

accidentjesdag

Geen foto’s wegens ongeveer de hele dag in of naast een subtropisch zwembad. Vooral buiten gezwommen want het overdekt gedeelte werd 2 à 3 uren volledig ontruimd voor ambulante desinfectie wegens een signalement du kaka. (denk aan Jaws en vervang de haaienvin door een bruin bolletje)

Op de terugweg — fietspad door de duinen — was Zita even vergeten hoe ze moest remmen en is ze in volle afdaling op Lena gefietst. Wreed accident maar geen kwetsuren die niet door mamazalf konden opgelost worden. Even verderop hebben we Zita haar fiets moeten achterlaten want haar pedalen blokkeerden voortdurend. Dat bekijken we morgen.

’s Avonds hebben de kinderen dan nog eens gezwommen in het zwembad bij onze gîte.

In de ochtend was het nog koud en bewolkt maar deze namiddag is de zon erdoor gekomen, ik denk dat we vertrokken zijn. Morgen op ons terras ontbijt met de pannenkoeken die we gekocht hadden en vergaten op te eten.

Saint-Valery-sur-Somme

Speciaal voor Michel een bijzonder goed gevulde dag vandaag.

Zalig nietsdoen, ik kan daar ongelooflijk van genieten maar ik reserveer dat voor het schooljaar, ’s avonds na een werkdag bijvoorbeeld. In de vakantie heb ik veel energie en wil ik dingen doen, liefst zoveel mogelijk en alles tegelijk. Mijn lijf doet ambetant als ik een halve dag niet gewandeld of gefietst heb. En op het strand zitten… mijn persoonlijke besttijd is 7 minuten. Lezen doe ik anders wel, als de kinderen in bed liggen. Momenteel halfweg in Nachttrein naar Lissabon van Pascal Mercier.

Maar vandaag. Vroeg opgestaan om zeker vóór 9u op de fiets te zitten — Lena en Zita achterop — richting Le Crotoy. 25 kilometers fietspad en slingerwegjes en als bij wonder niet verloren gereden. Goed doorgefietst want een uur te vroeg voor de stoomtrein richting Saint Valery sur Somme. De baai van de Somme en het Middeleeuwse stadsdeel gedaan en ook eens op restaurant geweest.

Dan terug getreind en gefietst (iets trager) en ’s avonds in het vakantiehuis ontdekt dat Zita haar jas niet mee was. Dus ben ik daarnet nog even met de auto naar Saint Valery sur Somme gereden, de Italiaanse meneer van het restaurant had mij al verwacht, zei hij.

Saint Valery sur Somme

Saint Valery sur Somme

Saint Valery sur Somme

Saint Valery sur Somme

Saint Valery sur Somme

Saint Valery sur Somme

la journée sportive

Opgestaan / Gefietst naar Quend Plage, via een magnifiek verkeersvrij fietspad / Gestapt naar Fort Mahon Plage, volledig door bossen en duinen (Sentier du Royon) / Gestapt langs de branding, terug naar onze fietsen in Quend Plage / Teruggefietst naar onze gîte / Getafeltennist en gezwommen / Halli Galli gespeeld / Naar Élodie Ouédraogo gekeken op France 3.

En ook meermaals geglommen van trots, wanneer andere fietsers ons kruisen en de wenkbrauwen hoog optrekken als ze Zita zien fietsen op haar eigen fiets.

Zegt Zita:

“Van fietsen word ik nóóóóit moe! Ik zal eens naar België fietsen!”

Een dochter van haar vader ;-)

Sentier du Royon

Fort Mahon Plage