country

Niet kunnen ontbijten, het heeft ook voordelen.
Zo vind ik ’s morgens al eens een nieuwe cd op mijn bord.

Ik doe vrolijk mee met de country hype sinds The Broken Circle Breakdown. (met dat verschil dat ik eigenlijk altijd naar country geluisterd heb en dat ik sinds O Brother, Where Art Thou ook cd’s begon te kopen)

Zelden kan ik compilatie-cd’s appreciëren, zeker niet als het ook nog eens 3-cd-blaften zijn. Maar deze verzamelbox van het radio-programma Closing Time: Country is echt prachtig.

Ideale mix tussen evergreens en minder bekende parels, tussen swingende bluegrass en dromerige bleitmuilen.

Een minpuntje? Toch, ja. Het zal wel iets met rechten te maken hebben maar soms vind ik de keuze van uitvoerder nogal ongelukkig. Een voorbeeld: Boots of Spanish Leather is magnifiek gebracht door Nanci Griffith

How can, how can you ask me again
It only brings me sorrow
The same thing I want from you today
I would want again tomorrow

Maar… Zeg nu zelf, de originele versie van Bob Dylan is nog tienduizend keer schoner.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s