final

Lena is dan toch nog op dans geraakt, danskamp light.

(en ze heeft er ook Spaans geleerd, dat is goed, nu kunnen we Spaans spreken als de mama het niet mag horen) (dan wel nog snel even die Gentse ‘rrrr’ afleren)

Final, nu naar school. En dat het dan maar rap vakantie is.

Voor de liefhebbers:

Veo veo, que ves, una cosita, y que cosita es
Empieza con la A, que sera, que sera, que sera
‘Alefante’ no no no eso no no no eso no no no es asi
Con la A se escribe amor, con la A se escribe adiós
La alegria del amigo y un monton de cosas más

Veo veo, que ves, una cosita, y que cosita es
Empieza con la E, que sere, que sere, que sere
‘Eyuntamiento’ no no no eso no no no eso no no no es asi
Con la E de la emocion estudiamos la expresion
Y entonando esta euncion encontramos la verdad

Veo veo, que ves, una cosita, y que cosita es
Empieza con la I, que seri, que seri, que seri
‘Invidia’ no no no eso no no no eso no no no es asi
Con la I nuestra ilusion va intentando imarginar
Cuan insolita inquietud una infancia sin maldad

Veo veo, que ves, una cosita, y que cosita es
Empieza con la O, que sero, que sero, que sero
‘Oscuela’ no no no eso no no no eso no no no es asi
Olvidaba de observar que es odiable odiar y odiar
Que el horror aunque es con h es horror hasta el final

Veo veo, que ves, una cosita, y que cosita es
Empieza con la U, que seru, que seru, que seru
‘Umbligo’ no no no eso no no no eso no no no es asi
Con la unión que hizo la u un planeta unificó
Y universos ella unió con la u de la unidad

Veo veo, que ves, una cosita, y que cosita es
Empieza con la EFE, que seraf, que seraf, que seraf
‘Final’ si si si eso si si si eso si si si es asi
Si si si eso si si si eso si si si llegó el final
Cha cha cha!

Advertenties

het ziekenhuis (3)

In Gent zijn we bijna perfect tweetalig.

in het ziekenhuis

Helaas zal dat niet lang meer duren, nu er geen enkele zestienjarige in deze stad nog “schaamlijk maat” kan zeggen zonder het te doen klinken als “SHaamlijk maat”. (een optimist zou van symbiose durven spreken, een pessimist vermoedelijk van parasitoïdisme)

Ik ben daar zó heel erg tegen, tegen al die Turkse opschriften in Gentse ziekenhuizen. Vooral de Turkse oudkomers zijn daar absoluut niet mee geholpen.

ziek ziek ziek

En wij die dachten dat de rommelmarkt een jaarlijkse traditie zou worden — wie goesting heeft om morgen van 11 tot 17u op DOK-markt te staan: stuur mij zo snel mogelijk een mailtje (zie about-pagina) en u krijgt onze felbegeerde 2-keer-3-bij-2.

Neen, er was een andere traditie die we even vergeten waren: in augustus doen wij van kliniek. Geen longontstekingen voor Zita deze keer, wel een salmonella-infectie voor Lena.

gisteren, om 14u, op spoed
spoed

vandaag, om 14u, op de kamer
ziekenhuisblues

Het begon een paar dagen geleden met buikpijn en steeds frequenter gejeremieer. Dan een volledig slapeloze nacht van woensdag op donderdag, u mag mij bedanken omdat ik daarover niet in details treed. Dan 2 keer naar de dokter. Dan alweer een slapeloze nacht waarbij ook het water werd overgegeven. En dan gisteren naar spoed.

Een halve dag op de spoedopname, echografie, bloedonderzoek — crp 16 mg/dl of 160 mg/l, dat is gelijk veuls te veul — en dan pediatrie. Ze ligt nu anderhalve dag aan het infuus en de pijnstillers doen iets te weinig hun best. Antibiotica is niet aangewezen omdat ze dan nog langer kiemdrager zou zijn, dus zal ze zelf de infectie zelf moeten overwinnen.

Maandag begon ze normaal (samen met een vriendin) aan een fantastisch danskamp. Ze keek er al weken enorm naar uit.

Ik ging dan maar eens zuchten nu.

het werk

Het zal nog een paar dagen improviseren zijn. Maar zolang dit zomerweer aanhoudt, zijn die vergaderingen op locatie niet echt een catastrofe. Niet echt, eigenlijk.

Het thuiswerk vind ik veel lastiger. Dus kijk ik er al geweldig naar uit, naar het fenomenale uitzicht van onze nieuwe bureauruimte op de vierde verdieping van de katoenspinnerij van Jules de Hemptinne.

Kolveniersgang 133

Manchestergebouw, uitzicht vanop 4e verdieping

Ivanhoe

Een jaar of 20 geleden kocht ik op een rommelmarkt een pocket-versie van Ivanhoe (Sir Walter Scott). Maar het Engels was te moeilijk en de letters te klein.

5 of 6 jaar geleden kocht ik de nieuwste integrale vertaling met inleidingen en aantekeningen en woordenlijst en alles erop en eraan. En ongeveer onmiddellijk daarna was ik dat vergeten.

Gisteren, in blinde paniek wegens een halve dag te vroeg al mijn vakantielectuur uitgelezen, vond ik Ivanhoe terug, in mijn boekenkast, komt dat tegen. En dat is een probleem, nu zit ik 200 bladzijden verder en kan ik plots niet meer stoppen. Maar het verlof is op.

Er zijn vertalingen en vertalingen. Deze vertaling van Harm Damsma en Niek Miedema is er één om te savoureren. Voortdurend betrap ik mezelf erop dat ik heelder alinea’s opnieuw lees, de tweede keer luidop, al was het maar om woorden als pennoen, lodderein, hakkenei, ponjaard,… nooit meer te vergeten.

Of de ellenlange gedetailleerde persoonsbeschrijvingen. Zoals die van Rowena of Rebecca, erotischer kan haast niet…

(…) Het moet gezegd dat van de gouden, met parels bezette sluithaakjes waarmee haar gewaad van de hals tot de taille was gesloten de bovenste vanwege de warmte open waren gelaten, hetgeen de blik waarop wij doelden enigszins verruimde. (…)

(…) Toen Rowena merkte dat de ogen van de tempelier op haar gevestigd waren met een vuur dat hen, afgezet tegen de donkere holten waarin zij zich bewogen, het aanzien gaf van gloeiende kolen, trok zij de sluier waardig over haar gezicht, om aan te geven dat zij de vrijpostigheid van zijn hardnekkige blik onaangenaam vond. (…)

Nog een geluk dat ik nog steeds niet kan slapen, hashtag schouder.

de schouder

Ik ben nog eens gaan mountainbiken en was zo blij dat ik, na een weekje fietsen met Zita, nog eens sneller kon fietsen dan 3 km/u. Tot ik tegen hoge snelheid overkop ging. Een gracht die iemand verstopt had. En tot ik mijn linkerschouder niet meer kon gebruiken.

Ze hebben gelukkig niks gevonden. Tijd zal alle wonden helen. En pijnstillers.

Na 2 dagen oefenen, kan ik nu een t-shirt aan- en uitdoen met één hand. Alleen mijn broek wil nog niet lukken.

leesverslaving

In juli heeft Lena de dikke omnibus met alle verhalen van Kikker en Pad volledig uitgelezen — elke avond, zonder uitzondering, heeft ze ons een verhaal voorgelezen. (want dat boek moest weer terug naar de bibliotheek)

We hebben ze nu al enkele keren betrapt op haar kamer, ’s avonds rond 22u, met een Jommeke en veel te weinig licht van het nachtlampje. En ’s morgens moe natuurlijk. Dus verhuizen de Jommekes nu naar beneden. Zolang ze maar niet begint te spreken als Kwak en Boemel.

Het eerste leerjaar zal niks te vroeg komen, vrees ik.

We hebben Lena niet bewust leren lezen. Ze is obsessief beginnen lezen omdat haar allerbeste vriendin uit de 3e kleuterklas al kon lezen (wegens grote broers) en sindsdien leest Lena altijd en overal, alles wat ze ziet. Nu blijkt dat die beste vriendin zomaar het eerste leerjaar zal overslaan en meteen naar het tweede leerjaar gaat. Lena weet het al een tijdje maar ze is er nog steeds het hart van in, leg dat maar eens uit aan een kind van 6. (maar uiteraard respecteren we de keuze van die ouders)

Lena heeft het nochtans niet van mij, die leesverslaving. Al vraag ik mij soms af hoe mijn leven er had uitgezien mocht ik vóór mijn 16e (zestiende) ooit een bibliotheek aan de binnenkant hebben gezien. Tegenwoordig ben ik wel mijn schade aan het inhalen, vannacht heb ik Duizend schitterende zonnen van Khaled Hosseini in één ruk uitgelezen. (al had dat ook te maken met een pijnlijke schouder die me wakker hield)

accidentjesdag

Geen foto’s wegens ongeveer de hele dag in of naast een subtropisch zwembad. Vooral buiten gezwommen want het overdekt gedeelte werd 2 à 3 uren volledig ontruimd voor ambulante desinfectie wegens een signalement du kaka. (denk aan Jaws en vervang de haaienvin door een bruin bolletje)

Op de terugweg — fietspad door de duinen — was Zita even vergeten hoe ze moest remmen en is ze in volle afdaling op Lena gefietst. Wreed accident maar geen kwetsuren die niet door mamazalf konden opgelost worden. Even verderop hebben we Zita haar fiets moeten achterlaten want haar pedalen blokkeerden voortdurend. Dat bekijken we morgen.

’s Avonds hebben de kinderen dan nog eens gezwommen in het zwembad bij onze gîte.

In de ochtend was het nog koud en bewolkt maar deze namiddag is de zon erdoor gekomen, ik denk dat we vertrokken zijn. Morgen op ons terras ontbijt met de pannenkoeken die we gekocht hadden en vergaten op te eten.

Slechtweervandaag

Het is vandaag niet warmer dan 15 graden geweest en het heeft een groot deel van de dag geregend. Het kan natuurlijk niet elke dag ehm… niet warmer dan 16 graden zijn en maar een beetje regenen.

Er zou beterschap op komst zijn, zeggen ze. Maar de Fransen zeggen zoveel. Voor elk woord dat ik op een dag uitspreek, gebruikt een Franslander er duizend.

Maar we klagen niet, te warm is ook niet alles. Zaterdag als we terugkeren, dan belooft het een hete dag te worden, dat wordt lastig in een auto zonder airco.

Nele en de kinderen hebben deze morgen een ezelderij gedaan terwijl ik iets moest gaan halen in Berck.

l'Asinerie du Marquenterre

En ze hebben op de tractor van David Bowie gezeten. Ik jaloers.

l'Asinerie du Marquenterre

Omdat het deze namiddag leek alsof de wolken eindelijk leeggeregend waren, vertrokken wij met de fiets van ons huisje in Monchaux naar Quend Plage, een goeie 5 kilometer verder. Helaas begon het na een kilometer fel te regenen. Er was onderweg wat mental coaching nodig. En bij aankomst een gauffre chocolat.

Toen onze kleren min of meer opgedroogd waren, hebben we nog wat zee kunnen doen.

Quend Plage

Zita heeft vandaag 10 kilometer zelfstandig gefietst. In de categorie vierjarigen is dat niet slecht, vinden wij.

We mogen vooral niet vergeten om Lena evenveel complimentjes te geven. Uitgezonderd een handvol ruzies per dag en wat buien hier en daar, zijn onze kindjes al flink geweest in Frankrijk.

Saint-Valery-sur-Somme

Speciaal voor Michel een bijzonder goed gevulde dag vandaag.

Zalig nietsdoen, ik kan daar ongelooflijk van genieten maar ik reserveer dat voor het schooljaar, ’s avonds na een werkdag bijvoorbeeld. In de vakantie heb ik veel energie en wil ik dingen doen, liefst zoveel mogelijk en alles tegelijk. Mijn lijf doet ambetant als ik een halve dag niet gewandeld of gefietst heb. En op het strand zitten… mijn persoonlijke besttijd is 7 minuten. Lezen doe ik anders wel, als de kinderen in bed liggen. Momenteel halfweg in Nachttrein naar Lissabon van Pascal Mercier.

Maar vandaag. Vroeg opgestaan om zeker vóór 9u op de fiets te zitten — Lena en Zita achterop — richting Le Crotoy. 25 kilometers fietspad en slingerwegjes en als bij wonder niet verloren gereden. Goed doorgefietst want een uur te vroeg voor de stoomtrein richting Saint Valery sur Somme. De baai van de Somme en het Middeleeuwse stadsdeel gedaan en ook eens op restaurant geweest.

Dan terug getreind en gefietst (iets trager) en ’s avonds in het vakantiehuis ontdekt dat Zita haar jas niet mee was. Dus ben ik daarnet nog even met de auto naar Saint Valery sur Somme gereden, de Italiaanse meneer van het restaurant had mij al verwacht, zei hij.

Saint Valery sur Somme

Saint Valery sur Somme

Saint Valery sur Somme

Saint Valery sur Somme

Saint Valery sur Somme

Saint Valery sur Somme