het is misschien een beetje mal

Deze namiddag nog 3 uur lesgeven…
Dan 1 keer zuchten.
Dan 10 keer naar onderstaand liedje luisteren.
Dan begint de vakantie.

[update] En dit natuurlijk ook nog:

(alle andere kerstliederen zijn overbodig)

Advertenties

dermabond rocks

Sinds de uitvinding van weefsellijm hebben grave speelplaatsongevallen toch een stukje van hun gravigheid verloren, vind ik. Toen ik zo oud was als Lena, was ik al meerdere keren aan het hoofd en gezicht genaaid, waarvan één keer zonder verdoving (in het belachelijkste pretpark ter wereld)

Deze middag werd ik gebeld voor een gebeurlijke valpartij op de speelplaats.
Het zag er niet zo fraai uit.

Wilde spelletjes op de speelplaats. Mijn dochter :-)

En dan was ze blijkbaar ook nog een tand kwijt. Legt dat uit.

Accident

ontsmartphonisering #kind #badwater

Ik begrijp het dus niet.

Gert Goeminne zegt gisteren dat hij zijn smartphone wegdoet en vandaag regent het getuigenissen in de krant, genre “Awel, ik heb ook mijn smartphone weggedaan en sindsdien kom ik overal op tijd”.

Mag ik daar een welgemikte “Duh!?” tegenaan gooien?

Sinds ik een smartphone heb:

  • vind ik altijd mijn weg [klik]
  • kom ik nooit meer te laat [klik]
  • vergeet ik nooit een afspraak [klik]
  • word ik zelden nog nat op de fiets [klik]
  • haal ik zelden tot nooit mijn groot gelijk op café [klik]
  • leg ik beelden vast, zonder van mijn fiets te stappen [klik]
  • programmeer ik mijn telenet digicorder [klik]
  • organiseer ik een trip met het openbaar vervoer [klik]
  • heb ik altijd vogeltjes en varkentjes op zak — voor de kindjes! [klik]
  • en nog oneindig veel meer

Dus ik begrijp het niet.

En als je niet afhankelijk wil worden van ‘dat ding’, dan is het eigenlijk heel simpel.
Omdat ik geen tijd heb voor 99 tips >> 3 gouden tips:

  • Schakel voor elke app de ‘notificaties’ uit: in plaats van plingplongetjes bij elke nieuwe e-mail, bij elk vriendschapsverzoek, bij elke virtuele scheet,… controleer je een paar keer per dag je telefoon. Je zal merken dat het voor niemand een verschil uitmaakt.
  • Als de ober zich vergist heeft en het eten laat wat langer op zich wachten, laat dan toch maar ‘het ding’ op zak en vraag aan je tafelgenoot hoe het gaat en antwoord dan dat het met jou ook niet al te best gaat. Het eten zal pijnlijk te vroeg komen.
  • Laat belangrijke mails niet ongelezen maar beantwoord ze pas als je rustig aan een echte computer zit.

maakt u geen zorgen, ze groeien daar uit

Met die troost moeten we het al een paar jaar stellen. Ook daardoor vonden we het niet zo heel erg dat ons aerosoltoestel vorig jaar de geest gaf. Maar kijk, gisteren hebben we ons dan toch een spiksplinternieuw machientje aangeschaft.

aerosol

Zita is nu al 5 weken ziek, er gaat geen week voorbij of we moeten haar minstens een dag van school houden. Deze week mag ze zelfs helemaal niet naar school. Opnieuw antibiotica en opnieuw aerosol. Elke 5 minuten snot-drainage en toestanden. En ’s nachts blaffen wij allemaal mee voor de gezelligheid.

Onze dagen brengen we door met spelletjes en met Dora op de kijkbuis — overigens, wie dacht dat Zita niet kon praten omdat ze nooit (nooit!) antwoordt als je haar iets vraagt, nou nou, dat is dan buiten Dora gerekend… Zegt Dora: “Waar moeten wij nu heen? Naar de Getallenpiramide of naar het Warboeloerwoud?” Zegt Zita: “Naar de Getallenpiramide! De Getallenpiramide! De Getallenpiramide! De Getallenpiramide!” en ook: “Yes! Yes! Yes!”

Speciaal voor Zita is Sinterklaas ook wat vroeger gekomen dit jaar.

kasteel, prinses

De Sint is met zijn tijd mee, dankzij de wondere wereld van het wereldwijde web heeft hij dit prachtige prinsessenkasteel een tweede leven geschonken. Het is crisis in Spanje.